tag:blogger.com,1999:blog-326157322012-02-17T06:45:38.434+05:30தமிழால் இணைவோம்; தமிழைப் போற்றுவோம்தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.comBlogger731100tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1492376273874859872008-04-13T08:41:00.004+05:302008-04-13T09:09:43.709+05:30மொழிகள் பலவற்றில் ஒருபொருட்பலசொற்கள் அமைந்துள்ளன.தமிழ்மொழியில் ஒருபொருட்பலசொற்கள்(பெயர்கள்) மிகுந்தே இருக்கின்றன.<br /><br />அவையாவும் பொதுப்பெயரில் ஒத்து இருந்தாலும் சிறப்புப்பொருளில் தனிதனிக்கருத்தை உணர்த்துகின்றன.<br /><br /><strong>கடல்</strong> எனும் சொல்லினை எடுத்துக்கொள்வோம்..<br /><br /><br /><strong>கடற்படை கடற்செலவு கடல் வணிகம் முத்துக்குளித்தல் </strong>கடலில் மீன் பிடித்தல் கடல்விளையாட்டு ஆகியவைகளில் தமிழ் மக்கள் தலை <br />சிறந்திருந்தனர்.<br /><br /><strong>கடலை</strong>க் குறிக்க தமிழில் பலசொற்கள் இருக்கின்றன.ஒவ்வொரு சொல்லும் கடலின் தனித்தனிப் பண்பை தெளிவாக விளக்குவதுடன் கடலைபப்ற்றி நம்முன்னோர் பெற்றிருந்த ஆழ்ந்த அறிவையும் நன்கு புலப்படுத்துகிறது.<br /><br />கடப்பதற்கு மிகவும் அரிதாக இருப்பதால் <strong>கடல்</strong>(கட+அல்=கடக்க அல்லாதது) என்று பெயர்பெற்றது.<br /><br />மிகவும் ஆழமாக இருப்பதால் <strong>ஆழி ,ஆழம், பௌவம் </strong>என்னும் பெயர்கள் ஏற்பட்டன. .<strong>பௌவம்</strong> என்னும் சொல் ஆழத்தைக் குறிக்கும்.<br /><br />கடலில் எப்போதும் நீர் பெருகி இருப்பதால் பெருநீர் என்றும் கடலைக் குறிப்பிடுவதுண்டு.<br /><br />கடலில் எப்போதும் வெள்ளம் மிகுந்திருப்பதால் <strong>வெள்ளம்</strong> என்றும் அதற்குப்பெயர். <br /><br />கடலிலிருந்து உப்பு கிடைப்பதால் உப்பின் உவர்ப்புச்சுவையை ஒட்டி கடலுக்கு <strong>உவர் </strong>என்றும் பெயர் இருக்கிறது.<br /><br />கடல் மிகப்பெரியதாக பரவலாக உலகைசுற்றி இருப்பதால் <strong>பரவை</strong> என்கின்றனர்.<br /><br />கடலில் அலை அடித்துக்கொண்டெ இருப்பதால் அலை என்றும், ஆறுகள் யாவும் கடலுடன் புணர்வதால் <strong>புணரி </strong>என்றும் பெயர்கள் வருகின்றன<br /><br />மேகம் நீரை மொண்டு கொள்ளும் இடமாகக் கடல் இருப்பதால் <strong>கார்கோள்</strong> என்று பெயர்பெற்றது.<br /><br />(கார்=கரியமேகம், கொள்=எடுத்துக்கொள்ளுதல்) கார்+கோள்=கார்கோள் ஆகி இருக்கலாம்.(இது<br />சரியா இல்லையா என்பது முழுமையாய் விளங்கவில்லை)<br /><br />கடலி ல் எப்போதும் இரைச்சல் இருப்பதால் அது <strong>ஆர்கலி</strong>., நரலை <strong>ஓதவனம் </strong>(ஓதம்=ஈரம்) என்றும்<br />சக்கரம் வட்டமாக இருப்பது போல கடலும் ஏறக்குறைய நிலத்தைச் சுற்றி வட்டமாக இருப்பதால் <strong>சக்கரம்</strong>, <strong>நேமி</strong>ஆகியபெயர்கள் எற்பட்டன.<br /><br />மீன்களுக்கு உறைவிடம் கடல் ஆகவே <strong>மகராலயம்</strong>(மகரம்=மீன் ஆலயம்=இருப்பிடம்) என்றானது.<br /><br /> கடலில் தண்ணீர் பெரியநிதியைப்போல இருப்பதால் அதற்கு <strong>சலநிதி</strong>(சலம்=தண்ணீர் நிதி=பெருக்கு)என்று ஒருபெயர்.<br /><br />முத்து பவழம் போன்ற பொருட்களை வாரிவாரித்தருவதால் <strong>வாரி, வாரிதி. </strong><br /><br />கடல் நீரின் உறைவிடம், ஆகவே அதற்குப்பெயர் <strong>சலதி.</strong><br />கடலின் நிறம் கருநீலம்,சுவையோ உவர்ப்பு. இரண்டையும்கருதி கடலுக்கு <strong>கார்மலி உவரி </strong>என்றும் சொல்கின்றனர்.<br /><br /> இவ்வாறு கடலைக் குறிக்கும் பல சொற்கள்தமிழ் மொழியில் பொருட் செறிவுடன் விளங்குகின்றன.<br /><br />கடலைக்குறிப்பிட பல சொற்கள் இருப்பதுபோலவே கடலில் செல்லும் பல்வேறு ஊர்திகளை உணர்த்த பல சொற்கள் அமைந்திருத்தல் இயல்பே.<br /><br /><strong>மரக்கலம்</strong> என்னும் பொதுச்சொல் நீரில் செல்லும் எல்லா ஊர்திகளையும் குறிக்கும்.<br />நிரில்மிதக்கும் கட்டை <strong>புணை</strong> எனப்படும், இதனை <strong>மிதவை</strong> என்றும் சொல்வர்.<br /><br />பலமிதப்புக்கட்டைகளின் இணைப்புக்கு<strong> தெப்பம் </strong>எனப்பெயர்.<br /><br />இருபக்கங்களிலும் வளைந்த மரக்கட்டு <strong>கட்டுமரம்</strong> எனப்படும்.<br /><br />கட்டுமரம் என்ற தூய தமிழ்ச்சொல்லை ஆங்கிலேயர்கள்கடன் வாங்கி <strong>கட்டமாரான்</strong> (catamaran)என்கிறார்கள்!<br /><br /> மரத்தைகுடந்து தோண்டி செய்யபடுப்வது <strong>தோணி.</strong><br />ஓடுவதுபோல விரைந்து செல்வது ஓடம் .மீன்பிடிக்க பயன்படும்மரக்கலம் <strong>திமில்.</strong><br />பன்றிபோல வடிவமுள்ள மரக்கலத்திற்கு <strong>பஃறி</strong>.<br /><br />விலங்கு அல்லது பறவைமுகம் போன்ற கலம் <strong>அம்பி</strong> எனப்படும்.<br /><strong><br />'பரிமுக அம்பியும் கரிமுக அம்பியும்<br />அரிமுக அம்பியும்</strong>..'<br /><br />என்னும் அடிகளை சிலப்பதிகாரத்தில் காணலாம்.<br /><br /><strong>பரிசல்</strong> என்பது பிரம்பால ஆகிய வட்டமான கலம்,<br /><br />காற்றின் இயக்கத்தால் செல்லும் பாய்கட்டிய கலம் <strong>படகு</strong>.<br /><br />தண்ணீரைப்பிளந்து செல்லும் போர்க்கலம் <strong>நாவாய்</strong>.<br /><br />கப்பல் வங்கம் ஆகிய சொற்கள்<strong> பெருங்கலத்தைக்குறிக்கும்</strong>.<br /><br />நீரில் மூழ்கிச்செல்லும் கலம்<strong> நீர்மூழ்கிக்கப்பல்</strong>.<br /><br /> <strong>submarine</strong> சொல் பிற்காலத்தில் தோன்றியது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-149237627387485987?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ஷைலஜாnoreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-60516243795920121892008-02-28T23:38:00.001+05:302008-02-28T23:40:59.183+05:30<object height="355" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TuE2wMFQ6QI"><param name="wmode" value="transparent"><embed src="http://www.youtube.com/v/TuE2wMFQ6QI" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-6051624379592012189?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-44136397275033068562008-01-24T21:00:00.000+05:302008-01-24T21:05:00.417+05:30காட்சி : 1 இடம் : காலேஜ் லைப்ரரி<br />ஜன்னலோர இருக்கையில் முழுநிலவு! உட்கார்ந்திருக்கிறாள் அவள். எதையோ ஆர்வமாக படித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். வியர்க்க விறுவிறுக்க லைப்ரரிக்கும் நுழையும் தோழி, அவளை நோக்கி ஓடி வருகிறாள்!<br /><br />“போச்சு.. எல்லாமே போச்சுடி!”<br /><br />“ஏய் லூசு. என்னாச்சுடி உனக்கு? என்ன உளர்றே?”<br /><br />“யாரு நானா லூசு! அவனை நம்பி மோசம் போனியே, நீதான் லூசுப்பொண்ணு. உன்னோட ஆசைக்காதலன் இருக்கானே அவன் உனக்கு மட்டும் காதலன் இல்லே. இன்னொருத்தியையும் லவ் பண்றான்டி”<br /><br />“என்ன சொல்றே?”<br /><br />“அவன் உன்ன நல்லா ஏமாத்திட்டு இருக்கான்னு சொல்றேன்”<br /><br />கோபத்தில் நிலாப்பெண்ணின் முகம் ரத்தச் சிவப்பாகிறது!<br /><br />“எவ அவ?”<br /><br />“தெரியல, ஈவினிங் காலேஜ் பொண்ணுன்னு நினைக்கிறேன். ரெண்டு பேரும் நெருக்கமா நின்னு பேசிக்கிட்டிருந்தத நானே என் கண்ணால பார்த்தேன்”<br /><br />“எங்கே?”<br /><br />“ரவுண்டானாவுக்குப் பக்கத்தில் இருக்க பார்க்ல. பேச்சென்ன பேச்சு.. கொஞ்சாத குறைதான். கருமம். இப்டியா பட்டப்பகல்ல ஒரு பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல ஒட்டிக்கிட்டும் கட்டிக்கிட்டும் இருப்பாங்க!”<br /><br />குபுகுபு கோபத்துடன், கூடவே வழியும் கண்ணீருடனும் எழுகிறாள் நிலா..<br /><br />“எப்பப் பார்த்தே நீ?”<br /><br />“ஜஸ்ட் நௌ.. இப்பத்தான். மறுபடியும் ஈவினிங் மீட் பண்ணலாம்னு சொல்லிக்கிட்டே பிரிஞ்சு போனாங்க. இன்னிக்கு ஈவினிங்கே நீ அங்கே போனாலும் அந்தக் கூத்தைப் பார்க்கலாம்”<br /><br />ஆத்திரமும் அழுகையும் ஏமாற்றமுமாக இருகும் நிலாப்பெண்ணின் முகம் க்ளோசப்பில் கொதிக்கிறது.<br /><br />காட்சி : 2 இடம் : காலெஜுக்கு எதிரே இருக்கும் இண்டர்நெட் ப்ரௌசிங் சென்டர்<br />மும்முரமாக வலையில் மூழ்கிப் போயிருந்தான் அவன், நிலாப் பெண்ணின் காதலன். வியர்க்க விறுவிறுக்க லைப்ரரிக்கும் நுழையும் (அதே)தோழி, அவனை நோக்கி ஓடி வருகிறாள்!<br /><br />“போச்சு.. எல்லாமே போச்சுடி!”<br /><br />“ஏய் லூசு. என்னாச்சு உனக்கு? என்ன உளர்றே?”<br /><br />“யாரு நானா லூசு! அவளை நம்பி மோசம் போனியே, நீதான் லூசுப்பையன். உன்னோட ஆசைக்காதலி இருக்கானே அவன உனக்கு மட்டும் காதலி இல்லே. இன்னொருத்தனையும் லவ் பண்றா”<br /><br />“நிறுத்து. பொண்ணா இருக்கதால அறையாமப் பேசுறேன். இல்லேன்னா இந்நேரம் வகுந்திருப்பேன்”<br /><br />“அவ உன்ன நல்லா ஏமாத்திட்டு இருக்கான்னு சொல்றேன். நீ என்னடான்னா என்னை அடிப்பேன்னு சொல்றே!”<br /><br />கோபத்தில் அவன் முகம் ரத்தச் சிவப்பாகிறது!<br /><br />“அவளைப் பத்தி எனக்கு எல்லாம் தெரியும். இல்லாததையும் பொல்லாததையும் சொல்லி உன் மேல நான் வச்சிருக்க இமேஜைக் கெடுத்துக்காதே. ஓடிப்போ”<br /><br />“ப்ரண்டாச்சே, பாவம்னு பார்த்த்தைச் சொல்லி ஹெல்ப் பண்ணலாம்னு வந்தேன் பாரு. எனக்கு இதுவும் வேணும் இன்னமும் வேணும். எவனோ ஈவினிங் காலேஜ் பையன்னு நினைக்கிறேன். ரெண்டு பேரும் ரவுண்டானாவுக்குப் பக்கத்தில் இருக்க பார்க்ல நெருக்கமா நின்னு பேசிக்கிட்டிருந்தத நானே என் கண்ணால பார்த்தேன்”<br /><br />“வாயைக்கழுவு முதல்ல. நீயும் நானும் கூடத்தான் இப்ப நெருக்கமா உட்கார்ந்து பெசிக்கிட்டு இருக்கோம். அதுக்காக நாம லவ்வர்ஸ்னு சொல்லிடறதா?!”<br /><br />“பேச்சென்ன பேச்சு.. கொஞ்சாத குறைதான் அங்கே அவங்க ரெண்டு பேரும். கருமம். இப்டியா பட்டப்பகல்ல ஒரு பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல ஒட்டிக்கிட்டும் கட்டிக்கிட்டும் இருப்பாங்க!”<br /><br />சொல்லியபோதே தன் தோளை அனிச்சையாக உரசிய அவளை கோபப்பார்வையால் எரிக்கிறான் அவன்.<br /><br />“நீயும் நானும்கூட இப்ப உரசிக்கிட்டுதான் உட்கார்ந்திருக்கோம், தெரியும்ல!”<br /><br />சட்டென விலகுகிறாள் அவள்.<br /><br />“இங்க பார். என்னை நான் எவ்வளவு நம்புறேனோ அவ்வளவுக்கு என் காதலியையும் அவ காதலையும் நம்புறேன். அவ உதட்டால என் பேரைச் சொல்லி கூப்பிடுறப்ப, உயிரால கூப்பிடுறதாத்தான் உணர்றேன். மரியாதையா நீ இப்பவே இந்த இடத்தைவிட்டுப் போயிடு. இல்லே.. நான் என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது!”<br /><br />ஆத்திரமும் அழுகையும் ஏமாற்றமுமாக இருகும் தோழிப்பெண்ணின் முகம் க்ளோசப்பில் கொதிக்கிறது!<br /><br />காட்சி : 3 இடம் : ரவுண்டானாவுக்கு அருகே இருக்கும் அந்தப் பூங்கா<br />காதலர்கள் இருவரும் ஒருவர் கையை இன்னொருவர் இருகப்பற்றி இருக்க, நெகிழ்ந்த கண்களுடன் தோழிப்பெண் நிற்கிறாள். பேசுகிறாள்..<br /><br />“மன்னிச்சுக்கங்க! நான் செஞ்சது தப்புதான், தெரிஞ்சே செஞ்ச தப்புதான்! உங்க ரெண்டு பேரோட காதலையும் சும்மா டெஸ்ட் பண்ணிப்பார்க்க முடிவெடுத்தேன். இல்லாததையும் பொல்லாததையும் கதை கட்டிவிட்டு, இப்ப உங்ககிட்ட நல்லா வாங்கிக் கட்டிக்கிட்டேன். அதுவும் ஒருவகையில் நல்லதுக்குத்தான். இப்ப நான் ஒரு உண்மையை உணர்ந்திருக்கேன்”<br /><br />பேசியபடியே நிலாப் பெண்ணின் முகத்தை நேருக்கு நேராகப் பார்க்கும் தோழி பஞ்ச் டயலாக் பேசுகிறாள்..<br /><br />“சத்தியமா சொல்வேன் இப்ப. நீ அவன் மேல வச்சிருக்க காதலைவிட அவன் உன்மேல வச்சிருக்க காதல் ரொம்ப பெருசு. உண்மையில நீ கொடுத்துவச்சவ!”<br /><br /><br />எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்<br />மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு<br />- பொருட்பால், அதிகாரம்: 43. அறிவுடைமை, குறள்: 423<br />யார் சொல்ல எதைச் கேட்டாலும் அந்த விஷயத்தில் உண்மை என்னவாக இருக்கும் என உணர்வதே அறிவாகும்.<br /><br /><a href="http://gpost.blogspot.com/2006/10/blog-post_116220170189040267.html">நன்றி: கெளதம்</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-4413639727503306856?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-3354261591035097612007-10-19T02:50:00.000+05:302007-10-19T02:53:27.595+05:30<ul><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>அ</strong>ம்மா இங்கே வா! வா! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஆ</strong>சை முத்தம் தா! தா! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>இ</strong>லையில் சோறு போட்டு</span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஈ</strong>யைத் தூர ஓட்டு!</span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>உ</strong>ன்னைப் போன்ற நல்லார் </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஊ</strong>ரில் யாரும் இல்லார்! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>எ</strong>ன்னால் உனக்குத் தொல்லை</span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஏ</strong>தும் இங்கே இல்லை! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஐ</strong>யம் இன்றி சொல்வேன்! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஒ</strong>ற்றுமை என்றும் பலமாம்! </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஓ</strong>தும் செயலே நலமாம்</span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;"><strong>ஔ</strong>வை சொன்ன மொழியாம் </span></div></li><li><div align="left"><span style="color:#ff0000;">அ<strong>ஃ</strong>தே நமக்கு வழியாம். </span></div></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-335426159103509761?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-80508522818488243992007-10-18T03:02:00.000+05:302007-10-18T03:12:29.995+05:30<div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">அறம் செய்ய விரும்பு</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஆறுவது சினம்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">இயல்வது கரவேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஈவது விலக்கேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">உடையது விளம்பேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஊக்கமது கைவிடேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">எண் எழுத்து இகழேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஏற்பது இகழ்ச்சி</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஐயமிட்டு உண்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஒப்புரவு ஒழுகு</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஓதுவது ஒழியேல்</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="color:#ff0000;">ஒளவியம் பேசேல்</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8050852281848824399?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-85194453872972160212007-10-10T20:45:00.000+05:302007-10-10T22:44:31.405+05:30<span style="font-family:TheneeUniTx;"><span style="font-weight: bold;">சூடு பட்ட புரோகிதர்கள்</span><br />மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயருக்கு அவருடைய தாயார் மேல் அன்பும் மரியாதையும் உண்டு. தாய் மேல் அளவு கடந்த பாசம் வைத்திருந்தார். அவரது தாயாருக்கு வயோதிகம் ஆகிவிட்டபடியால் மிகவும் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். வைத்தியரை அழைத்து தன் தாயின் உடல் நிலையைப் பரிசோதிக்கச் செய்தார். பரிசோதனை செய்த வைத்தியரும் "தங்கள் தாயார் அதிக நாள் தாங்க மாட்டார்கள். விரைவில் சிவலோகப் பதவி அடைந்து விடுவார்கள்" என்று கூறினார். அது கேட்ட மன்னர் வேதனையுற்றார்.</span> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />தன் தாயாரிடம் சென்று "அம்மா, உங்களுக்கு சாபிட எது மிகவும் ஆசையாக இருக்கிறது" என்று கேட்டார். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அதற்கு அவரது தாயாரும் "மாம்பழம் தான் வேண்டும்" என்றார். அப்போது மாம்பழம் கிடைக்கக் கூடிய காலமல்ல இருப்பினும் தன் ஆட்களை அனுப்பி எங்கிருந்தாவது மாம்பழம் வாங்கி வர ஏற்பாடு செய்தார். ஆட்கள் மாம்பழம்<br /> வாங்கி வர புறப்பட்டனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />மாம்பழம் வந்து சேர்வதற்குள் அவரது தாயார் மரணம் அடைந்து விட்டார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />மாம்பழம் சாப்பிடாமலேயே தன் தாயார் மரணம் அடைந்தது குறித்து மன்னர் மிக வேதனை அடைந்தார். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அதற்குப் பரிகாரம் காண எண்ணி அரண்மனைப் புரோகிதர்களை அழைத்து ஆலோசனை கேட்டார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />பேராசைபிடித்த புரோகிதர்களும் "மாம்பழம் சாப்பிடாமல் இறந்ததால் அவரது ஆன்மா சாந்தியடைய தங்கத்தால் 108 மாங்கனைகளைச் செய்து 108 புரோகிதர்களுக்குக் கொடுத்தால் சரியாகிவிடும்" என்றனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />மன்னரும் அதற்குச் சம்மதித்தார். 108 மாம்பழங்கள் தங்கத்தால் செய்ய ஏற்பாடு செய்தார். சில நாட்களில் தங்க மாம்பழம் தயார் ஆனது. அவற்றை 108 புரோகிதர்களுக்கு மன்னர் கொடுத்தார். புரோகிதர்களும் மிக மகிழ்சியுடன் அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இச்செய்தியை தெனாலிராமன் அறிந்து வேதனையுற்றான். புரோகிதர்களுக்குத் தக்க பாடம் கற்பிக்க எண்ணினான். அதன்படியும் செயலாற்றத் துணிந்தான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />புரோகிதர்களைச் சந்தித்தான். "என் அம்மாவிற்குத் திதி வருகிறது. அதற்குத் தாங்கள் அனைவரும் வந்து புரோகிதம் பண்ணுங்கள். என்னால் முடிந்தளவு தருகிறேன்" என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />புரோகிதர்களும் மகிழ்ந்து தெனாலிராமன் வீட்டிற்கு வந்தனர். அவனும் புரோகிதர்களை வரவேற்று உட்காரச் செய்தான். பின் கதவுகளை நன்கு தாழிட்டுப் பூட்டிக் கொண்டான். ஏற்கனவே நன்கு பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்புக் கம்பியால் ஆளுக்கு ஒரு சூடு போட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />புரோகிதர்கள் அய்யோ அம்மாவென்று கதறினார்கள். பின் மன்னரிடம் சென்று முறையிட்டனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இதைப் பார்த்த மன்னர் தெனாலிராமன் மீது அளவிலடங்காக் கோபங்கொண்டார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />பின் தன் பணியாட்களை அனுப்பி தெனாலிராமனை இழுத்து வரச் செய்தார். தெனாலிராமனைப் பார்த்ததும் "ஏனடா புரோகிதர்களுக்கு இவ்வாறு சூடு போட்டாய்" என்று கேட்டார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />"மன்னாதி மன்னா..... என்னை மன்னிக்க வேண்டும் நான் சொல்லுவதை தாங்கள் கவனமாகக் கேட்க வேண்டுகிறேன். என் தாயார் உடல் நலமில்லாதிருந்து இறக்கும் தருவாயில் வலிப்பு நோய் வந்து விட்டது. அதற்கு வைத்தியர்கள் என் தாயாருக்குச் சூடு போடும்படி சொன்னார்கள். நான் சூடு போடும் முன் என் தாயார் இறந்து விட்டார்கள். ஆகையால் என் தாயாரின் ஆன்மா சாந்தியடைய புரோகிதர்களுக்கு சூடு போடும்படி பெரியவர்கள் சொன்னார்கள். அவர்கள் சொன்னபடியே தான் புரோகிதர்களுக்குச் சூடு போட்டேன். இதில் என்ன தப்பு" என்று மன்னரிடம் கேட்டான் தெனாலிராமன்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இதைக்கேட்ட மன்னர் கோபம் கொண்டு "என்னடா தெனாலிராமா, இது முட்டாள் தனமாக இருக்கிறதே" என்றார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இல்லை அரசே, விளக்கமாகக் கூறுகிறேன் சற்றுக் கேளுங்கள்" என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />முன்பு தங்கள் தாயார் மாம்பழம் சாப்பிடாமல் இறந்ததால் அவர்கள் ஆன்மா சாந்தியடைய 108 பொன்மாங்கனிகள் 108 புரோகிதர்களுக்குக் கொடுத்தால் தான் அவர்கள் ஆன்மா சாந்தியடையும் என்று சொன்னார்களே...... அதன்படியும் தாங்கள் கொடுத்தீர்களே......................"</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அதுபோலவே என் தாயாரின் வலிப்பு நோய்க்கு சூடு போட முடியாமல் போனதால் தான் இவர்களுக்குச் சூடு போட்டேன் என்றான். இதைக் கேட்ட மன்னர் நகைத்து விட்டார். தெனாலிராமனைப் பாராட்டினார். புரோகிதர்களின் பேராசையையும் புரிந்து கொண்டார்.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8519445387297216021?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-51764805688293959892007-10-10T20:17:00.000+05:302007-10-10T22:43:51.187+05:30<p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px; color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;" align="justify"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:TheneeUniTx;">கிடைத்ததில் சம பங்கு</span></span></p><p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;">ஒருநாள் கிருஷ்ணதேவர் அரண்மனையில் கிருஷ்ண லீலா நாடக நாட்டியம் நடைபெற ஏற்பாடு செய்திருந்தார். தெனாலிராமனைத் தவிர மற்ற எல்லா முக்கியப்பிரமுகர்களுக்கும் அழைப்பு விடுத்திருந்தார். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இந்நிகழ்ச்சியில் அரசியும் மற்றும் சில பெண்களும் கலந்து கொள்வதால் தெனாலிராமன் இருந்தால் ஏதாவது கோமாளித்தனம் செய்து நிகழ்ச்சியை நடைபெறா வண்ணம் தடுத்துவிடுவான் என எண்ணி தெனாலிராமனை மட்டும் நாடக அரங்கினுள் விட வேண்டாமென்று வாயிற்காப்போனிடம் கண்டிப்புடன் சொல்லி விட்டார் மன்னர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இதை அறிந்தான் தெனாலிராமன் எப்படியாவது அரங்கத்தினுள் சென்று விடுவது என தீர்மானித்துக் கொண்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> நாடகம் நடைபெறும், அரங்கின் வாயிலை நெருங்கினான் தெனாலிராமன். உள்ளே செல்ல முற்பட்டான். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> வாயில் காப்பானோ அவனை உள்ளே விட மறுத்து விட்டான். மீண்டும் மீண்டும் கெஞ்சினான். வாயிற்காப்போன்<br />மசியவில்லை.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இந்நிலையில் தெனாலிராமன் ஒரு தந்திரம் செய்தான். "ஐயா, வாயிற்காப்போரே என்னை உள்ளே விட்டால் என்னுடைய திறமையால் ஏராளமான பரிசு கிடைக்கும். அதில் பாதியை உனக்குத் தருகிறேன்" என்றான். இதைக் கேட்ட வாயிற் காப்போன் முதலில் சம்மதிக்காவிட்டாலும் பின்னர் கிடைப்பதில் பாதி பரிசு கிடைக்கிறதே என்று மகிழ்ந்து அவனை உள்ளே விட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அரங்கத்தினுள் செல்ல வேண்டுமானால் மீண்டும் இன்னொரு வாயிற் காப்போனை சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. அவனும் தெனாலிராமனை உள்ளே விட மறுத்தான். முதற் வாயிற் காப்போனிடம் சொல்லியதையே இவனிடமும் சொன்னான். இவனும் பாதி பரிசு கிடைக்கிறதே என்று மகிழ்ந்து அவனை உள்ளே விட்டுவிட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> ஒருவருக்கும் தெரியாமல் தெனாலிராமன் ஓர் மூலையில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அப்போது கிருஷ்ணன் ஆக நடித்தவன் வெண்ணை திருடி கோபிதைகளிடம் அடி வாங்கும் காட்சி நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. உடனே மூலையில் இருந்த தெனாலிராமன் பெண் வேடம் அணிந்து மேடையில் தோன்றி கிருஷ்ணன் வேட்ம் போட்டு நடித்தவனை கழியால் நையப் புடைத்து விட்டான். கிருஷ்ண வேடதாரி வலி பொறுக்கமாட்டாமல் அலறினான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இதைப்பார்த்த மன்னர் கடுங்கோபமுற்று மேடையில் பெண் வேடமிட்டுள்ள தெனாலிராமனை அழைத்து வரச்செய்தார் பின் "ஏன் இவ்வாறு செய்தாய்" என வினவினார். அதற்குத் தெனாலிராமன் "கிருஷ்ணன் கோபிகைகளிடம் எத்தனையோ மத்தடி பட்டிருக்கிறான் இப்படியா இவன் போல் அவன் அலறினான்" இதைக் கேட்ட மன்னருக்கு அடங்காக் கோபம் ஏற்பட்டது. தெனாலிராமனுக்கு 30 கசையடி கொடுக்குமாறு தன் பணியாளர்களுக்கு உத்தரவிட்டார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இதைக் கேட்ட தெனாலிராமன் "அரசே இப்பரிசை எனக்கு கொடுக்க வேண்டாம். ஏனென்றால் எனக்குக் கிடைக்கும் பரிசை ஆளுக்குப் பாதி பாதி தருவதாக நம் இரண்டு பாயிற்காப்போன்களிடம் உறுதியளித்து விட்டேன். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> ஆகையால் இப்பரிசினை, அவர்கள் இருவருக்கும் சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொடுங்கள் " என்று கேட்டுக் கொண்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> உடனே மன்னர் அவ்விரு வாயிற்காப்போன்களையும் அழைத்து வரச்செய்து இது குறித்து விசாரித்தார். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அவ்விருவரும் உண்மையை ஒத்துக் கொண்டார்கள்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அவ்விருவருக்கும் தலா 15 கசையடி கொடுக்குமாறு மன்னர் பணித்தார். மேலும் தெனாலிராமனின் தந்திரத்தைப் பாராட்டி அவனுக்குப் பரிசு வழங்கனார்.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-5176480568829395989?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-12264588129420718322007-10-01T21:53:00.000+05:302007-10-01T21:54:53.988+05:30<span style="font-weight: bold;">கூன் வண்ணான்<br /><br /></span><span style="font-family:TheneeUniTx;">ஒரு போலிச்சாமியார் ஒருவன் விஜயநகரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தான். அவன் மக்களுக்கு போதை மருந்தை விற்று பணத்தை ஏராளமாக சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தான். போதை மருந்தை உட்கொண்ட மக்கள் பலர் பைத்தியம் ஆனார்கள். பலர் மாண்டார்கள்.</span> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இச்செய்தி தெனாலிராமனுக்கு எட்டியது. ஆகையால் போலிச் சாமியாரைத் தொலைத்துக் கட்ட முடிவு செய்தான். அதன்படியே சாமியாரை சந்தித்து அவனுடன் நட்புக் கொண்டான். தகுந்த சமயம் பார்த்து சாமியாரைக் கொன்று விட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இச்செய்தி மன்னனுக்கு எட்டியது. தெனாலிராமனுக்கு ஆள் அனுப்பி அழைத்துவரச் செய்தார். ஏன் சாமியாரைக் கொன்றாய் என்று கேட்டார். அதற்குப் போதை மருந்தால் பலர் பைத்தியம் பிடித்து மாண்டனர். ஆகையால் தான் கொன்றேன் என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> போலிச்சாமியார் தவறு செய்து இருந்தாலும் அவனைக் கொல்ல உனக்கு ஏது அதிகாரம்? அதை என்னிடமல்லவா தெரிவித்திருக்க வேண்டும். அப்படி தெரிவித்திருந்தால் நானே அந்தப் போலிச் சாமியாருக்குத் தக்க தண்டனை கொடுத்திருப்பேன்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> இவ்விஷயத்தில் நீ தன்னிச்சையாக செயல் பட்டதற்கு உனக்கு மரணதண்டனை விதிக்கிறேன் என மன்னர் தீர்ப்புக் கூறினார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> உடனே தன் ஆட்களை அழைத்து ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறத்தில் ஒரு குழியை வெட்டி அதில் தெனாலிராமனை கழுத்தளவு புதைத்து யானையை விட்டு தலையை இடறுமாறு பணித்தார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அவ்வாறே தெனாலிராமனும் குழியில் கழுத்தளவு புதைக்கப்பட்டான். பின் யானையைக் கொண்டு வர பணியாளர்கள் சென்று விட்டனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அப்போது சிலகழுதைகளை ஓட்டிக்கொண்டு ஒரு கூன் வண்ணான் வந்து கொண்டிந்தான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> ஒரு மனிதன் பூமிக்குள் கழுத்தளவு புதையுண்டு இருப்பதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டான். பின் தெனாலிராமனிடம் வந்து ஐயா, தாங்கள் ஏன் இவ்வாறு புதையுண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அதற்கு தெனாலிராமன் எனக்கு மிக நீண்ட நாட்களாகவே முதுகு கூன் விழுந்து விட்டது. அதனால் மிகவும் சிரமப்பட்டு நடந்து வந்தேன். நேற்று ஒரு வைத்தியரை ஆலோசனை கேட்டேன். அவர்தான் ஒருநாள் முழுவதும் இவ்வாறு இருந்தால் கூன் நிமிரிந்து விடும் என்று சொன்னார். நான் குழியில் புதையுண்டு ஒருநாள் ஆகப் போகிறது. ஆகையால் மண்ணைத் தோண்டி என்னை மேலே எடு என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அதன்படியே கூன் வண்ணானும் மண்ணைத் தோண்டி தெனாலிராமனை மேலே தூக்கி விட்டான். இப்போது தெனாலிராமனைப் பார்த்தான். அவன் முதுகு கூன் இல்லாமல் நேராக நிமிர்ந்து நின்றான். இதை உண்மை என்று நம்பிய கூன் வண்ணான் அதே குழியில் அவனைக் கழுத்தளவு புதைக்கச் சொன்னான். தெனாலிராமனும் கூன் வண்ணானை அவ்வாறே செய்தான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> உடனே தெனாலிராமன் அவ்விடத்தைவிட்டு ஒரே ஓட்டமாக ஓடி விட்டான். சிறிது நேரத்தில் பணியாட்கள் யானையுடன் அங்கு வந்தனர். யானையை விட்டு குழியில் புதையுண்ட மனிதனின் தலையை இடறச் செய்தனர். கூன் வண்ணான் தலை சின்னா பின்னமாகியது.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அச்சமயத்தில் தன் அரண்மனை அதிகாரிகளும் போலிச் சாமியாரைக் கொன்றது நியாம்தான் அதனால் தெனாலிராமனைக் கொல்ல வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொண்டனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அந்நேரத்தில் பணியாட்களும் அங்கு வந்து "தெனாலிராமனின் தலையை யானையை விட்டு இடறிவிட்டோம்" என்று தெரிவித்தனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> தெனாலிராமனின் மரணத்துக்கு மன்னர் வருந்திக் கொண்டிருக்கையில் மன¢னர் முன் தெனாலிராமன் தோன்றினான். தெனாலிராமனைக் கண்ட மன்னர் மகிழ்ந்தார். நீ யானையால் இறந்ததாகப் பணியாட்கள் தெரிவித்தார்களே........ பின் எப்படி உயிரோடு வந்தாய் என்று வினவினார்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br /> அதற்குத் தெனாலிராமன் நடந்தவற்றை விவரமாகக் கூறினான். மன்னரும் அவனுடைய சாமர்த்தியத்துக்கு மனமாரப் பாராட்டி பரிசு வழங்கினார்.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-1226458812942071832?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-15867831970571898822007-09-28T21:16:00.001+05:302007-10-01T21:53:21.354+05:30<p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><span style="font-weight: bold;">பாத்திரங்கள் குட்டி போட்ட கதை<br /></span></span></p><p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><span style="font-weight: bold;"></span>விஜய நகரத்தில் ஒரு சேட் வசித்து வந்தான். அவன் வட்டித் தொழில் நடத்தி வந்தான். மக்களிடம் அநியாயவட்டி வாங்கி வந்தான். அதாவது ரூபாய்க்கு ஐம்பது பைசா வட்டி இதனால் வட்டிக்கு அவனிடம் பணம் வாங்கும் மக்கள் அவதியுற்றனர்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இதையறிந்த தெனாலிராமன் அந்த சேட்டை நயவஞ்சகமாக திருத்த திட்டம் தீட்டினான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அந்த சேட் பாத்திரங்களையும் வாடகைக்கு விடுவதுண்டு. ஒரு நாள் தெனாலிராமன் சேட்டைச் சந்தித்து "தன் மகனுக்குக் காதணி விழா நடைபெறுவதாகவும் அதற்குச் சில பாத்திரங்கள் வாடகைக்கு வேண்டுமென்றும் விழா முடிந்ததும் கொண்டு வந்து தருவதாகவும்" கூறினான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அதன்படியே சேட்டும் பாத்திரங்களை தெனாலிராமனுக்குக் கொடுத்தான். சில நாள் கழித்து தெனாலிராமன் அந்தப் பாத்திரங்களோடு சில சிறிய பாத்திரங்களையும் சேர்த்துக் கொடுத்தான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இதைப் பார்த்த சேட் "நான் பெரிய பாத்திரங்கள் மட்டும் தானே கொடுத்தேன். சிறிய பாத்திரங்களை நான் கொடுக்கவில்லையே......... அவற்றையும் ஏன் கொடுக்கிறாய்" என்று கேட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அதற்குத் தெனாலிராமன் "உமது பாத்திரங்கள் "குட்டி" போட்டன. அவற்றையும் உம்மிடம் கொடுப்பது தானே முறை. ஆகையால் தான் அவற்றையும் சேர்த்து எடுத்து வந்தேன்" என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இவன் சரியான வடிகட்டியான முட்டாளாக இருப்பான் போல என்று எண்ணி "ஆமாம் ஆமாம். இவற்றை நான் உன்னிடம் கொடுக்கும் போது சினையாக இருந்தன. ஆகையால் தான் குட்டி போட்டுள்ளன" என்று அனைத்துப் பாத்திரங்களையும் பெற்றுக் கொண்டான். சில மாதங்கள் கழித்து "தன் வீட்டில் விசேடம் நடைபெற இருப்பதாகவும் அதற்கு மன்னரும் அரசுப் பிரதானிகளும் கலந்து கொள்ள இருப்பதாகவும் அதற்கு தங்கப் பாத்திரங்களும் வெள்ளிப்பாத்திரங்களும் வேண்டும்" என்று கேட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இவனுடைய நாணயத்தை அறிந்த சேட் பொன் மற்றும் வெள்ளிப் பாத்திரங்களைக் கொடுக்க சம்மதித்தான். கொடுக்கும் போது இவை கர்ப்பமாக இருக்கின்றன. விரைவில் குட்டிபோடும். இவற்றின் குட்டிகளையும் சேர்த்துக் கொண்டு வா என்றான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />"சரி" என்று ஒப்புக் கொண்டு தங்க வெள்ளிப் பாத்திரங்களைத் தன் வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றான். சில மாதங்கள் ஆயின. பாத்திரங்கள் திரும்ப வருவதாகக் காணோம்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />ஆகையால் சேட் நேரே தெனாலிராமன் வீட்டுக்குச் சென்றான். தெனாலிராமனைச் சந்தித்து "இவ்வளவு நாட்களாகியும் ஏன் பாத்திரங்களைத் திரும்ப கொண்டு வந்து தரவில்லை" என மிகக் கோபமாக கேட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />அதற்கு தெனாலிராமன் "சொன்னால் நீங்கள் வருத்தப்படுவீர்கள் என்று தான் தங்களைப் பார்க்க வரவில்லை. பாத்திரங்கள் கர்ப்பமாக இருந்தனவா............... பிரசவம் கஷ்ட்மாக இருந்தது அதனால் அனைத்துப் பாத்திரங்களும இறந்து விட்டன" எனத் தெரிவித்தான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இதைக் கேட்ட சேட் "யாரிடம் விளையாடுகிறாய்? பாத்திரங்கள் சாகுமா?" எனக் மிகக் கோபமாகக் கேட்டான். அதற்குத் தெனாலிராமன் "பாத்திரங்கள் குட்டி போடும் போது அவை ஏன் இறக்காது" என்று கேட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />"என்னுடன் வா மன்னரிடம் முறையிடுவோம் அவரின் தீர்ப்புப்படியே நடந்து கொள்வோம்" என்றதும் </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"> </p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"> வேக, வேகமாக அவ்விடத்தை விட்டு நகன்றான் சேட்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />இருப்பினும் தெனாலிராமன் அவனை விடாது மன்னரிடம் இழுத்துச் சென்று மக்களிடம் அநியாய வட்டி வாங்குவது பற்றி முறையிட்டான்.</span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"><br />எல்லா விவரங்களையும் கேட்டறிந்த மன்னர் "பாத்திரங்கள் குட்டி போடும் என்றால் அவை பிரசவத்தின் போது ஏன் இறக்கக் கூடாது? உன் பேராசைக்கு இது ஒரு பெரு நஷ்டமே ஆகையால் இனிமேலாவது மக்களிடத்தில் நியாயமான வட்டி வாங்கு" என புத்திமதி கூறி அவனை அனுப்பி வைத்தார் மன்னர். </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"> </span></p> <p style="margin-top: 6px; margin-bottom: 6px;" align="justify"><span style="font-family:TheneeUniTx;"> தெனாலிராமனின் புத்திசாலித் தனத்தை மன்னர் மனமாரப் பாராட்டி பரிசுகள் வழங்கினார்.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-1586783197057189882?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-61665833587895767782007-09-12T09:14:00.000+05:302007-09-12T09:18:05.681+05:30<strong><span style="color:#cc0000;">ராஜகுருவை பழிக்குப் பழி வாங்குதல்</span></strong><br /><strong><span style="color:#cc0000;"></span></strong><br />ஒரு நாள் அதிகாலை நேரம் ராஜகுரு குளத்துக்குக் குளிக்கச் சென்றார். அப்போது அவரை அறியாமலேயே தெனாலிராமன் பின் தொடர்ந்தான். குளக்கரையை அடைந்ததும் ராஜகுரு துணிமணிகளை எல்லாம் களைந்து கரையில் வைத்துவிட்டு நிர்வாணமாக குளத்தில் இறங்கி குளித்துக் கொண்டிருந்ததார். மறைந்திருந்த தெனாலிராமன் ராஜகுருவின் துணிமணிகளை எடுத்துக்கொண்டு மறைந்து விட்டான்.<br />குளித்து முடித்து கரையேறிய ராஜகுரு துணிமணிகளைக் காணாது திடுக்கிட்டார். உடனே தெனாலிராமன் அவர் முன் தோன்றினான்.<br /><br />தெனாலிராமன் எனது துணிமணிகளைக் கொடு என்று கெஞ்சினார். அதற்குத் தெனாலிராமனோ உன் துணிமணிகளை நான் பார்க்கவில்லை. நானும் குளிக்கவே இங்கு வந்துள்ளேன். என்னிடம் வம்பு செய்யாதீர்கள் என்றான்.<br />ராமா........ என் துணிமணிகளைக் கொடுத்துவுடு. இன்னும் சிறிது நேரத்தில் நன்கு விடியப்போகிறது. இக்குளத்துக்கு பெண்கள் குளிக்க வந்து விடுவார்கள். உடனே என் துணிமணிகளைக் கொடு என்று மீண்டும் மீண்டும் கெஞ்சினார்.<br />அவர் கெஞ்சுதலைக் கேட்ட தெனாலிராமன் என் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டால் உம் துணிமணிகளைத் தருகிறேன். இல்லையேல் தர முடியாது என்று கூறி விட்டான்.என்னை அரண்மனை வரை உன் தோளில் சுமந்து செல்ல வேண்டும். அப்படியென்றால் தருகிறேன், இல்லையென்றால் தரமுடியாது என்று கூறி விட்டான்.<br /><br />தெனாலிராமன் மிகப் பொல்லாதவன் என அறிந்து கொண்ட ராஜகுரு சம்மதித்தார். பின் துணிமணிகளை ராஜகுருவிடம் கொடுத்தான். உடையணிந்து கொண்ட ராஜகுரு தெனாலிராமனை தன் தோள் மீது சுமந்து சென்று கொண்டிருந்தார். இதை ஊர் மக்கள் அனைவரும் வேடிக்ககை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.<br /><br />இதை மன்னர் கிருஷ்ண தேவராயரும் உப்பரிகையிலிருந்து பார்த்து விட்டார். உடனே தனது காவலாளிகட்கு உத்தரவிட்டார். அதாவது தோள் மேல் இருப்பவனை நன்கு உதைத்து என்முன் நிற்பாட்டுங்கள் என்று.<br />உப்பரிகையிலிருந்து மன்னன் பார்த்து விட்டதை அறிந்த தெனாலிராமன், அவர் தோளிலிருந்து இறங்கி அவர் பாதங்களில் வீழ்ந்து வணங்கினான் ஐயா என்னை மன்னியுங்கள். ராஜகுருவை அவமானப்படுத்திய பாவம் என்னைச் சும்மாவிடாது. ஆகையால் என் தோள் மீது தாங்கள் அமருங்கள். நான் உங்களை சுமந்து செல்கிறேன் என்றான். அவன் பேச்சை உண்மையென்று நம்பிய ராஜகுரு தெனாலிராமன் தோள்மீது உட்கார்ந்து கொண்டான். தெனாலிராமன் ராஜகுருவை சுமந்து சென்று கொண்டிருக்கையில் காவலாட்கள் அருகில் வந்துவிட்டனர். ராஜகுருவை நையப்புடைத்து மன்னர் முன் நிற்பாட்டினார்கள்.<br /><br />இதைப் பார்த்த மன்னர் ராஜகுருவை ஏன் அடித்தீர்கள் என வினவினார் அதற்கு காவலாட்கள் தெனாலிராமன் தோள் மீது அமர்ந்து இருந்தவர்தான் இந்த ராஜகுரு. தாங்கள் தானே தோள் மீது அமர்ந்திருப்பவரை அடித்து உதைக்கச் சொன்னீர்கள். அதன்படியே செய்துள்ளோம் என்றனர்.<br />மன்னர் ராஜகுருவை அழைத்து விவரத்தைக் கேட்டார். ராஜகுருவும் தன் தவறை உண்மையென்று ஒத்துக்கொண்டார்.தெனாலிராமன் செய்கை மன்னருக்கு நகைச்சுவையுண்டு பண்ணினாலும் அவன் செய்த தவறுக்கு தக்க தண்டனை வழங்க விரும்பினார்.<br /><br />ஆகையால் தெனாலிராமனை அழைத்து வர அரண்மனை காவலாட்களை அனுப்பினார். காவலாட்களும் தெனாலிராமனை சிறிது நேரத்தில் மன்னர் முன் கொண்டு வந்து நிற்பாட்டினார்கள்.<br /><br />தெனாலிராமன் நீ ராஜகுருவை அவமானப்படுத்திவிட்டாய். மேலும் அவரை உதையும் வாங்க வைத்துவிட்டாய். இது மன்னிக்க முடியாத குற்றமாகும். ஆகவே உன்னை சிரத்தேசம் செய்ய உத்தரவு இடுகிறேன் என்றார் மன்னர்.<br />இதைக் கேட்ட தெனாலிராமன் தன் உயிருக்கு ஆபத்து வந்ததை எண்ணி வருந்தினார். அவன் தன் இஷ்ட தேவதையான காளி தேவியை தன்னைக் காப்பாற்றும்படி மனதிற்குள் துதித்தான்.<br /><br />காவலாட்களும் அவனை கொலை செய்ய அழைத்துச் சென்றார்கள். அப்போது அவர்களிடம் தன்னை விட்டுவிடும்படியும் பணமும் தருவதாகவும் வேண்டினான். காவலாட்களும் பணத்தைப் பெற்றுக் கொண்டு அவனது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி கொலை செய்யாமல் விட்டு விட்டனர். இனி இவ்வூரில் இருக்காதே, வேறு எங்காவது போய்விடு என்று சொன்னார்கள். அவர்களிடம் அப்படியே செய்கிறேன் என்று சொல்லிய தெனாலிராமன் தன் வீட்டிலேயே ஒளிந்து கொண்டான்.<br /><br />காவலாட்களும் ஒரு கோழியை அறுத்து அதன் இரத்தத்தை வாளில் தடவி மன்னரிடம் தெனாலிராமனை கொலைசெய்து விட்டோம் என்று சொல்லி விடடனர். மன்னரும் இதை உண்மை என்று நம்பினார்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-6166583358789576778?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-15541546205385191512007-09-11T07:59:00.000+05:302007-09-11T08:01:39.340+05:30<p><strong>அரசவை விகடகவியாக்குதல்</strong></p><p>அன்று கிருஷ்ணதேவராயரின் அரண்மனை அமர்களப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. அறிஞர் பெருமக்களும் மற்றவர்களும் மண்டபத்தில் குழுமியிருந்தனர். தெனாலிராமனும் ஓர் ஆசனத்தில் அமர்ந்தான்.</p><p><br /> மன்னர் கிருஷ்ண்தேவராயர் வந்தவுடன் சபை கூடியது. வேற்றூரிலிருந்து வந்த தத்துவஞானியை விழாவைத் தொடங்கி வைத்து விவாத மன்றத்தை ஆரம்பிக்கச் சொன்னர்.</p><p><br /> தத்துவ ஞானியும் ஏதேதோ சொன்னார். ஒருவருக்கும் ஒன்றும் விளங்கவில்லை. அவர் பேச்சின் இறுதியில் மாய தத்துவம் பற்றி நீண்ட நேரம் பேசினார். அதாவது நாம் கண்ணால் காண்பதும் மாயை, உண்பதும் மாயை என்று சொன்னர்.</p><p><br /> இதைக்கேட்ட அறிஞர்கள் முதல் அரசர்வரை எவருமே வாய் திறக்கவில்லை. ராஜகுரு மௌனமாகி விட்டார். </p><p><br /> சுற்றும் முற்றும் பார்த்த தென்னாலிராமன் எழுந்து நின்றான்.<br /> தத்துவஞானியைப் பார்த்து, "ஐயா தத்துவ ஞானியாரே ஏன் பிதற்றுகிறீர் நாம் உண்பதற்கும் உண்பதாக நினைப்பதற்கும் வித்தியாசமே இல்லையா?" எனக் கேட்டான்.</p><p><br /> அதற்கு தத்துவஞானி வித்தியாசம் இல்லை என்றான்.<br /> அதை சோரிக்க தெனாலிராமன் அரசரிடம் ஒருவிருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்யச் சொன்னார். விருந்து ஏற்பாடு ஆயிற்று.</p><p><br /> அனைவரும் பந்தியில் அமர்ந்து சாப்பிடத் தொடங்கினார். தத்துவஞானிக்கு உணவு பரிமாறியும் சாப்பிடக்கூடாது எனக் கட்டடை இட்டுவிட்டனர். அதனால் தத்துவஞானி தன் தவறை உணர்ந்தான். இதைப்பார்த்த அரசர் தெனாலிராமனின் திறமையைப் பாராட்டி பொன் பரிசளித்தது மட்டுமில்லாமல் அன்று முதல் அவரது அரசவை விகடகவியாக்கினார்.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-1554154620538519151?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-55624827518834137532007-09-07T01:17:00.000+05:302007-09-11T08:01:39.340+05:30<strong>ராஜகுருவைச் சந்தித்தல்</strong><br /><br /><br />பலவித இடையூறுகளுக்கிடையே தெனாலிராமன் ராஜகுருவை அவரது இல்லத்தில் சந்தித்தான்.<br /><br /><br /> தெனாலிராமனைப் பார்த்ததும் ராஜகுரு அதிர்ச்சி அடைந்தார். யாரப்பா நீ? உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். இதைக் கேட்ட தெனாலிராமன் பதறினார்.<br /><br /><br /> ராஜகுருவே நான்தான் தெனாலிராமன். தாங்கள் மங்களகிரிக்கு வந்த போது நண்பர்கள் ஆனோம். நான் கேட்டுக் கொண்டதற்கு இணங்க தாங்கள் அரசவையில் என்னைச் சேர்த்து விடுவதாகச் சொன்னீர்கள். ஆள் அனுப்பிய பின் வா என்றீர்கள். பல மாதங்களாக தங்களிடமிருந்து ஆள் வராததால் தான் நான் நேரில் வந்துள்ளேன். தயவு செய்து என்னை பற்றி மன்னரிடம் சொல்லி அரசபையில் சேர்த்து விடுங்கள் என்று வேண்டினான்.<br /><br /><br /> உன்னை யாரென்றே எனக்குத் தெரியாதப்பா...... மரியாதையாக வெளியே போ, இல்லையேல் அவமானப்படுவாய் என்று விரட்டினார்.<br /><br /><br /> வீட்டைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்ட தெனாலிராமன் பழிக்குப்பழி வாங்கத் துடித்தான். காளி மகாதேவியைத் துதித்தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-5562482751883413753?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-25801266200536403522007-08-30T01:12:00.000+05:302007-09-11T08:01:39.341+05:30<strong>தெனாலியுடன் ராஜகுருவின் நட்பு</strong><br /><br />விஜயநகர மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயர் அரண்மனையில் தாத்தாச்சாரியார் என்பவர் ராஜகுருவாக இருந்தார்.தெனாலி கிராமத்துக்கு அருகில் உள்ள ஊர் மங்களகிரி அவ்வூருக்கு ராஜகுரு தாத்தாச்சாரியார் வந்திருந்தார்.<br /><br />அவ்வூர் மக்கள் ராஜகுருவை வணங்கி ஆசி பெற்றுச் சென்றனர். இதையறிந்த தெனாலிராமன் ராஜகுருவை சந்தித்தான். தன்னுடைய விகடத் திறமையாலும் பேச்சாற்றலாலும் ராஜகுருவின் "சிஷ்யன் ஆனான். ராஜகுருவின் நட்பு கிடைத்த பின் தன் குடும்பம் மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் இருப்பதாகவும் அதனால் மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயரிடம் சிபாரிசு செய்து அரண்மனையில் வேலை கிடைக்க ஏற்பாடு செய்யுமாறும் வேண்டிக் கொண்டான். அவன் வேண்டுகோள்படியே ராஜகுருவும் அரண்மனையில் வேலையில் சேர்த்து விடுவதாக வாக்களித்தார்.<br /><br />நான் போய் ஆள் அனுப்புகிறேன். அதன் பின் நீ வா என்று சொல்லி விஜயநகரத்துக்குச் சென்று விட்டார். <br /><br />தெனாலிராமன் மிகக் கெட்டிக்காரனாக இருக்கிறான். இவனை மன்னரிடம் சொல்லி அரண்மனையில் விகடகவியாக <br />சேர்த்துவிட்டால் நம் வேலை போய்விடும் என்று எண்ணிய ராஜகுரு தெனாலிராமனுக்கு ஆள் அனுப்பவே இல்லை. <br /><br />தெனாலிராமனும் ராஜகுருவிடமிருந்து ஆள் வரும் வரும் என்று எதிர்பார்த்து பல மாதங்கள் ஓடிவிட்டன. எந்தத் தகவலும் அவனுக்குக்கிட்டவில்லை. ஆகையால் விஜயநகரம் சென்று ராஜகுருவை நேரில் பார்த்து அரண்மனையில் சேர்ந்து விட வேண்டுமென்று தீர்மானித்துக் கொண்டான்.<br /><br />அதன்படியே மனைவி, மகனுடன் பல நாட்கள் நடந்து விஜய நகரம் வந்து சேர்ந்தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-2580126620053640352?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-19755219415392901012007-08-30T01:11:00.000+05:302007-09-11T08:01:39.342+05:30<strong>காளிமகாதேவியின் அருள் கிடைத்தல்</strong><br />அந்த ஆண்டு ஆந்திராவில் மழையே பெய்யவில்லை. அதனால் ஆறு, ஏரி, குளம், குட்டை அனைத்தும் வறண்டு கிடந்தன. அதனால் விவசாயம் நடைபெறவில்லை. தண்ணீர்ப்பஞ்சமும் உணவுப்பஞ்சமும் தலை விரித்தாடியது. அப்போது அக்கிராமத்துக்கு ஒரு சாமியார் வந்து சேர்ந்தார். அவர் வந்து சேர்ந்த அன்றே பலமான மழை பெய்தது. ஆறு, ஏரி, குளம் குட்டை எல்லாம் நிரம்பிவிட்டன. சாமியார் வந்ததன் காரணமாகத்தான் நல்ல மழை பெய்தது என்று எண்ணிய அவ்வூர் மக்கள் சாமியாரை புகழ்ந்து வணங்கி ஆசிப்பெற்றனர்.<br />இதைப்பார்த்துக் கொண்டிருந்த தெனாலிராமன் கலகலவென நகைத்துக் கொண்டிருந்தார். இதைப்பார்த்த சாமியார், தெனாலிராமனை அருகில் அழைத்து <br />"தம்பி நீ ஏன் சிரிக்கிறாய்?" வினவினார்.<br /><br />அதற்கு தெனாலி ராமன் "மழை பெய்வதும், பெய்யாமல் போவதும், இறைவன் செயலே. அப்படியிருக்க தாங்கள் வந்தவுடன், தங்கள் மகிமையால் தான் மழை பெய்துள்ளது என்று மக்கள் எண்ணுவது, ஒரு பனை மரத்தில் நன்கு பழுத்துள்ள பனம் பழம் கீழே விழும் நேரத்தில் காக்கை உட்கார்ந்ததாம். அப்போது பனம் பழம் கீழே விழுந்ததாம். அப்போது அதைப்பார்த்தவர்கள் காக்கை உட்கார்ந்ததால்தான் பனம்பழம் கீழே விழுந்தது என்று சொன்னார்களாம். அது போலதான் இந்த ஊர் மக்கள் செயல் இருந்ததால் சிரித்தேன்" என்றாராம் தெனாலிராமன்.<br />இதைக்கேட்ட கேட்ட சாமியார் உண்மையை உணர்ந்து "தம்பி, உன்னிடம் திறமை இருக்கிறது. நீ காளி மகாதேவியின் அருளைப்பெற்றால் பிற்காலத்தில் புகழ் பெற்று விளங்குவாய்" என்று நல்லாசி கூறினார்.<br /><br />இதைக்கேட்ட தெனாலிராமன், காளிமகாதேவியின் சந்நிதியை அடைந்தார். காளியின் திருஉருவத்தைக்காண பலவாறு வேண்டி தவம் இருந்தார். கடைசியில் தெனாலிராமன் முன் காளி தோன்றினாள். அவளது உருவத்தைப் பார்த்து பயப்படுவதற்கு பதிலாக பலமாக சிரித்தார். <br /><br />அவர் சிரிப்பதை பார்த்த காளி "என் உருவத்தை பார்த்து எல்லாரும் அஞ்சுவார்கள். நீயோ ஏன் சிரிக்கிறாய்?" என்று வினவினாள்.<br /><br />அதற்கு தெனாலிராமன் "எனக்கு சளிபிடித்தால் என்னுடைய ஒரு மூக்கை சிந்துவதற்கு என்னுடைய இரண்டு கைகளே போதவில்லை. உனக்கோ ஆயிரம் தலை உள்ளது, ஆனால் இரண்டு கைகளே உள்ளது. உனக்கு சளிபிடித்தால் ஆயிரம் மூக்கையும் எப்படி இரண்டு கைகளால் சிந்துவாய் என்று எண்ணினேன், அதனால் எனக்கு சிரிப்பு வந்தது" என்றார்.<br /><br />இதைக் கேட்டதும் காளிமகாதேவியே சிரித்துவிட்டாள். பின்னர் "மகனே உன்னை ஆசீர்வதிக்கிறேன். பெரும் பேரும் புகழும் பெற்றுதிகழ்வாய். உனக்கு கஷ்டம் நேரும்போதெல்லாம் என்னை நினை. உனக்கு உதவி செய்கிறேன்" எனக்கூறி மறைந்தாள்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-1975521941539290101?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-28562235423969942442007-08-30T01:06:00.000+05:302007-09-11T08:01:39.342+05:30<strong>தெனாலி ராமன் வரலாறு</strong><br /><br /><br />சுமார் நானூற்று எண்பது வருடங்களுக்கு முன் ஆந்திர மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு சிற்றூரில் ஓர் ஏழை அந்தணக் குடும்பத்தில் பிறந்தான் தெனாலிராமன். இளமையிலேயே அவன் தன் தந்தையை இழந்தான். அதனால் அவனும் அவனுடைய தாயாரும் தெனாலி என்னும் ஊரில் வசித்து வந்த அவனுடைய தாய் மாமன் ஆதரவில் வாழ்ந்து வந்தனர்.<br /><br />சிறுவயதிலேயே அவனைப் பள்ளிக்கு அனுப்பியும் பள்ளிப்படிப்பில் அவனுக்கு நாட்டம் செல்லவில்லை. சிறுவயதிலேயே விகடமாகப் பேசுவதில் வல்லமைப் பெற்றான். அதனால் பிற்காலத்தில் "விகடகவி" என்னும் பெயர் பெற்று பெரும் புகழுடன் விளங்கினான்.<br /><br />காளி மகாதேவியின் அருட்கடாட்சம் பெற்றவன். பின், வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தின் அரசன் கிருஷ்ணதேவராயரின் அரண்மனை "விகடகவி"யாக இருந்து மன்னரையும் மக்களையும் மகிழ்வித்தான். அவனுடைய நகைச்சுவைக்காக மன்னர் அவ்வப்போது ஏராளமான பரிசுகளை அளித்து ஊக்குவித்தார்.<br /><br />தெனாலி ராமனுக்கு காளி மகாதேவியின் அருள் கிடைத்தது எப்படின்னு அடுத்த பதிவுல பார்ப்போமா?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-2856223542396994244?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-80287645320777205322007-08-17T01:07:00.000+05:302007-08-17T01:08:15.575+05:30<a href="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/10/20061031183234tnstreetplay203.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 127px" height="157" alt="" src="http://www.bbc.co.uk/worldservice/images/2006/10/20061031183234tnstreetplay203.jpg" border="0" /></a> தமிழ் நாடகத்துக்கென்று தனியான ஒரு பாணிமட்டுமல்லாது, சிறப்புமிக்க ஒரு வரலாறும் உள்ளது.<br /><br />தெருக்கூத்தில் ஆரம்பித்து, இலக்கியம் வரை பல்வேறாகப் பரிமாணித்துள்ள தமிழ் நாடகத்தின் வளரச்சி குறித்து பெட்டகத் தொடர் இது.<br /><br />தமிழ் சினிமாவின் அடித்தளமாக இருந்த நாடகம், அரசியல் களத்திலும், சமூக களத்திலும் பெரும் பங்காற்றியுள்ளது. தமிழ் சமூகத்தில் நாடகம் ஆற்றிய பங்கு குறித்தும், தற்போதைய உலகில் நாடகம் சந்திக்கும் சவால்கள் குறித்தும் நமது தமிழக செய்தியாளர் டி என் கோபாலன் இந்த நீண்ட தொடரைத் தயாரித்து வழங்குகிறார்.<br /><br />நாடகத் துறையில் புகழ்பெற்று விளங்கியவர்களின் செவ்விகளுடன், தமிழ் நாடக வரலாற்றை இந்தத் தொடர் மூலம் நேயர்கள் அறிந்து கொள்ளலாம்.<br /><br /><a href="http://www.bbc.co.uk/tamil/news/story/2006/10/061031_streetplay.shtml">மேலும் விவரத்திற்கு BBC</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8028764532077720532?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-58734778486412154232007-07-06T08:14:00.000+05:302007-07-06T08:16:12.315+05:30<ul><li>புலம்பெயர்ந்தாலும் தடம் புரளாமல் தவறாது தமிழ் மொழி இனம் பண்பாடு காத்திடலின் அவசியத்தை சிகாகோ பெருநகரிலும் நிலைநாட்டல் வேண்டி ஆவன செய்யும் </li></ul><p></p><ul><li>இன்றமைந்தது இன்றே தீர்ந்தது வென நில்லாது நாளை என்ற சமுதாயம் தமிழ்ச்சமுதாயம் தமிழோடு வாழ வழிவகுக்கும் வகை காண ஆவன செய்யும்</li></ul><p></p><ul><li>அறிவுசார்புடைய வளமான விழிப்பான வழிகாட்டியென உலகெலாம் வாழ் தமிழினம் வாழ்ந்திட இடுக்கண் களைந்து தமிழுறவு வளர்ந்திட ஆவன செய்யும் </li></ul><p>நன்றி-சிகாகோ தமிழ்ச் சங்கம்</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-5873477848641215423?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-91757757832553527322007-07-02T06:44:00.000+05:302007-07-06T08:24:28.450+05:30இயல், இசை, நாடகம் என்று முத்தமிழை பகுப்படுத்தி, இசை தமிழர் வாழ்வியியலில் ஒரு முக்கிய அம்சமாக தொன்றுதொட்டு இருந்துவருகின்றது. தமிழ்ச் சூழலில் இசை நுணுக்கமாக ஆயப்பட்டு தொடர்ச்சியாக மேம்படுத்தப்பட்டு தமிழிசையாக செம்மை பெற்றது.<br />தமிழிசை மிகப் பழமையானது. தொல்காப்பியர் இயற்றிய 'தொல்காப்பியம்' என்னும் நூலில் இசையைப் பற்றிய ஆழ்ந்த கருத்துக்களை தெளிவாகக் காணலாம். சாத்தனாரின் கூத்த நூலிலும் தமிழரிசை பற்றி அதிகமாக, விரிவாக கூறப்பட்டுள்ளது.<br /><br />தமிழர், இசையிலும், இயலிலும், நாடகயியலிலும் மேம்பட்டு விளங்கி வந்தனர். ஆனால் பல ஆண்டுகள் பிற மொழி பேசும் அன்னியர் ஆட்சியில் வாழ்ந்ததால் தமிழும், தமிழிசையும் உருமாற்றத்திற்கு ஆளாயின.<br />வடமொழியான சமஸ்கிருதச் சொற்களின் திணிப்பு பெருகியது. இயல்தமிழ்ச்சுவடிகள் அனல் வாதத்திலும், புனல் வாதத்திலும் பலி கொள்ளப்பட்டன. சிற்றிசை, பேரிசை, இசைநூல், இசைநுணுக்கம், பஞ்சமரபு, தாளசமுத்திரம், ஆளத்தி அமைப்பு போன்ற எத்தனையோ இசைநூல்களும், கூத்துவரி, உளநூல், சயந்தம், செயிற்றியம் விளக்கத்தார் கூத்து, நாட்டியவிளக்கம் ஆகிய நாடக நூல்களும் அழிந்து போயின. அக்கால நாடகவியல் நூல்கள் பெரும்பாலும் தமிழிசைச் செவ்விகளை முதன்மையாகக் கொண்டவை.<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">தமிழர் வாழ்வில் பாட்டு</span></strong><br /><br />"தமிழர்கள் வாழ்க்கையில் தாயின் வயிற்றில் கருக்கொண்டதுமே நலுங்குப் பாடல், மண்ணில் உதித்ததுமே குழந்தைக்குத் தாலாட்டுப்பாடல், சிறுவர்களுக்குத் நிலாப்பாடல், (பாரதியின் பாப்பா பாடல்), இளைய வயதில் வீரப்பாடல் மற்றும் காதல் பாடல், திருமணத்தில் திருமணப்பாட்டு, உயிர் துறந்தபின் ஒப்பாரிப்பாட்டு என மனித வாழ்க்கையின் அனைத்துப் பருவங்களிலும் தமிழ்ப்பாடல்கள் உள்ளன."<br /><br /><strong><span style="color:#ff0000;">தமிழிசை வாணர்கள்</span></strong><br /><br /><ul><li>அருணகிரிநாதர்</li><li>முத்துத் தாண்டவர்</li><li>மாரிமுத்தாப்பிள்ளை</li><li>அருணாச்சல கவிராயர்</li><li>ஊத்துக்காட்டு வேங்கட சுப்பையர்</li><li>கோபால கிருஷ்ண பாரதியார்</li><li>இராமசாமி சிவன் </li><li>இராமலிங்க அடிகளார்</li><li>கவிகுஞ்சாபாரதி</li><li>வேதநாயகம் பிள்ளை </li><li>திரிகூடராசப்ப கவிராயர் </li><li>மாம்பழக் கவிச்சிங்க நாவலர் </li><li>பாரதி பாரதிதாசன் </li><li>மாரியப்ப சுவாமிகள் </li><li>சிதம்பரம் ஜெயராமன் </li><li>திருவாரூர் நமச்சிவாயம் </li><li>தண்டபாணி தேசிகர் </li><li>கே.பி. சுந்தராம்பாள் </li><li>தியாகராஜ பாகவதர். </li></ul><p><a href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AE%BF%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%9A%E0%AF%88" target="new">நன்றி: விக்கிபீடியா</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-9175775783255352732?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-68812605790206707762007-04-23T22:55:00.000+05:302007-04-24T08:03:09.279+05:30பத்துவருடங்களுக்குப் பிறகு நேரிடப்போகிற சந்திப்பு! நினைக்கும்போதே நாவில் இனிப்பைத்தடவிய மாதிரி நினைவில் தித்தித்தது ஆனந்தனுக்கு. <br /><br /> குடும்பத்தின் பொருளாதார சூழ்நிலை காரணமாய் துபாய்க்கு பணி செய்ய ஆனந்தன் புறப்படும் முன்பு கடைசியாய் சந்தித்தது. <br /><br /> நீண்ட நேரம் பேசிமுடித்துப் பிறகு பிரியும்போது விளையாட்டாகப் பேசிக்கொண்டதுதான.<br /><br />"சரியாக பத்துவருஷம்கழித்து இதே போல தமிழ் புத்தாண்டுதினத்தில் ,இதே மாலைநேரத்தில், இதேபெங்களூர் லால்பாக்பூங்காவின் கண்ணாடிமாளிகையில் உலகின் எந்தமூலையில் இருந்தாலும் நாம் சந்தித்துக்கொள்ளணும் ...பத்துவருஷங்கிறது பெரிய இடைவெளிதான்..வாழ்வில் எத்தனையோ மாற்றங்களை <br /> உண்டாக்கி இருக்கும் , ஆனாலும் பழகிய நாட்களில் பேசியபடி பிறகு அதை நாம் செயலில்கொண்டுவரமுடிஞ்சிதான்னு மனம்விட்டு பேசிக்கொள்ள ஒரு சந்தர்ப்பம்.இடையில் நாம் சந்தித்தாலும் அல்லது மறந்தாலும் பத்துவருடம் கழித்து கண்டிப்பாகப் பார்த்துக் <br />கொள்ளணும் ஆனந்த்!"என்று அந்த இளம் வயதுக்கே உரிய வேகத்தில் காயத்ரி சொல்லி இருக்கலாம் .<br /> <br />ஏனெனில் அதற்குப் பிறகு அவளை ஆனந்தன் சந்திக்கவே இல்லை ஆனாலும் காயத்ரியின் அந்த வார்தைகள் இன்னமும் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன. <br /><br /> கண்ணுக்குத் தெரியாத காற்று சுவாசத்தை இயக்குவது போல கண்காணாது எங்கோ இருக்கும் நட்பின் நினைவுத்தாக்கம் பல நேரங்களில் மனவலிமைக்கு உதவுவதை ஆனந்தன் உணர்ந்திருக்கிறான்.<br /><br /><br /> காயத்ரியின் கல்யாணப்பத்திரிகை எட்டுவருடம்முன்பே ஆனந்தனின் வீட்டு முகவரிக்கு வந்தது. <br /><br />இருபத்திமூன்றுவயதில் பெண்கல்யாணம் என்பதெல்லாம் எட்டுவருடம்முன்பு சகஜம்தான்.சரியாய் அதே நாளில் ஆனந்தனின் அப்பாவிற்கு மாரடைப்புவந்து மரணமடையவும், அவனால் அவளுடைய கல்யாணத்திற்குப் போகமுடியவில்லை.<br /> <br /> ஆனந்தன், அப்பாவின் மறைவிற்குப் பிறகு வீட்டில் அம்மாவும் இரண்டுதங்கைகளுக்கும் பாதுகாப்பாய் இந்தியாவிலேயே ஒருவேலைதேடிக்கொண்டான். படிப்புக்கேற்ற வேலையுமில்லை வாங்கிய சம்பளமும் குடும்பத்தை கரைசேர்க்க போதவில்லை.<br /><br />இதில் மூத்த தங்கைவித்யா திருமணத்திற்குத் தயாராய் நிற்க, கடனைவாங்கி அதைமுடித்தான் . <br /><br />அடுத்து திவ்யா பத்தொன்பதுவயதிலேயே காதல்வலையில் விழுந்து விட்டாள்.<br /><br />அம்மாதான் திட்டினாள்,"உனக்கென்னடி அவசரம்? உன் அண்ணன் ஒருத்தன் குடும்பத்தை தாங்கிட்டு இருக்கானேன்னு நினைச்சிப்பாத்தியா?அவன் என்னிக்கோ ஒருபொண்ணை இழுத்துட்டு வந்திருக்கலாம்...குடும்ப சுமையை ஏத்துகிட்டு துறவிமாதிரி இருக்கான் என் மகன் பாவம்.." <br /><br />அம்மா புலம்பினபோது ஆனந்தன் "தங்கச்சியை ஒண்ணும் சொல்லாதீங்கம்மா, பாவம் அது குழந்தை!" என்பான் .<br /><br />அவன் குணம் அப்படி. யாரையும் வெறுக்கத்தெரியாது, யாரிடமும் கடிந்துபேசவராது. இந்தகுணம்தானே அவனுக்கு ஒரு இனிய சினேகிதியை பத்துவயதிலேயே பள்ளியில் தேடிகொடுத்தது?<br /><br />அவ்வப்போது ஆனந்தனின் நினைவில் மின்னலென வந்துபோவாள் காயத்ரி. கடந்து செல்லும் பூக்காரியின் கூடையினின்றும் மிதந்து வரும் பூவாசனையைப் போல சுகமான நினைவுகள்! பள்ளியிலிருந்து கல்லூரிவரை கூடவே வந்த இனிய தோழி. <br /><br /> .காயத்ரியின் கடிதம் முகவரி அடங்கிய கல்யாணப்பத்திரிகை, கடிதம் எல்லாம் அவனுடைய அப்பா இறந்துபோன அமளியில் தொலைந்துபோய்விட்டது.குறும்புச் சிரிப்புடன் அந்த முகம்மட்டுமே நினைவில் இருக்க கடிதத்தில் அவள் தொடர்பு கொள்ளச் சொல்லி எழுதி இருந்த முகவரி, காணாமலேயே போய்விட்டது. <br /><br /><br /> இண்டர்நெட் ஈமெயில் செல்போன் என்றெல்லாம் வந்துவிட்ட இந்தகாலத்திலும் அவனால் காயத்ரியை நினைத்தபொழுதில் ஆத்மார்த்தமாய் பேசிக்கொள்ள இயலவில்லை. ,அதற்கு அதிகப்பிரயத்தனமும் ஆனந்தன் எடுக்கவில்லை.மனதிற்குள் நட்பு மகிழ்ச்சியான நினைவுகளை மயிலிறகாய் தடவிக்கொண்டேதான் இருந்தது.<br /><br />நடக்கவேண்டுமெனில் எதுவும் நடக்குமென நினைத்துக்கொண்டிருந்தான்.வாழ்வில் நடந்து போனதை எப்படி நாம் இனி ஒன்றும் மாற்ற முடியாதோ அப்படியே எதிர்காலத்தையும் நம்மால் கட்டளையிடமுடியாது என்பதையும் உணர்ந்திருந்தான். <br /><br />எதிர்காலம் என்பது கணக்குக்கு வராத விஷயம். நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்தவினாடிதான் நமக்கு சொந்தம் எனவே நிற்கின்ற செயல்தான் நம்முடையது அந்தச் செயலை செய்வதற்கு பழையநினைவுகள் அனுபவ ஆற்றலாயிருக்கிறது..இன்னதுதான் நடக்கும் என்றோ இன்னதுதான் நடக்காது என்றோ எதுவுமே நிச்சயமல்ல,எனினும் உலகம் உருண்டை; புறப்பட்ட இடத்திற்கு வந்துதான் ஆகவேண்டும்,ஆகவே காயத்ரியை நான் என்றாவது, சந்திக்கக்கூடும்' என ஆனந்தன் மனதை சமாதனப்படுத்திக்கொள்வான்.<br /><br />அதன் முயற்சியாக இந்த சந்திப்புக்குத் தயாரானான்..<br /><br />பத்துவருடங்கள் என்பது வாழ்க்கையை சற்றே புரட்டிப்போடும் காலம். ஏராள மாற்றங்கள் ஆனந்தனுக்கும் ஏற்பட்டது .அவனது தங்கை <br />திவ்யா காதலித்தவனையே மணக்க விரும்பவும், அப்போது அந்தப் பையனின் அப்பா, ஒரு வேண்டுகோள் விடுத்தார்.<br /><br />தனது மகளை ஆனந்தனுக்கு மணமுடிக்க சம்மதமானால் திவ்யாவின் காதலை நிறைவேற்றிவைப்பதாக சொன்னார். கல்யாண செலவு அத்தனையும் தானே ஏற்றுக்கொள்வதாயும் , ஆனந்தனின் அப்பா வாங்கிய கடனையெல்லாம் அடைப்பதாயும் ஆசை காட்டினார். <br /><br /> ஆனந்தனின் அம்மாவிற்கு மாதவியைப் பார்க்கும்போதே பிடிக்கவில்லை. "வேண்டாம்டா ஆனந்தா..உன் வாழ்க்கையை பணயம் வச்சி உன் தங்கையை நீ வாழவைக்க வேணாம்..அந்தமனுஷர் பேச்சிலேயே ஆணவம் தெறிக்குது அப்பாமாதிரிதான் தப்பாம பொண்ணும் நடந்து <br />கொள்ளும். உன் மென்மையான குணத்துக்கு அவ பொருத்தமில்லைப்பா..மேலும் மாதவி அழகிலும் உனக்கு பொருத்தமில்லயேப்பா?" என்று சொல்லி புலம்பினாள்<br /><br />ஆனந்தன் அம்மாவை சமாதானம் செய்தான்" அம்மா! அழகு நிரந்தரமா சொல்லுங்க? காலமழை ஒருநாள் அழகுச் சாயத்தை கரைக்கத் <br />தான் செய்யும் ..திவ்யாவோட ஆசை நிறைவேற வேற வழியும் இல்லையே அம்மா? ஒன்றை இழந்து ஒன்றைப் பெறுவது வாழ்வில்<br /> தவிர்க்கமுடியாதது என்று என் தோழி காயத்ரி அடிக்கடி சொல்வாள் அதுதான் உண்மையும்கூட ..." என்றான்.<br /><br />"ஆனந்தா! 'மெய்த்திருப்பதம் மேவு' என்கிற கம்பராமாயணப்பாட்டுதான் நினைவுக்கு வருதுப்பா எனக்கு. 'நாளையிலிருந்து நீ <br />மன்னன் 'என்றபோதும் சரி, 'இத்திருத்துறந்துஏக' இந்த நிமிஷத்திலிருந்து காட்டுக்குப்போ என்றபோதும்சரி சக்கரவர்த்திதிருமகன் ராமனின் முகம் சித்திரத்தில் வரைந்த தாமரைப்பூ மாதிரி மலர்ந்தே இருந்ததாம்.நீயும் ராமனைபோலவே இருக்கிறாயே அப்பா?" கண்கசிந்தாள் பெற்றவள். <br /><br />எது நேர்ந்தாலும் கண்கலங்ககூடாது;உணர்ச்சிவசப்படாமல் அறிவால் எதையும் அணுகவேண்டும்<br /><br />இதுவும் காயத்ரி அவனுக்கு சொல்லிக் கொடுத்ததுதான்.<br /><br />வாழ்வின் எல்லா கட்டங்களிலும் அவள் அவனுக்கு மனதளவில் உறுதுணையாய் இருக்கிறாள். அவளைவிட ஒருவயதுதான் இளையவள் ஆனாலும் அறிவுமுதிர்ச்சியில் பலமடங்கு மூத்தவள்.காயத்ரியின் ஒவ்வொரு சொல்லும் அவனுக்குபிடித்தமானதுமட்டுமல்ல.அதற்கும்மேலே அவன்வாழ்வின் பிடிப்புகோலே அதுதான். <br /><br /> ஆனால் ஆனந்தனின் மென்மையானமனமே அவன்மனைவிக்கு சாதகமாய்ப் போகுமென அவன் சத்தியமாய் எதிர்பார்க்கவில்லை.<br /><br /> மாதவி சந்தேகப்பிராணியாய் இருந்தாள்." எங்கப்பா பணத்துக்கு ஆசைப்பட்டுத்தானே அழகில்லாத என்னைக் கட்டிகிட்டிங்க? இத்தனை அழகா ராஜா மாதிரி இருக்கற நீங்க யாரையுமே லவ் பண்ணலயா? கண்டிப்பா உங்கமனசுல யாரோ இருக்கிறா..நீங்க என்கிட்ட <br />சொல்லாம மறைக்கிறீங்க. யார் அவ? எங்கிருக்கா? அவளை பார்க்கபோவீங்களா? போன்ல எனக்குத் தெரியாம பேச்செல்லாம் உண்டா? சொல்லுங்க"உலுக்குவாள் அவன் சட்டையைப் பற்றி இழுத்து.<br /><br /> குழந்தைபிறந்தால் சரியாகும் என்றாள் அவன் அம்மா. <br /><br /> ஆயிற்று, குழந்தை பிறந்து அதற்கு மூன்றுவயதும் ஆகிறது , மாதவி மாறவே இல்லை இன்னமும் கூச்சல் ,கத்தல், சந்தேகம் ,அழுகை ,ஆர்ப்பாட்டம் .<br /><br /> ஹிஸ்டீரியா என்றார்கள் டாக்டர்கள். அவன் அம்மா மருமகளின் போக்கைக் காண சகிக்காதவளாய் பெண்வீட்டிற்குபோய்விட்டாள். <br /><br />மகன் அப்படியே தனது ஜாடையில் இருப்பதால் அதனை வெறுப்பதும் அதற்கு வேண்டாததை சொல்லிக்கொடுப்பதுமாய் இருக்கும் மனைவியை அனுதாபமாகவே பார்க்கிறான் ஆனந்தன். விவேகானந்தன் என்ற அந்த இந்திய இளைஞர்கள் வரலாற்றில் முத்திரை பதித்த பெயரை ஆசையாய் ஆனந்தன் தான் வைத்தான் ஆனால் 'விக்கிஇடியட்'என்றே மாதவி அழைக்கிறாள்.குழந்தையை அவள் வளர்ப்பில் <br /> விடுவதற்கே ஆனந்தன் அஞ்சவேண்டிய சூழ்நிலை,ஆனாலும் பொறுமை காக்கின்றான்.<br /><br /> வாழ்க்கை எல்லாருக்கும் வரமல்லவே?<br /><br /> ஆனந்தன் இந்த சந்திப்புக்குபுறப்படுவதை முன்கூட்டியே திட்டமிட்டிருந்தான். நல்ல நட்பைப்புரிந்துகொள்ளும்பக்குவம் மாதவிக்கு <br />கிடையாது ஆகவே சொல்லாமல் செல்வது நல்லதென தோன்றியது . நன்மைக்காக உண்மையை மறைக்க வேண்டிய நிலையில் ஆபீஸ் <br />விஷயமாய் ஒரு நண்பனை சந்திக்கபோவதாய் கூறினான்.மாதவி வழக்கம்போல அவனை நம்பிக்கையற்ற பார்வையில் சீறி விழுந்து அனுப்பினாள். <br /><br />லால்பாக்தோட்டம்.<br /><br /> பெங்களூர் நகரத்திற்கு அழகுசேர்க்கும் இயற்கைஅழகுகொண்ட அந்த தோட்டவளாகத்தில் நுழைந்து கண்ணாடிமாளிகை வாசலுக்குவந்துநின்றான்.<br /><br /> மாலைநேரத்திற்கே உரிய மஞ்சளும் சிவப்பும் கலந்த அந்திவான அழகும் இலேசான குளிரைக்காதோரம் விட்டுச் செல்லும்காற்றுமாய் ஆனந்தனை பரவசம் எனும் அடுத்துவரும் நாடகத்திற்கான ஒத்திகையை ஆரம்பித்தன. <br /><br />கண்ணாடிமாளிகையின் வடக்குவாயிலின் இருபுறமும் இருந்த சின்ன கல்யானைகள்மீது சிறுகுழந்தைகள் ஏறுவதும் இறங்குவதுமாய் உற்சாகக்குரல் கொடுத்தன. அருகிலிலிருந்த செண்பகமரத்தில் பூத்த பூக்களின் வாசம் நாசியில் நுழைந்து தலையை கிறுகிறுக்க வைத்தது. நூறுவருடத்திற்கு மேற்பட்ட மரங்ககளைக் கொண்ட இடத்தில் நிழலின் ஆளுமை அதிகம்தெரிந்தது.ரோஜாத்தோட்டத்தை ரோஜா <br />தோட்டமே வேடிக்கைபார்ப்பதுபோல நிறைய இளம் பெண்கள்அங்கே சூழ்ந்திருந்தனர்.பச்சைக்கம்பளமாய் புல்வெளி.<br /><br /> சுற்றிலும் பார்வையைசெலுத்தியவன் கையசைத்தபடி தூரத்தில் வரும் பெண்ணை நின்ற இடத்திலிருந்தே ஆழ்ந்துபார்த்தான்,உடனேயே.கண்கள் விரிந்தன.வாய் கூவியது." காயத்ரீ!" <br /><br /> <br />தோற்றத்தில் அதிகமாற்றமில்லாது அதே பூசினாற்போன்ற உடம்பில், செதுக்கிய சிற்பமாய், புன்னகை தவழ அவனை நோக்கி நடந்து வந்துகொண்டிருந்தாள் காயத்ரி.<br /><br />தோற்றப்பொலிவிற்கு உடற்கூறுமட்டும் காரணமல்ல ஒருவருடைய மனநிலையும் காரணமென்பதை எதிரில் வந்த காயத்ரி நிரூபிப்பதை உணர்ந்தான் ஆனந்தன் <br /><br /> அவள் நடைக்கு ஈடுகொடுத்தபடி குதித்துக்கொண்டு கூடவருவதுயார்? மகளாயிருக்குமோ? காயத்ரியின்மறு <br /><br />பதிப்பாய் அந்தச் சிறுமி காயத்ரியின் கைவிரல்களைப் பற்றி வருவதை ரசித்தான்.<br /><br />ஆனந்தனின் அருகில் வந்த காயத்ரி, " ஆனந்த்! கண்டிப்பாய் நினைவுவைத்து இங்கேவருவாய்னு எனக்குத் தெரியும் . <br />.ரொம்பமகிழ்ச்சியா இருக்கு....ஒருநிமிஷம் இந்த பரவசத்தை அனுபவிச்சிட்டு உன்கூட பேசணும் ப்ளீஸ்வெயிட் "என்றவள் கண்ணை இறுகமூடிக்கொண்டாள்.ஒரேகணத்தில் மீண்டும் இமைதிறந்தவள்," ஆனந்த்!" என்றாள் அன்பு பொங்கும் குரலில். <br /><br />"எப்படிஇருக்கே காயத்ரின்னு உன்னைகேட்க அவசியமேஇல்லாமல் நீ அப்படியே இருப்பதை முகம் காட்டுதும்மா,ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு எனக்கும்.இதுயார் உன் பெண்ணா?" ஆனந்தன் அந்தக் குழந்தையை ஆர்வமாய் பார்த்தபடி கேட்டான்.<br /><br />"ஆமாம். பெயர் நிவேதிதா."என்ற காயத்ரி மகளிடம்," அங்கிளுக்கு வணக்கம் சொல்லும்மா" என்றதும் அழகாய் கைகுவித்து,"வணக்கம் "என்றது குழந்தை.காயத்ரி தொடர்ந்தாள்.<br /><br />" நானும் நீயும் காலேஜ்நாளில் நமது லட்சியங்களில் ஒன்றாய் நமக்கு ஆண்குழந்தைபிறந்தால் விவேகானந்தன் பெண் பிறந்தால் பாரதிக்கே ஞான குருவாய் விளங்கிய சகோதரி நிவேதிதாவின் பெயரைத்தான் வைக்கணும் என்று பேசிக்கொண்டபடி என் மகளுக்கு அந்தபெயரைத்தான் வச்சிருக்கேன்..அவள் அப்பாவிற்கும் பிடித்த பெயர் இது. ஆமாம் நீ பெங்களூரில் தான் வேலைபார்க்கிறியா ஆனந்த்? கல்யாணமாகி குழந்தை உண்டா?" <br /><br />"அப்பா இறந்துபோனதும் துபாயில் பார்த்த நல்ல வேலையை விட்டு பெங்களூர் திரும்பிவந்தவன் தான் இங்கேயேதான்இருக்கிறேன்..நாலுவருஷம் முன்னாடி கல்யாணம் ஆகி ஒருபையன் இருக்கான் மூணு வயசில.. இடையில் உன்கூட தொடர்பே இல்லாமல் செய்த என் முட்டாள்தனத்துக்கு என்னை மன்னிக்கணும் .."ஆனந்தன் குற்ற உணர்வில் இப்படித்தயங்கிப்பேசவும் குறுக்கிட்டாள் காயத்ரி. <br /><br />"ஷ் ... அதெல்லாம் நான் கேட்டேனா ஆனந்த?.அப்படி எதிர்பார்த்து பழகும் நட்பு இல்லையே நம்முடையது? மனசு இருக்கே அது மாடு மாதிரி நினைவுகளை அசை போட்டுட்டேதான் இருக்கும் எப்போதும்..இன்னிக்கு உன்னைப் பார்க்கத் தானே பம்பாயிலிருந்து பறந்துவந்திருக்கிறேன்?ஒரு வாரமாய் மனசுக்குள் ஒரேடியாய் மகிழ்ச்சி அலைதான்! காலை எழுந்து வேகமா புதுவருஷத்தை வரவேற்று கொண்டாடி முடிச்சி <br /> மதியம் ஃப்ளைட் ஏறிட்டேன்!நேரா ஹோட்டல் போயி நானும் என் பொண்ணும் ரூம்ல ஒருமணீ ரெஸ்ட் எடுத்து ,உடனே ஆட்டோ பிடிச்சி இங்க வந்துட்டோம்! ம்ம்..ஆன்ந்த!சொல்லு எப்படி இருக்கிறது உன் வாழ்க்கை?" <br /><br />இருவரும் கல்பெஞ்சில் அருகருகே அமர்ந்துகொண்டார்கள். நிவேதிதா மரம் ஒன்றினைச் சுற்றியபடி விளையாடப் போய்விட்டாள். <br />ஜோடிகளாய் பலர் விரல் பிணைத்து நடந்து போய்க்கொண்டிருந்தார்கள். காற்றில் இன்னமும் குளிர் சேர, காயத்ரி ஸ்கார்பினை எடுத்து தலைக்கு சுற்றிக்கொண்டாள். அடர்த்தியான அந்த நீலநிறஸ்கார்ப் அவள் முகத்தினை இன்னும் வசீகரமாக்கியதை ஆனந்தன் கவனித்தான். <br /><br /><br />பிறகு மென்மையான குரலில், காயத்ரியின் கேள்விக்கு பதில் சொன்னான்." என் வாழ்க்கையை நான் தேர்ந்தெடுத்து அமைத்துக்கொள்ளல காயத்ரி,தானாய் வந்ததை ஏத்திட்டு வாழ்ந்துட்டிருக்கேன் .... என்மகனுக்கும் பெயர் விவேகானந்தன் தான். மூணுவயசு." <br /><br />"அப்படியா ? இப்போ மனைவி மகன் ஊரில் இல்லையா அதான் உள்ளுரில் இருந்தும் இங்கே அழைத்துவரலையா?" <br /><br />"அ..அ...ஆமாம்" ஆத்ம சினேகிதியிடம் பொய் சொல்ல வேண்டிய வேதனையை மறைக்க முயற்சித்தபடி பதில் சொன்னான். <br /><br />"பரவாயில்லை அடுத்தமுறை பார்த்துடலாம்... அப்போ நிவேதிதா அப்பாவும் வந்துவிடுவார். இப்போதான் அவர் கம்பெனி விஷயமா ஜெர்மனி போயிட்டார்"என்ற காயத்ரி தூரத்தில் விளயாடிக்கொண்டிருந்த மகளை அழைத்து ஆனந்தனுக்கு பாரதியார் பாடலில் ஒன்றையும் குறளில் ஒன்றும் சொல்லசொன்னாள். உடனேயே தெளிவாய் அழகாய்,"மனதில் உறுதி வேண்டும்" எனப்பாட அரம்பித்தாள் நிவேதிதா.தமிழ் கொஞ்சியது. <br />குறள் சொல்லி முடித்ததும்,<br />"அம்மா..இன்னும் கொஞ்சம் விளையாடிட்டு வரட்டுமா?" அனுமதிகேட்டு தாயின் தலையசைப்பில் மகிழ்ந்து ஓடிச்சென்றாள்.<br /><br />காயத்ரி தனது கணவர் மற்றும் மணவாழ்க்கை பற்றி பெருமையாய் கூறிவிட்டு பிறகு உணர்ச்சிவசப்பட்டவளாய் பேச ஆரம்பித்தாள். <br /><br />'ஆனந்த் !நாம் படிக்கிற நாளில் பேசிக் கொள்வோமே, நமக்குக் குழந்தை பிறந்தால் இலக்கியமும் ஆன்மீகமும் படிப்போடு கத்துக்<br />கொடுக்கணும்னு.. அதெல்லாம் நாம் உரியவயதில் கத்துக்கிட்டதாலதான் நமக்கு பாரதி சொன்னமாதிரி பகைவனுக்கும் அருளுகிற <br /> நன்னெஞ்சு வந்தது.நமது வாழ்க்கைப் பயணத்துல வால்ட்விட்மனும் பாரதி,கம்பனும் விவேகாநந்தரும் வள்ளுவரும் உடன் வந்தாங்க ...இன்னமும் வந்துட்டும் இருக்காங்க. இனியும் இளையதலைமுறையை, வளமான பாதைல கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கிற பொறுப்பு, நம்மாதிரி இளம் பெற்றோர்களுக்கு அதிகமிருக்கணும். இன்றையதேதியில் இளைஞர்கள்கிட்ட வன்முறையும் வெறியும் தீவிரவாதப் போக்கும் இருக்கக் காரணம் அவங்களுக்கு இலக்கிய ஆன்மீக வழிகாட்டிகள் வாழ்க்கையில் இல்லாததால்தான். என்னால முடிஞ்சது, இளையதலைமுறைக்கு இதையெல்லாம் கொண்டுசெல்வதுதான்.." <br /><br />அவள் அருவியாய் கொட்டுகிறாள், இவன் அதில் நனைகிறான். மனம் வறண்ட பாலையில் நீர் ஊற்றியதுபோல பேசப்பேச அத்தனையையும் உள்வாங்கிக் கொள்கிறது.<br /><br /> "சரி...புறப்படலாமா ஆனந்த்? ராத்திரி ஃப்ளைட்ல நான் பம்பாய்க்குத் திரும்பணும்.. அடுத்தநமது தீர்மானிக்கப்பட்ட சந்திப்பு,பத்து வருடம் கழித்து இதே லால்பாக்கில் இதே நாள் இதே நேரம்! அப்போது என் பெண்பதினேழுவயது குமரியாய் வளர்ந்து உன்னிடம் இலக்கியமும் தெளிந்த நிலையில் ஆன்மீகமும் பேசுவாள். உன் பையனும்தான் அப்படிப்பேசபோகிறான், உன் வளர்ப்பில் இன்னமும் நம்பிக்கையுடனேயே! என் விசிட்டிங்க் கார்ட் <br />கொடுக்கிறேன், அவசியம் பம்பாய்வந்தால் வீட்டுக்குவா..நிவேதிதா! அங்கிளுக்கு சொல்லும்மா...?'<br /><br />"அங்கிள்.. உங்களைப் பார்த்துப் பேசியதில் ரொம்ப மகிழ்ச்சி..மறுபடி பார்க்கும்வரை நினைவில் வச்சிருப்பேன்...வீட்டுக்கு வாங்க அங்கிள்!" <br /><br />பிறருக்கு மதிப்பு கொடுத்து பிறர் நலத்தைப் பரிவோடு காணும்போது தன்னல நிறைவு உண்டாவதை காயத்ரி பேசும்போதெல்லாம்<br /> நிரூபிப்பது வழக்கம். இந்த சந்திப்பிலும் அவள் அப்படி நடந்து கொண்டதோடு தனது வாரிசையும் அப்படிக் கொண்டுவந்ததைப் பார்த்த ஆனந்தனுக்குப் பெருமையாய் இருந்தது. <br /><br /> வீடு வந்து சேர்ந்தவனை வாசலிலேயே எதிர்கொண்டு கேள்விக்கணை தொடுக்க ஆரம்பித்தாள் மாதவி.<br /><br />"யாரைப்பார்த்துட்டு வரீங்க? அவள் என்ன அழகியா? உங்க அந்தரங்கக்காதலியா? சொல்லுங்க..மௌனமா இருந்தே என்னை சித்திரவதை செய்யாதீங்க... சொல்லுங்க சொல்லுங்க.." அவனைப் பிடித்து உலுக்கினாள். <br /><br />கத்தினாள்,தலையில் அடித்துக்கொண்டாள்.கையில் கிடைத்த பொருட்களை வீசி எறியத்தொடங்கினாள்<br /><br />' நட்புக்கு அடிப்படையாக இருப்பது ஒத்த தொழிலோ வயதோ அந்தஸ்தோ அல்ல. வாழ்க்கை நிலையில் பல்வேறு அந்தஸ்தில் இருப்பவர்களுக்கிடையே நட்பும் பாசமும் ஏற்படும்; இதில்பால்பேதங்கள் கிடையாது. கொடுப்பதும் பெறுவதுமான காமம் போன்று, <br />ஆன்மாவின் அந்தரங்க ஆழத்தில் இருந்து உயிர்கள் சங்கமிப்பதே உயர்ந்தநட்பின் அடிப்படை .நான் பெற்றுள்ள நட்பெனும் பேறு மிகப் பெரியது அது என்னுள் ரகசியமாகவே இருக்கட்டும்.அதை மாதவியிடம் சொல்லி சிறுமையடையத் தேவை இல்லை.'<br /><br /> ஆனந்தன் மனதிற்குள் நினைத்தபடி மௌனமாய் மாடிப்படிகளில் ஏறிச்சென்றான். <br />மாதவி கீழிருந்தபடி கூச்சல்போட்டுக் கொண்டே இருந்தாள்.<br />*************************************************************************************<br /><br />அதிகாரம்79.பொருட்பால்<br /><br />குறள்.786.<br /><br /><strong>முகம்நக நட்பது நட்பன்று;நெஞ்சத்து<br />அகம்நக நட்பது நட்பு.</strong>(முகம் மலர்ந்து பழகுவது மட்டுமே நட்பாகிவிடாது மனமும் மலரும்படி உள்ளன்பு கொண்டு உண்மையாகப் பழகுவதே உயர்ந்த நட்பு)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-6881260579020670776?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ஷைலஜாnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-84020569398395557012007-04-21T14:57:00.000+05:302007-04-21T18:56:45.620+05:30கொழிச்சிக்காட்டூர் முழுக்க ஒரே பேச்சு. அது காளியம்மாள் மகன் செந்தில்குமார் ஆஸ்கார் விருது வாங்கப் போகிறார் என்பதே. காடு, மேடு, கழனி, ஆடு மேய்க்கிறவங்கள்ல ஆரம்பிச்சு இதைப்பத்தியே பேச்சு எங்கே பார்த்தாலும். அந்த ஊர் சங்ககிரியிலிருந்து 16 மைல் தள்ளி இருந்தது. டவுன் பஸ் மட்டுமே நிற்கும், அதுவும் மேட்டுக்கடையில்தான். அங்கே இருந்து 3 கிலோமீட்டர் உள்ளே இருக்கு கொழிஞ்சிக்காட்டூர்.<br /><br />அந்த கிராமத்துல பொறந்து காலேஜ் வரைக்கும் படிச்சவர் செந்தில். படிச்ச BA-Economicsக்கு வேலை கிடைக்காததால ஊரிலே இருக்கிற 3 ஏக்கர் மேக்காடை 2 வருஷமா உழுது அதுவும் வயித்துக்கு, மனசுக்கு பத்தாதால சென்னையில சினிமா டைரக்டர் ஆவனும்னு ஆவலோட பஸ் ஏறின செந்திலபத்தி இப்போதான் ஊர் மக்களுக்கு தெரிய வந்து இருக்கு. அவர் நண்பன் சின்னகண்ணுக்கும், அவுங்க அம்மாவுக்கு மட்டுந்தான் தெரியும் இந்த 3 வருஷத்துல என்ன நடந்துச்சுன்னு. போன வருஷம் மாரியம்மன் பொங்கலுக்கு கூட வரலை.<br /><br />மணி ராத்திர் 7, ஊர்க்கவுண்டர் வீட்டுக்கு முன்னாடி ஊர்சனம் மொத்தமும் காத்து இருந்தது. அவரு வீட்டுல மட்டுந்தான் குடை வெச்சு ஸ்டார் டிவி வரும். பஞ்சாயத்து டி.வில இன்னும் பொதிகைதானே. ஊர்கவுண்டர் பையன் சின்னகண்ணு, அவர்தான் செந்தில் கூட நெருக்கம். அதுவுமில்லாம அவர்கிட்டேதான் செந்திலு அடிக்கடி பேசிக்குவாராம்.<br /><br />"செந்திலு, ஒரு சினிமா எடுத்து இருக்காப்ல. அதுக்கு பேரு Documentary. சின்னப்படம்னு சொல்லலாம். அந்தப்போட்டிக்கு உலகத்துல இருந்து மொத்தம் 358 படம் வந்துருக்கு அதுல நல்லதா 5 படத்தை கடேசி ரவுண்ட் வரைக்கு வந்து இருக்கு. அதுல நம்ம செந்திலுதும் ஒன்னு. காளியம்மா இது வரைக்கும் பட்ட கஷ்டத்துக்கு இன்னிக்கே விடிவு காலம் வந்துரும். இந்தப்போட்டியில செந்திலு ஜெயிச்சுட்டா லட்சக்கணக்குல பணம் வந்துரும். அப்புறமா காளியம்மா காட்டுலயும் வேல பார்க்க வேணாம், கால் மேல கால் போட்டுக்கிட்டு இருக்கலாம்" அப்படின்னு முடிச்சாரு சின்னகண்ணு.<br /><br />புரிஞ்சும் புரியாத மாதிரியும் பல அம்மாக்கள் வாயைப்பிளந்துகிட்டு புரியாத அந்த ஸ்டார் டி.வியப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்க. குட்டி செவுத்து மேல உட்காந்துகிட்டு இருந்த இளவட்டங்க "ஏன் மாப்ள. செந்திலு அவ்ளொ பெரிய ஆள் ஆயிட்டானாடா? கிஸ் சீனு வெச்சு இருப்பானோ அவன் படத்துல"ன்னு எதிர்பார்க்க ஆரம்பிச்சுது. காளியம்மாவுக்கு அன்னிக்கு சேர் போட்டு முன்னாடி உட்கார வெச்சு இருந்தாங்க. அந்தப் பெருமை போதுமே. இந்த 2 வருஷமா செந்தில் அனுப்புற 2000 ரூவா பணத்தையே காளியம்மாவால செலவு செய்ய முடியல. ஊர்கவுண்டர் வீட்டுக்கு செந்திலு வாரவாரம் தவறாம போன் பண்ணி பேசுனதனால அவர் ஊருக்கு வராததுகூட பெரிசா தெரியல.<br /><br />சேர்ல இருந்து திரும்பி உட்காந்து இருந்த மக்கள பார்த்துச்சு காளியம்மா. ஆம்பளைங்க எல்லாம் கயித்துக்கட்டில்ல உட்காந்து இருக்க, பொம்பளைங்க கீழே உட்காந்து காளியம்மாவை பொறாமையா பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. "பாழாய் போன கண் ஆப்ரேஷன் பண்ணி 10 நாள் கூட ஆவல, பெரிசா கருப்புல கண்ணாடி வேற போட சொல்லி, கழட்டவும் கூடாதுன்னுட்டாங்க. டிவி வேற மங்களாய் தெரியுது" பையனை நல்லா பார்க்கனும்னு மனசுக்குள்ள வேண்டிக்கிட்டு இருந்தா காளியம்மா.<br />யாரோ யாரோ வராங்க குத்துவிளக்காட்டம் ஒன்ன வாங்கிட்டு போறாங்க. ஏதேதோ பேசுறாங்க, மக்களுக்கு ஒன்னும் புரியல. சின்னகண்ணு திடீர்னு "செந்திலு போட்டி வந்துருச்சு, கம்னு இருங்க"ன்னு சொல்ல எல்லார் கண்ணும் டிவி மேலையே இருக்க.<br /><br />The Award Goes to the Documentary Film "one and only by Senthil kumar" அப்படின்னு சொல்ல கேமரா எல்லாம் செந்திலை நோக்கி திரும்பியது. கோட் சூட் போட்ட செந்திலு சந்தோசமா எழுதிருச்சு மேடையப் பார்த்து நடக்க, ஊரு சனம் அத்தனை வாய் பிளந்து பார்த்துச்சு. ஓட்டைபனியனும், கிழிஞ்ச லுங்கியுமா பார்த்தவனை இப்படி பார்க்க காளியம்மாவுக்கே ஒரு நிமிஷம் "எம்மவனா" அப்படின்னு ஆச்சர்யப்பட்டுருச்சு. "செந்தில் படத்துகு விருது கிடைச்சு"ன்னு சின்ன கண்ணு சொல்ல "செந்திலு ஏதோ இங்கிலீசு பேசி அந்த குத்துவிளக்குக்கு முத்தம் குடுத்துட்டு கீழே இறங்கி போய்ட்டாரு. "ஆத்தா, உன்னாலதான் இந்த விருது கிடைச்சுதாம்னு செந்திலு சொல்றான்"ன்னு சின்னகண்ணு சொல்ல,<br />"காளியாத்தா, செந்தில பார்த்தியா, தொரை மாதிரியே இருக்கான். சுத்தி போடுக்கா" "ஆத்தா செந்திலா இது. வெள்ளைக்காரன் மாதிரி இருக்கான்" "பங்காளி, எப்படிடா இப்படி ஆனான் இவன், எல்லாம் பணம் பண்ற வேலை" ஊர் மக்கள் அவுங்க அவுங்க மாதிரி பேசிட்டு எழுந்திருச்சு காளியம்மா கிட்டே வர . கருப்பு கண்ணாடி வழியே இரு கண்களிலும் கண்ணீர் வழிய அசையாம டிவிவே பார்த்துட்டு இருந்தா காளியம்மா. "காளியம்மா" தொட்டு எழுப்ப "உன்னாலதான் இந்த விருது கிடைச்சுதாம்னு செந்திலு சொல்றான்"ன்னு சொன்ன அடுத்த வினாடியே சந்தோசத்துல உசுரு போயிருந்தது காளியாம்மாவுக்கு.<br /><br /><strong>குறள்:</strong><br /><strong></strong><br /><strong><span style="color:#ff0000;">'ஈன்ற பொழிதிற் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச்<br />சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய்"</span></strong><br /><br />அதிகாரம்; மக்கட்பேறு-அறத்துப்பால்-குறள் 69<br /><br /><strong>"தன் மகனை நற்பண்பு நிறைந்தவன் எனப் பிறர் சொல்லக் கேள்வியுற்ற தாய், தான் அவனைப் பெற்ற காலத்து உற்ற மகிழ்ச்சியவிடப் பெரிதும் மகிழ்வாள்."</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8402056939839555701?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-57037715087343580772007-03-04T21:51:00.000+05:302007-03-04T21:58:42.083+05:30ஒரு இல்ல திரையரங்கம் (DTS-Home Theatre) வாங்க வேண்டும் என்பது என்னுடைய நீண்ட நாளையக்கனவு. கல்லூரியில் படிக்கும்போது ஏற்பட்ட மன உந்துதல் அது. வேலைக்கு சென்ற பொழுதும் பொருளாதாரப் பற்றாக்குறையால் என் கனவு, கனவாகவே இருந்து வந்தது. திருமணம் ஆனபின் மனையாள் வயிற்றிலேயே குழந்தை கர்னாடக இசை கேட்கவைக்க வேண்டும் என்ற நினைப்பும் நிறைவேறவே இல்லை.<br /><br />ஆயிற்று எனக்கு ஒரு ஆண் வாரிசு பிறந்தும் அவன் தவழ ஆரம்பித்தும் ஒரு மாதம் ஆயிற்று. இன்று அனைத்தும் கூடி வர இல்ல திரையரங்கம் வாங்கிவிட்டு, கடையில் பணம் கட்ட வரிசையில் நிற்கிறேன்.<em> "மாப்ளே, மோனோ, ஸ்டிரியோ எல்லாம் சத்தம் தாண்டா போடும், இல்ல திரையரங்கம் மட்டும் தாண்டா இசையை சொல்லும்"</em> 10வருடத்துக்கு முன் கல்லூரி நண்பன் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.<br /><br />"சார், நீங்க வாங்கியிருக்கிற Home Theatre உலகத்துல சிறந்த மாடல்ல ஒன்னு" வீட்டில் Home Theatreஐ அந்தந்த இடத்தில பொருத்தி சரிபார்த்துவிட்டு போகும்போது பொறியாளர் சொல்லிவிட்டு சென்றார்.<br /><br />மனதில் இறுமாப்பும், பெருமையுடன் இளையராஜாவின் திருவாசக வட்டை உள் செலுத்தி கேட்க ஆரம்பித்தேன். என் தந்தையும் என் கூட அமர்ந்து அமைதியானார். அப்படியே ஹிந்தி, ஆங்கிலம் என அனைத்து வட்டையும் கேட்க ஆரம்பித்தோம். கல்லூரி நண்பன் சொன்ன மாதிரியே இதுதான் இசை, மத்ததெல்லாம் சத்தம்தான். அவன் வார்த்தைகள் ஒரு ஞானியின் தத்துவமாய் இப்போது தோன்றியது.<br /><br />"என்னங்க" சத்தமாய் மனையாள் அழைக்க ஓடினேன்.<br /><br />"இங்கே பாருங்க பையன் என்ன சொல்றான்னு"<br /><br />ஆச்சர்யமாய் என் வாரிசை நோக்கினேன் "ம்ம்மா, ம்ம்மா" பேச ஆரம்பித்தது என் பிஞ்சு.<br /><br />மனசுக்குள் ஆயிரமாயிரம் பட்டாசுகள், பட்டாம்பூச்சிகள்,.. என்னவென்று சொல்ல வார்த்தைகளே இல்லை. வாங்கிய Home Theatre சத்தமாய் ஒரு கர்னாடக இசையை ஒலிக்க<br />"அப்பா அந்த சத்தத்தை குறைச்சுட்டு இங்கே வாங்க உங்க பேரன் என்ன சொல்றான்னு கேளுங்க"<br /><br />அந்த சத்தத்தை அணைத்துவிட்டு என் தந்தைக்குள்ளும் பட்டாம்பூச்சி பறக்க என் அறைக்கு வந்தார்.<br /><br /><strong>குறள்:</strong><br /><br /><strong>குழல்இனிது யாழ்இனிது என்பதம் மக்கள்<br />மழைலைச்சொல் கேளாதவர்</strong><br />அதிகாரம்:மக்கட் பேறு(குறள் 66)<br /><br />தம் மக்களின் மழலைச்சொல்லக்கேட்டு அதன் இனிமையை நுகராதவரே குழலின் இசை இனியது, யாழின் இசை இனியது என்று கூறுவர்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-5703771508734358077?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-86208014582537174242007-03-01T06:12:00.000+05:302007-09-07T01:32:22.321+05:30<strong><span style="color:#ff0000;">மயிலை மன்னாரின் குறள் விளக்கம்! [11]</span></strong><br /><strong><span style="color:#ff0000;">"படைச் செருக்கு" [771]</span></strong><br /><br /><span style="color:#cc33cc;"></span><span style="color:#cc33cc;">இந்த லப்-டப் எழுத ஆரம்பித்தாலும் ஆரம்பித்தேன்... இப்பவெல்லாம் மன்னாரைப் போய் பார்க்கவே நேரம் கிடைக்க மாட்டேன் என்கிறது! </span><br /><span style="color:#cc33cc;"><br />இன்றைக்கு எப்படியாவது பார்த்துடணும்னு முடிவு பண்னி, அவனைத் தேடி 23B பஸ் பிடித்து லஸ் கார்னரில் இறங்கி, சூடான வேர்க்கடலை ஒரு 2 ரூபாய்க்கு வாங்கி, கொரித்துக் கொண்டே வழக்கமான டீக்கடை நோக்கி நடந்தேன்.<br /><br />திடீரென ஒரு கரம் என்னை இழுத்து ப்ளாட்ஃபாரத்தில் தள்ளியது.<br /><br />அதே நேரம், "ஸர்"ரென்று ஒரு பஸ் என்னைத் தாண்டிச் சென்றது!<br /><br />"இன்னாப்பா! வூட்ல சொல்லிக்கினு வண்ட்டியா? என் பஸ்தானா ஒனக்குக் கெடச்சது அதுக்கு.... சாவுக்கிராக்கி" என்ற மாமூல் திட்டுடன் டிரைவர் பஸ்சை ஓட்டிச் சென்றார்.<br /><br />சற்று சுதாரித்துக் கொண்டு யார் நம்மைக் காப்பாற்றியது எனப் பார்த்தால்... சாக்ஷாத் <strong>மயிலை மன்னார்</strong>!<br /><br />"ஒரு ஸெகண்டு வுட்ருந்தா இன்னா ஆயிருக்கும்! பாத்து வரக்கூடாது ஸங்கரு! ஸரி ஸரி.. வா! கெதி கலங்கிப் போயிருக்கே! நாயர் கடைல டீயும், வடையும் துன்னியானா அல்லாம் ஸரியாப் பூடும்" என ஆதரவாய்ச் சொல்லிக் கொண்டே என்னைக் கூட்டிப் போனான், மன்னார்.<br /><br />'ஆமா! அப்டி இன்னா தல போற விசயம் யோஸிச்சிகினு இருந்தே! சொல்லு!' என்றான்.<br /><br />'ஒண்ணுமில்லேப்பா! உன்னைப் பர்த்து நாளாகி விட்டதே. இன்று எப்படியும் பார்த்து விடணும்னு வந்தேன். கொஞ்சம் அஸால்ட்டா இருந்துட்டேன். ரொம்ப நன்றிப்பா!' என்று மஸால் வடையை கடித்துக் கொண்டே ஸொன்னேன்!<br /><br />'அதான் நாம ஒனக்கு ஒரு ஸோல்ஜர் மாரி இருக்கோம்ல! எங்ஙன போனாலும் வுட்ட்ருவோமா? சமயத்துல ஸோல்ஜர்! ஆனா நெஸமாலும் ராஸா!' என்று சற்று மிதர்ப்பாக சொல்லிச் சிரித்தான் மயிலை மன்னார்.<br /><br />இப்படி ஒரு ஆளு எனக்கு நண்பனாய் இருப்பதற்கு, இல்லை இல்லை ராஜாவாய் இருப்பதற்கு, இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லிக் கொண்டே, 'இதே மேட்டர்ல ஒரு குறள் சொல்லி பொருளும் சொல்லேன்' என்றேன் நான்.<br /><br />'அவ்ளோதானே! என்னிய மாரி ஒர்த்தன் ஒனக்கு இருக்கான்றதை நீ எப்படி போயி மத்தவங்ககிட்ட சொல்லுவேன்னு ஒரு குறள்..... வேணாம்... கதை ஒண்ணு சொல்றேன், எளுதிக்கோ!" என்றான்.</span><br /></span><br /><span style="color:#663333;">இனி வருவது, அவன் சொல்ல, நான் எழுதி உங்கள் முன் வைப்பது!</span><br /><br /><span style="color:#6633ff;">"அதியமான், அதியமான்னு ஒரு ராஸா இருந்தானே, தெர்யுமா? அதாம்ப்பா! நம்ம அவ்வைப்பாட்டிக்கு கூட நெல்லிக்கா கொடுத்தன்னு படிச்சோமே நம்ம இஸ்கூல்ல! அவந்தான்! </span><br /><br /><span style="color:#6633ff;">அவனும், இந்த அவ்வையாரும் ரொம்பவே தோஸ்துங்க. நீயும், நானும் மாரின்னு வெச்சுக்கயேன்! </span><br /><span style="color:#6633ff;"><br />எதுனாச்சும் ஒண்ணுன்னா, இவன் அந்தம்மாவுக்கு ஒதவி பண்றதும், அவனுக்கு எதுனாச்சும் புத்தி சொல்லணும்னா இந்தம்மாவைக் கேக்கறதும், அவங்க அத்தினி வேலையையும் போட்டுட்டு வந்து இவனுக்கு அட்வைஸ் கொடுக்கறதும் .... அப்படியே ரொம்ம்ம்ம்ப ஃப்ரென்ட்ஷிப்பா இருந்தாங்க.<br /><br />இந்தம்மா அவனோட வீரத்தைப் பத்தில்லாம் நெறையவே பாட்டெல்லாம் பாடியிருக்கு!<br /><br />ஒருநாளைக்கு அடுத்த ஊர்ல இருக்கற, தொண்டமான்ங்ற ராஸா ஒர்த்தன்.. இன்னாமோ இவன்ட்ட கோவிச்சுகிட்டு, பலான பலான தேதிக்கு நான் ஒன் நாட்டு மேல படையெடுக்கப் போறேன். ஒன்னால ஆனத செஞ்சிக்கோன்னு ஒரு ஓலை வுட்டான்.<br /><br />அதியமானும், வலுச்சண்டைக்கு போறதில்லை; வந்த சண்டைய வுடறதில்லன்னு சண்டைக்கு ரெடியாயிட்டு இருக்கான்!<br /><br />ஆனாக்காண்டி, நாட்டுல கொஞ்சம் நெலமை மோசமாயிருந்திச்சு அப்ப.<br /><br />கொஞ்சம் பஞ்சம்,மக்கள்ல்லாம் பசி, பட்டினின்னு பஞ்சம் பொளைக்கப் போயிருக்காங்க!<br /><br />இந்த சமயத்துல, சண்டை வேணாமேன்னு அவ்வையாரம்மா நெனைக்கறாங்க.<br /><br />"தா! நீ கொஞ்சம் கம்முனு இரு. ஒன் வீரம்ல்லாம் எனக்குத் தெரியும் நல்லாவே! ஆனா, அது இப்ப வேணாம்! நா போயி இன்னா, ஏதுன்னு கண்டுகினு வரேன்'ன்னு சொல்லிட்டு தொண்டமான் ஊருக்கு வராங்க!<br /><br />'ஆஹா! எப்பவும் நம்ம ஊருக்கு வராத கெளவி இப்ப நம்மைத் தேடி வந்திருக்காங்களே'ன்னு ராஸாவுக்கு ஒரே குஷியாப் பூடுச்சு!<br /><br />தடபொடலா விருந்து வைக்கிறான்!<br /><br />ராஸான்னா, அவனைப் பத்தி எதுனாச்சும் பாடணுமே!<br /><br />'இன்னாடா பாடறது. நம்ம ஆளை வுட்டுக் கொடுக்காம நாம இவனைப் புகழ்ந்தும் பாடணுமே'ன்னு யோசிக்கறாங்க!<br /><br />அப்ப, இந்த ராஸா இன்னா பண்றான்; ....அவனோட கத்தி கபடால்லாம் வெச்சிருக்கற எடத்துக்கு கூட்டிகினு போயி காமிக்கறான்.<br /><br />'பாட்டியும் பாக்கட்டும், பார்த்தா, போயி, அதியமான்ட்ட சண்டை இல்லாம பணிஞ்சுறச் சொல்லிடும் இந்த அம்மா'ன்னு ஒரு கணக்கு போடறான்.<br /><br />அங்க பாத்தா, வேலு, வில்லு, அம்பு, கத்தி, கேடயம், ஈட்டின்னு அளகா அடுக்கி வெச்சிருக்கு.<br /><br />பாட்டிக்கு டமார்னு ஒரு ஐடியா கிடைக்குது!<br /><br />பாடறாங்க!<br /><br />"இங்கே பார்த்தா, மாலை சூட்டி, பொட்டு வெச்சு, எண்ணை தடவி, சும்மா பளபளான்னு பட்டை தீட்டி, புச்சா, இத்தினி அடுக்கி வெச்சிருக்கே ராஸாவே!<br /><br />ஆனா, அங்கே அதியமான்ட்ட போயி பார்த்தியானா, சதா சண்டை போட்டு, சண்டை போட்டு, அவன் கத்தில்லாம் ஒடஞ்சி போயி, ஈட்டில்லாம் முறிஞ்சி போயி, காயலான் கடைல கீற மாரி குமிஞ்சு கெடக்கு.<br /><br />இதுலேர்ந்து இன்னா தெரியுதுன்னா, சண்டைன்னா அவன் ஒரு கை பாக்காம வுட மாட்டான்.<br /><br />ஆனா, ஒர்த்தன் கிட்ட ஒண்ணும் இல்லியா அவனோட சேர்ந்து போயி இவன், தன் சோத்தையும் வெச்சு அவனோட சாப்பிடுவான்!<br /><br />ஆகக்கண்டி,....இன்னா....உன் வேலெல்லாம் பிரமாதமாத்தான் இருக்கு"<br /><br />அப்பிடீன்னு ஒரு பாட்டு பாடறாங்க!<br /><br />அவ்ளோதான்!<br /><br />ராஸாவுக்கு புரிஞ்சிடுது!<br /><br /><strong>இப்ப மாரி அடுத்தவன் அசந்திருக்கற நேரம் பர்த்து அடிக்கற எனம் இல்லை தமிளினம்! </strong><br /><strong><br />ஒனக்கு சரிசமானமா இருக்கறவனோட மட்டுமே சண்டை போடணும்னு தெரிஞ்சு வெச்ச எனம் நம்முளுது!<br /><br /></strong>'இவுஹ சொன்னதுலேர்ந்து, அங்கே நெலமை சரியில்லை; இப்ப நாம சண்டை போடக்கூடாது'ன்னு தொண்டமானும் அப்போதிக்கு நிப்பாட்டிர்றானாம் சண்டைய!<br /></strong><br /><strong>இதுல வள்ளுவரு எங்கே வராருன்னு கேக்கிறியா!?</strong><br /><br /><strong></strong>அவரும் இந்த அம்மா காலத்துல இருந்தவர்தானே!<br /><br />அவருக்கும் இது தெரிய வருது!<br /><br />அவரு இதை ஒரு குறள்ல சொல்லணும்னு நெனைக்கறாரு!<br /><br />"படைச்செருக்கு"ன்னு ஒரு அதிகாரம் எளுதறாரு!<br /><br />அதுல மொதக் குறளா இதை வைக்கறாரு!<br /><br />"என்னை முன் நில்லன்மின் தெவ்வீர் பலர் என்னைமுன்<br />நின்று கல்நின் றவர்." [771]<br /><br />"ஏ எதிரிங்களே! என் தலைவன் முன்னே நின்னு, போர் செஞ்சு, மடிஞ்சு, அவனவனுக்குக் ஸமாதி கட்டிகிட்டவங்க பல பேரு!ஆனதுனால, என் தலைவன் முன்னே நிக்காதீங்க!"<br /><br />அப்படீன்னு அம்ஸமா ஒரு குறளு, அதுவும் இது எங்கினாச்சும் நமக்கு மறந்து பூடுமோன்னு நெனச்சி, மொதக் குறளாவே எளுதியிருக்காரு!<br /><br />அதே மாரி,.....நீயும் போயி, நம்ம பெருமைய ஊருக்கெல்லாம் ஸொல்லு!"</span><br /></span><br /><span style="color:#663300;">என்று சொல்லியபடி நகார்ந்தான் மயிலை மன்னார்! </span><br /><span style="color:#663300;"><br />'அது ஸரி மன்னார்! அவ்வையார் பாடினது என்னன்னு ஸொல்லவே இல்லியே' எனக் கேட்டேன்!<br /><br />"அதுவா! பொறநானூறுல 95ஐப் பாருன்னு கண் சிமிட்டியவாறே ஸொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டான் மயிலைமன்னார்!<br /><br />அவசர அவசரமா வீட்டுக்கு வந்து, புஸ்தகத்தைப் புரட்டினேன்!<br />இதோ அந்தப் பாடல்!</span><br /></span><br /><span style="color:#6633ff;">"இவ்வே, பீலி அணிந்து, மாலை சூட்டி,</span><br /><span style="color:#6633ff;">கண் திரள் நோன் காழ் திருத்தி, நெய் அணிந்து,</span><br /><span style="color:#6633ff;">கடியுடை வியல் நகரவ்வே, அவ்வே,</span><br /><span style="color:#6633ff;">பகைவர்க் குத்தி, கோடு, நுதி, சிதைந்து,</span><br /><span style="color:#6633ff;">கொல் துறைக் குற்றிலமாதோ -- என்றும்,</span><br /><span style="color:#6633ff;">உண்டாயின் பதம் கொடுத்து,</span><br /><span style="color:#6633ff;">இல்லாயின் உடன் உண்ணும்,</span><br /><span style="color:#6633ff;">இல்லோர் ஒக்கல் தலைவன்,</span><br /><span style="color:#6633ff;">அண்ணல் எம் கோமான், வைந் நுதி வேலே."</span><br /><br /><span style="color:#993399;">இதோ நண்பர்களே! உங்கள் பார்வைக்கும் இது! </span><br /><span style="color:#993399;"><br />நன்றி!</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8620801458253717424?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-64133769407257189482007-02-06T10:08:00.000+05:302007-02-06T21:58:55.362+05:30<span style="color:#cc33cc;">"இப்பல்லாம் முழு அதிகாரத்துக்கும் பொருள் வேணாமாம்; ஒவ்வொரு குறளுக்கும் ஒரு கதை சொல்லி விளக்கணுமாம்" என்றவாறு மயிலை மன்னாரை அணுகினேன்.<br /><br />"ப்பூ! இம்புட்டுதானா? இதெல்லாம் நம்மளுக்கு ஜுஜுப்பீ! இப்ப நான் ஸொல்றதை எளுதிக்கோ! கதைக்காவ மண்டைய ஒடச்சு கற்பனை அல்லாம் பண்ண தேவையில்ல. அல்லாம் நம்ம புராணத்துலியே சொல்லியிருக்கு!மகாபாரதத்துல வர்ற கதை இது. எளுதிக்கோ" என்று தெனாவெட்டாகச் சொன்னான் மன்னார்!<br /><br />இனி வருவது மன்னார் சொல்ல நான் பதிந்தது!</span><br /><br /><span style="color:#6633ff;">துர்வாசர்னு ஒரு முனிவரு இருந்தாரு.<br />அவரு ஒருநாளைக்கி திருதராஷ்ட்ரன் அரமணைக்கி வராரு.<br />அப்போ 'குந்தி'ன்னு ஒரு சின்ன பொண்ணு அவருக்கு பணிவிடை பண்ணினாங்க!<br />அத்தப் பாத்து முனிவருக்கு ரொம்பா சந்தோசமாயிருது.<br />'ஒனக்கு ஒரு மந்திரம் சொல்லித் தரேன். அத்தை யூஸ் பண்ணினேன்னா அதுக்கான தேவதை வந்து. அத்தோட சக்தியை ஒனக்கு கொடுக்கும்'னு சொல்லிட்டு பூட்டாரு. </span><br /><span style="color:#6633ff;"><br />இந்தப் பொண்ணு சும்மா இருக்கக் கூடாதா?<br />வெளயாட்டுத்தனமா அந்த மந்திரத்த சொல்லிப் பாக்கலாம்னு செஞ்சுப்புடுது!<br /><br />ஒடனே சூரிய பகவான் வந்து, 'ஏம் பொண்ணே என்னைக் கூப்பிட்டே! சரி, இந்தா; என் சக்தியை எடுத்துக்கோ'ன்னு சொல்லி ஓரு சூரிய அம்சக் கொளந்தையை, கவசக் குண்டலத்தோட, கொடுத்திட்டு மறைஞ்சிடறாரு.<br /><br />இந்தப் பொண்ணுக்கா கையும் ஓடலை; காலும் ஓடலை!<br />இது தெரிஞ்சா ரொம்ப அவமானமாயிடுமேன்னு ஒரு பொட்டியில அத்த வெச்சு தன்னோட ஒரு மாலையையும் போட்டு ஆத்துல வுட்டுட்டாங்க.<br />அந்தக் கொளந்தைய ஒரு தேரோட்டி பாத்து எடுத்து தன் குளந்தை மாரி வளக்கறாரு.<br /><br />இந்தக் கொளந்தை, நல்லா வளந்து, வில்லுவித்தைல ஒரு பெரிய ஆளா வராரு.<br /><br />இத்த சரியாக் கவனிச்ச துரியோதனன், அதாம்ப்பா, ராசாவோட புள்ள, ஒரு சரியான சமயத்துல தன்னோட ராச்சியத்துல ஒரு ஊரைக் கொடுத்து அவனையும் ஒரு ராசாவாக்கி, 'நீதாண்டா என்னோட நண்பன்'னு சொல்லிடறான்!<br />அல்லாரும் நம்மை கொறைச்சலா பேசினப்போ, இவன் நண்பன்னு சொல்லிட்டானேன்னு, கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம இவரும் அவன் கால்லுல வுளுந்திடறாரு.<br /><br />அவ்ளோதான்!<br />இந்தாளு அதுக்காவ இன்னால்லாம் பண்றாரு தெரியுமா?<br />அவன் கெட்டவன்னு தெரிஞ்சாலும், அவனை வுட்டு பிரியாம கூடவே இருக்காரு.<br />ஒரு நேரத்துல தன்னோட தாயே வந்து 'நீதாண்டா என் புள்ள!'ன்னு கதற்ராங்க.<br />அப்பக் கூட அசையலியே!<br />'சர்த்தான் போம்மா! போயி, ஒன் புள்ள அர்ச்சுனனை ஒயுங்கா உசிரைக் காப்பாத்திக்கச் சொல்லு! ஏன்னா, என் நண்பனுக்காவ நான் அவன் தலைய வாங்கக் கூட தயங்க மாட்டேன்'னு கண்டிசனா சொல்லிடறாரு.<br />கடைசீல அந்த அர்ச்சுனன் கையிலியே உசிரையும் வுடறாரு.<br /></span><br /><span style="color:#cc33cc;">இவரை நெனைச்சுதான் நம்ம ஐயன் இந்தக் குறளையே எளுதினாரோன்னு கூட எனக்கு டவுட்டு உண்டு!<br />அது இன்னான்னு கேக்குறியா!<br /><br />இதான் அது1<br />'நட்பாராய்தல்' அப்பிடீங்கற அதிகாரத்துல மொதக் குறளா வெச்சிருக்காரு!<br />791ஆவது குறள் இது!<br />கேட்டுக்கோ!<br /><br /><strong>"நட்பாராய்தல்"<br /></strong><br /><strong>நாடாது நட்டலிற் கேடில்லை நட்டபின்<br />வீடில்லை நட்பாள் பவர்க்கு. [791]<br /></strong><br />இப்ப, நீ ஒருத்தராண்ட தோஸ்தாவறதுக்கு முன்னாடியே, இவன் யாரு, இந்த ஆளோட நட்பு வெச்சுக்கறது நமக்குத் தேவைதானான்னு யோசிச்சு முடிவு பண்ணணும். ஏன்னா, அப்படி ஆயிட்டேன்னு வெச்சுக்கோ; அதுக்கு அப்பால, நீ இன்னா பண்ணினாலும் ஒன்னால உடவே முடியாது.கால சுத்தின பாம்பு மாதிரி அது சுத்திக்கினே இருக்கும். ஒன்னியக் காவு வாங்காம வுடாது.<br /></span><br /><span style="color:#009900;"><strong>'சரி, சரி, வா! நா ஒங்கிட்ட அப்பிடி ஒண்ணும் கேக்க மாட்டேன்! நம்ம நாயராண்டை ஒரு டீ, வடை சாப்ட்டுட்டு போயி ஒன் பதிவ எளுது' எனச் சிரித்தபடி தோளில் கை போட்டான்</strong> </span><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">மயிலை மன்னார்!<br /></span></strong><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-6413376940725718948?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>VSKhttp://www.blogger.com/profile/14988197272523406250noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-33481552357860850632007-02-02T20:27:00.000+05:302007-02-02T21:46:15.345+05:30<span style="font-size:85%;"><strong>இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>நன்னயம் செய்து விடல்</strong></span><br /><strong></strong><br /><span style="font-size:85%;"><em><strong>'(நமக்குத்) தீமை செய்பவர்களை தண்டிக்க அவர் வெட்கப்படும்படியாக நன்மையை செய்துவிடுங்கள்.'</strong></em></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">"பொன்னு! இதென்னப்பா திடீர்னு இப்படி ஒரு முடிவு? அவன் முகத்துல முழிக்கவே கூடாதுன்னு இருந்த இப்ப அவனப் பாக்க ஓடிப்போற? செத்துப்பொன உன் தங்கச்சி புருஷன்றதவிட அவனுக்கு வேறேன்ன யோக்கியத இருக்குது ? அவனப் போயி பாக்கணும்னு சொல்றியே?" </span><span style="font-size:85%;">வேலுசெட்டியார் திகைப்பாய் பொன்னுரங்கனிடம் கேட்டார்.<br /><br /></span><span style="font-size:85%;"></span><span style="font-size:85%;">பள்ளிப்படிப்பு முடித்ததும் பத்துவருடம் முன்பு செட்டியார் கடைக்கு கணக்கு எழுதும் வேலைக்கு வந்தவன் பொன்னுரங்கன். இன்று ஓமலூர் பிரதான சாலையில் செல்வி மளிகைக்கடை, சொந்தமாய் பொன்னு ரங்கன் துவங்கும் வரை பல விதத்திலும் உதவி புரிந்தவர் செட்டியார், இன்னமும் அவனுக்கு தகப்பனைபோல உடன் இருந்து காப்பவர்,<br />பொன்னுரங்கன் வேறு சமயமாயிருந்தால் செட்டியாருக்கு உடனே பதில் சொல்லி இருப்பான், இப்போது அவன் மனசு உலைகலனாய்க் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. எட்டுவருடமாய் நெஞ்சை நெருடிக்கொண்டிருக்கும் வடு.<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">வெறுப்பில் வாய் அடைத்துப்போனாலும் கைகள் மட்டும் அந்த இரும்புக்கம்பியை அழுந்தத் தடவினான்<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">" என்னப்பா இதென்ன கைல இரும்புகுச்சி? எதுக்கு?"<br />குழம்பியவராய்க் கேட்டார் வேலுசெட்டியார் .<br /></span><br /><span style="font-size:85%;">"காரண்மாத்தான் முதலாளி...சிகரட்டு நெருப்பிலேயும் கொதிக்கும் வெல்லப்பாகு கொப்பரைல வேலை செய்யவிட்டு திராவகத்துளியா சுரீர்னு தெறிக்கற பாகுலயும் என் தங்கச்சிய சித்திரவதை செய்தவன். அந்த கன்னையன்....அனாதை நாய்ன்னு வார்த்தைக்கு வார்த்த செல்விய நெருப்பா சுட்டவன். </span><br /><span style="font-size:85%;"><br />கீரனூர் கரும்பு வியாபாரம் ,கரும்ப்சசாறு எடுத்து அதைக் காச்சி வெல்ல உருண்டை பிடிச்சி விக்கறவியாபாரின்னு சொல்லி வெல்லமா பேசி செல்வியக் கல்யாணம் கட்டிகிட்டான். பதினெட்டு வயசு அப்பாவிப்பொண்ணு அவ வாழ்க்கய ரெண்டே வருஷத்துல முடிச்சிட்டான். அவனைப்பழி வாங்க....<br />இந்த இரும்புக் குச்சிய பழுக்கக் காய்ச்சி அவன் உடம்புல பக்கம்பக்கமா இழுக்கப்போறேன், வயித்துவலி தாங்காம தற்கொல பண்ணிக்கிட்டான்னு அன்னிக்கு எல்லாரையும் ஏமாத்தினான்.. நான் நம்பலே. கதறினேன் என் தங்கச்சி கோழை இல்லேன்னு அடிச்சி சொன்னேன்..ஏழைச் சொல் அம்பலமேறுமா? அந்த அறியாப் பொண்ணு மேல சீமெண்ண ஊத்திக் கொளுத்தியிருக்கான். எட்டு வருஷமென்ன எத்தினி வருஷமானாலும் மறக்குமா முதலாளி? "<br /><br />"கடவுளே அவனுக்கு சொத்தயெல்லாம் அழிச்சி சொந்தமெல்லாம் விலக்கி, கைகால்விளங்காமச் செஞ்சுட்டாரு ...அவன நீ இப்போ அடிக்கப் போறது செத்தபாம்ப அடிக்கற மாதிரிதான்.. உன் பொஞ்சாதி பிரசவத்துக்குப் போயிருக்கிற நேரம் இப்படி நீ பழி வாங்கப் புறப்படணுமா? யோசிப்பா.... நீ புத்திசாலி ஒனக்கு நான் எதுவும் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்ல ..."<br /><br />செட்டியார் போனதும் பொன்னுரங்கன் கீரனூருக்கு பஸ் ஏறினான்.<br /><br />ஜன்னலோர இருக்கை, காற்று வேகமாய் வீசியதில் தூக்கம் கண்களைச் சுற்றியது.<br /><br />"செல்வி என்னமா இது கன்னத்துல தீ கொப்புளமாயிருக்குது? கைல தழும்பு இத்தினி இருக்குதேம்மா"<br /><br />"ஆ அது அது ஒண்ணுமில்லேண்னே.....கொப்பரைல பாகு கொதிக்கறப்போ பாலாத்திக் கட்டைய பாகுல ஒட்டிப் பதம் பாக்கணும் . பாகை அடிபிடிக்க விடக் கூடாதுண்ணே. பாகு சுத்தம் வேற கோழையா மேல மிதக்கும். கோழை அள்ளூற போதும் பாகுல கட்டைய ஓட்டற போதும் பாகு தெறிக்கத் தான் செய்யும் பழகினா சரியாவும்.."<br /><br />"செல்வி... விரல்கணுவுல எல்லாம் என்னமா இப்படி தீஞ்சி புண்ணா இருக்குது?""கரும்புசக்கை அடுப்பு சரி யா எரியலேன்னு தவறிபோயி கைல தொட்டுட்டென்ணே..'<br /><br />"யேய் அனாதை நாயே ...சொல்லேண்டி நாந்தான் சிகரெட்ல சுட்டேன்னு..எனக்கு போதை தலக்கேறினா அப்டிதான் செய்வேன் . அதுக்குதானே அனாத ஒன்னத் தேடி வந்துகட்டிகிட்டேன் . சொல்லு அதையும் உங்க அருமை அண்ணங்கிட்ட ..கலெக்டர் உத்தியோவம் பாக்ற நெனப்பு. கடைல பொட்லம் கட்டறவன்..கேள்வி கேக்குறான்..அவனும் அனாதை நாய்தானே?'<br /><br />"யே..ய்ய்ய்ய்..?"<br /><br />"அண்னே வேணான்னே....அவரு மேல கோபப்படாதீங்க... இன்னிக்கில்லேன்னாலும் ஒரு நாள் அவரு திருந்திடுவாரு...அப்போ எனக்கும் புது ஜன்மம்தான் கிடைக்கும்.."<br /><br />"செல்வி குடிச்சி குடிச்சி அவன் உன்ன இப்டி தினம் சித்ரவதை செய்றத இன்னும் எதுக்கு தாங்கணும்? எங்கூட வாம்மா...கூழோ கஞ்சியோ. இப்டி அடிமையா கிடந்து திங்கவேணாம்மா...."<br />"அண்ணே......மனசால நான் உங்க கூடவேதான் இருப்பேன்..கிளம்புங்க அண்ணே"<br /><br />"கீரனூர்பஸ் ஸ்டாப்பு..இறங்குங்க எல்லாரும்.." நினைவுகளிலிருந்தும் சுதாரித்து எழுந்தான் பொன்னுரங்கன்.<br /><br />அந்தக்குடிசைக்கு வந்துநின்றான்.<br /><br />ஒருகாலத்தில் எட்டுகட்டுவீடும், வில்வண்டியும், கரும்புத்தோட்டமும் வைத்து ஆட்டம்போட்ட கன்னயன் அடங்கி ஒடுங்கி ஆள் துணை ஏதுமின்றி பக்கவாதம் வந்து பரிதாபமாய் படுத்திருந்தான் .<br /><br />பொன்னையனைப் பார்த்ததும் "பொ...பொழ்னு?' என்று வாய் குழறினான்.<br /><br />உக்கிரமாய் ஒருக்கணம் பார்த்தான் பொன்னுரங்கன்.<br /><br />'அனாதைநாயே' கன்னையனை அப்படிக் கூப்பிடவேண்டும் போல வெறியானது.<br /><br />'அண்ணே... அவருமேல கோபப்படாதீங்க..' செல்வியின் குரல் காதோரம் கெஞ்சியது.<br />கன்னையன் திடுக்கிட்டுப் பார்ககும் போதே அவன் காலடியில பழம் வேஷ்டி துண்டு இனிப்பு முதலியவற்றை வைத்தான் .<br /><br />மௌனமாக வெளியேறி மறுபடி ஓமலூருக்கு பஸ் ஏறினான்.<br /><br />ஊர்வந்ததும் செட்டியார்," பொன்னு! இப்பதான் போன் வந்திச்சி..உனக்கு குழந்தை பொறந்திடிச்சாம்.செல்வி மறுபடி வந்துட்டதா உன் பொஞ்சாதி லட்சுமி சொல்லச் சொல்லுச்சிப்பா!" என்றார்.<br /><br />எழுதியவர்: ஷைலஜா (<a href="http://www.shylajan.blogspot.com/">http://www.shylajan.blogspot.com/</a>)<br /><br />================================<br /><br /><strong>பின்குறிப்பு: உண்மை சம்பவத்தின் அடிப்படையிலான கதை.</strong><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-3348155235786085063?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>சிறில் அலெக்ஸ்http://www.blogger.com/profile/05621114503531440839noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-31842594660821903152007-01-25T21:20:00.000+05:302007-01-25T21:25:56.313+05:30<span style="font-size:85%;"><strong>அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி<br />பகவன் முதற்றே உலகு.</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><br /><strong><em>'எழுத்துக்களுக்கெல்லாம் 'அ' முதலானதாயிருப்பதுபோல உலகுக்கு இறைவன் முதல்வனாக இருக்கிறான்.'<br /></em></strong><br />மனிதக் குரங்குகள் குரங்கு மனிதர்களாய் வாழ்ந்த காலமது.<br /><br />மலைஅடிவாரத்தில், குகைகளுக்குள், மிருகத்தோலாடைகளுடன் வாழ்ந்துவந்தனர் அவர்கள். சைகையும் ஒலிகளும் நிறைந்த மொழி ஒன்றைப் பேசினர். இயற்கைக்கு அஞ்சி நடுங்கினர். குழுவாக வேட்டையாடி கிடைப்பதை ஒன்றாய் பகிர்ந்தனர்.<br /><br />வயதானப் பெண் ஒருத்தி ஒருநாள் இந்தக் கூட்டத்தைவிட்டுப் பிரிந்தாள். நெடுந்தூரம் நடந்தாள். மலையின் உச்சியை அடைந்து இயற்கையை கவனிக்கத் துவங்கினாள்.<br />வானின் நட்சத்திரங்களைக் கணக்கெடுத்தாள். பூமியின் சுழற்சியை கண்டுகொண்டாள். செடிகொடி வளர்ப்பதை தெரிந்துகொண்டாள். தீயை உருவாக்கி கட்டுக்குள் வைத்திருக்கப் பழகினாள். கோள்களின் பாதையைப் புரிந்துகொண்டாள். காட்டில் விளைபவைகளில் விஷத்தையும் உணவையும் பிரித்தறியும் அபூர்வ உணர்வு அவளுக்கிருந்தது. பல ஆண்டுகள் கழித்து இயற்கைபற்றிய பயம் நீங்கியவளாய் மலையிலிருந்து கீழிறங்கினாள்.<br /><br />தொலைந்துபோனவள் திரும்ப வருவதை வேடிக்கையாய் பார்த்தனர் கீழிருந்தவர்கள். அவளிடம் ஏதோ மாற்றம் தெரிந்தது. அவள் முகம் ஒளியில் மிதப்பதைப் போலொரு பிரம்மை மேற்கொண்டது.<br /><br />மக்களைப் பார்த்ததும் கைகால்களை அசைத்து ஒருவகை நாட்டியமாடினாள் இவள். இதுவரை அவர்கள் அறிந்திராதது அந்த நாட்டியம்.<br /><br />"உண்மைகளை அறிந்துகொண்டேன்" என்றாள்.<br /><br />"சொல்" என்றனர், சிலர் ஏளனத்துடனே.<br /><br />"சொல்லொண்ணா பேரின்பம்." என்றாள்.<br /><br />"பைத்தியக்காரி." என்றனர்.<br /><br />"ஆமாம். அசாதாரணச் சிந்தனை கொண்டவர்கள் பைத்தியங்கள்தான்." என்றாள்.<br /><br />"அவளை விடுங்கள்." பெரியவர் ஒருவர் முன்வந்தார்."உனக்கு ஏதோ தெரிந்திருக்கிறது. சொல் அதை எங்களுக்கும்."<br /><br />"இயற்கை." என்றாள்<br /><br />"விளக்கு." என்றார்.<br /><br />அவளுக்குப் புரிந்ததைச் சொன்னாள். புரியாமல் விழித்தனர் மக்கள்.<br /><br />"புரியச்செய்". என்றனர்.<br /><br />கதைகளாகச் சொன்னாள் அவள் கண்டவைகளை.<br /><br />"எப்படி நம்புவோம் உன்னை?" என்றனர்.<br /><br />"நாளை பகலில் இரவு தோன்றும் பாருங்கள்." என்றாள்.<br /><br />கேலி செய்தனர் அவளை. கல்லால் எறிந்து கொல்வோம் என்றனர். நாளைவரை பொறுத்திருக்கச் சொன்னார் பெரியவர்.<br /><br />அந்த சூரியக் கிரகண நாளுக்குப்பின் உலகின் முதல் மதம் தோன்றியது. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-3184259466082190315?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>சிறில் அலெக்ஸ்http://www.blogger.com/profile/05621114503531440839noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-85064999809369702722007-01-13T19:21:00.000+05:302008-12-09T13:16:26.656+05:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_hucGDplGZY4/RajkIEguhdI/AAAAAAAAAAc/uorBcah38wE/s1600-h/Thiruvalluvar.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5019512612005512658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_hucGDplGZY4/RajkIEguhdI/AAAAAAAAAAc/uorBcah38wE/s320/Thiruvalluvar.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>தமிழுக்காகவே பிறந்த இந்த வலைப்பூவில், இன்னுமொரு மைல்கல் நடவிருக்கிறோம். அது திருக்குறளுக்கான விளக்கம். </div><br /><div></div><br /><div>சாமான்ய மனிதர்களால், சாமான்ய எழுத்துக்களால் குட்டிக்குட்டி கதைகள் மூலம் ஒவ்வொரு திருக்குறளுக்கும், மக்கள் ரசிக்கும்படியாக தருவதே எங்கள் நோக்கம். தமிழ்ச்சங்கம் மூலம் பொங்கல் திருநாளிலிருந்து திருக்குறள் உலகை வலம் வர இருக்கிறது. எங்கள் முயற்சிக்கு உங்கள் ஆதரவை பெரும் அளவில் தருமாறு (வேறு எப்படி பின்னூட்டங்கள் மூலம் தான்) கேட்டுக்கொள்கிறோம். </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-8506499980936970272?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1166542201885283942006-12-19T20:48:00.000+05:302006-12-19T22:49:44.390+05:30<span style="font-size:85%;">கோவை வந்து <a href="http://etamil.blogspot.com/2006/12/blog-post_13.html">உலகத்தமிழ் இலக்கியக் கருத்தரங்கை </a>துவக்கிவைத்த குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் தனது உரையில் ஔவையின் கீழ்கண்ட பாடலை மேற்கோளிட்டிருக்கிறார்.</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>அரிது அரிது மனிடராதல் அரிது</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>அதனினும் அரிது, கூன் குருடு செவிடு பேடு நீங்கி பிறத்தல்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>கூன் குருடு செவிடு பேடு நீங்கிப் பிறந்தாலும்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ஞானமும் கல்வியும் நயத்தல் அரிது</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>ஞானமும் கல்வியும் நயத்த காலையும்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>தானமும் தவமும் தான் செய்தல் அரிது</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>தானமும் தவமும்தான் செய்த காலையில்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>வானகம் திறந்து வழிவிடுமே!</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">மேலும் பாரதியின் அறிவியல், மெய்யியல் பாடல் வரிகள் கீழ்கண்டவாறு.</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>இடையின்றி அணுக்களெலாஞ் சுழலுமென</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>இயல் நூலார் இசைத்தல் கேட்டோம்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>இடையின்றி கதிர்களெலாஞ் சுழலுமென</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>வானூலார் இயம்புகின்றார்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>இடையின்றித் தொழில் புரிதல் உலகினிடைப்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>பொருட்கெல்லாம் இயற்கை யாயின்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>இடையின்றிக் கலைமகளே நினதருளில்</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"><strong>எனதுள்ளம் இயங்கொணாதோ?</strong></span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;">மேலும் அவர், <strong>"தமிழ் ஒரு பிரதேச மொழி மட்டுமில்லை; மனித சமுதாயத்தை சிறப்புடன் மகிழ வைக்கும் அறிவுக் களஞ்சியம்" </strong>என்றிருக்கிறார்.</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><br /><strong><span style="font-size:85%;">நன்றி: தினமலர்</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-116654220188528394?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>சிறில் அலெக்ஸ்http://www.blogger.com/profile/05621114503531440839noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1164736659655712902006-11-28T23:24:00.000+05:302006-12-01T00:01:25.933+05:30<strong><span style="color:#000099;">வாணரே கலைவாணரே<br />திரையுலகில்<br />உம்மையன்றி பலர் வீணரே<br />அவர்கள்<br />நகைச்சுவை என வருகையில்<br />வெறும் உடற் கோணரே</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">உன் கருத்து<br />உன் பட்டம்<br />உன் நடிப்பு<br />திருடித்தான் பலருக்குப் பிழைப்பு<br />அதனால் வியப்பதும் நிலைப்பதும்<br />உனது அன்றைய உழைப்பு</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">காலத்தை வென்றவன் நீ<br />காவியமானவன் நீ<br />வெற்றித் திருமகன் நீ<br />இது உனக்குத்தான் பொருத்தம்<br />வேறு யாருக்குச் சொன்னாலும்<br />ஏங்கேயோ உறுத்தும்</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">கிந்தனாரும் நல்லதம்பியும்<br />உலகத்திலே பயங்கரமான ஆயுதமும்<br />கண்ணே உன்னால் நானடையும் கவலையும்<br />மறவாத வகையறாவாக<br />பாட வேண்டும் தொகையறா</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">நவம்பர் 30ல் நீ பிறந்தாய்<br />ஐம்பதாம் ஆண்டில் மறைந்தாய்<br />ஆனாலும் தமிழர் மனிதில்<br />குறையாது நிறைந்தாய்<br />சமூகக் கருத்தும் நகைச்சுவையும்<br />ஒன்றாக்கி அதிலே உறைந்தாய்!</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">உனது புகழ்<br />இன்னும் வளரத் தேவையில்லை<br />செடிதானே மரமாக வேண்டும்<br />நீ மரம்!<br />நீட்டோலை வாசியா நின்ற நல்ல மரமல்ல<br />மலர்ந்து கனியும் காட்டகத்து மரம்!</span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">அன்புடன்,<br />கோ.இராகவன்</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-116473665965571290?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>G.Ragavanhttp://www.blogger.com/profile/04538744962115402156noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1163079344051628732006-11-09T18:56:00.000+05:302006-11-15T19:52:42.633+05:30<a href="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/648902/2/istockphoto_648902_the_winner.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://www1.istockphoto.com/file_thumbview_approve/648902/2/istockphoto_648902_the_winner.jpg" border="0" alt="" /></a><br />இந்தத் தலைப்புக்கு வந்த கவிதைகள் பல. அதில் சிலர் பதிவுகள்(பிலாகர்) அல்லாதவர்கள். அவை கொடுத்த உற்சாகம் தான் எங்களுக்கு பெரிய ஊட்டமே. இருப்பினும் முடிவுகள் அறிவிக்க காலதாமதம் ஆனதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு. அதில் ஒன்று கணினிமயமாக்கல் இல்லாததுதான். <br />போட்டியில் கலந்துகொண்டு சிறப்பளித்த அனைவருக்கு நன்றி! நன்றி! நன்றி! <br />இப்படி ஒரு போட்டியை நடத்த எங்களுக்கு அறிவுரை வழங்கிய <a href="http://gpost.blogspot.com">தடாலடியாருக்கும்</a>, ஊக்கமும் முடிவுகளில் உதவிய <a href="http://pongada.blogspot.com/">தேனி கண்ணனுக்கும்</a> நன்றி!<br />முதல் கட்ட தீர்ப்புகளை வழங்கிய <strong><a target=new href="http://balabharathi.blogspot.com">"இன்ஜினியர்" பாலபாரதிக்கும்</a></strong>(ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் ஒரு விமர்சனம் தந்தவருக்கு சங்கம் சிரம் தாழ்த்தி நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டு இருக்கிறது. நாளை அந்த விமர்சனங்களை ஒரு பதிவாகவே வெளியிடுகிறோம்), முத்துக்கள் மாதிரி ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் ஒரு மதிப்பெண் அளித்து தரம் பிரித்து தந்த <strong><a target=new href="www.nilavunanban.blogspot.com">"நிலவு நண்பன்" ரசிகவ் ஞானி</a></strong>, அவர்களுக்கும் நன்றி! நன்றி! <br /><br /><br /><em><br />தாமாகவே முன் வந்து எங்களுக்கு உதவிய முத்தமிழாருக்கும்(மஞ்சூர் ராஜா) ராசுக்குட்டிக்கும் எங்கள் நன்றிகள் பல.</em><br /><br />வெற்றியாளர்களின் பெயர்களை வெளியிட சங்கம் தனி மடலை எதிர்பார்ர்க்கிறது- தனி மடல் முகவரி sirippu.sangam@gmail.com<br /><br /><strong>இதோ முடிவுகள்</strong><br /><br /><br /><font color="blue">ஆறுதல்: கவிதை- 21</font><br /><a target=new href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006_08_01_thamizsangam_archive.html">கவிதையைப் படிக்க சொடுக்கவும்</a><br /><br /><br /><font color="orange">மூன்றாவது இடம்: கவிதை - 23</font><br /><a target=new href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006_08_01_thamizsangam_archive.html">கவிதையைப் படிக்க சொடுக்கவும்</a><br /><br /><br /><font color="red">இரண்டாவது இடம்: கவிதை - 05</font><br /><a target=new href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006_08_01_thamizsangam_archive.html">கவிதையைப் படிக்க சொடுக்கவும்</a><br /><br /><br /><font color="green">முதல் இடம்: கவிதை - 03</font><br /><a target=new href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006_08_01_thamizsangam_archive.html">கவிதையைப் படிக்க சொடுக்கவும்</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-116307934405162873?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1161958782832453622006-10-27T19:48:00.000+05:302006-11-08T14:26:09.690+05:30காக்க வைத்தலும்,<br />காத்து இருப்பதும் சுகம்தான்.<br /><br />புரிந்துகொள்பவர்களுக்கும் முடியாதவர்களுக்கும் இந்தப்பதிவு சமர்ப்பணம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-116195878283245362?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1161095874417114632006-10-17T20:07:00.000+05:302006-10-17T21:39:06.210+05:30<a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-34.html" target="new"><span style="font-size:85%;">கவிதை-34 படிக்க</span></a><br /><br />//இன்னும் இன்னும் வல்லது வாழ்வதற்காய்புத்தம் புது புனர்ஜென்மமேகஇன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்//<br /><br />ஆரம்பத்தில் மழை, சூறாவளி,சுனாமி என்று நீரைச் சுற்றியே போகும் கவிதை, மெல்ல மற்ற இயற்கை, செயற்கை அபாயங்களையும் தொட்டு, வல்லவன் வாழ்வான் என்னும் சித்தாந்தத்தைச் சொல்ல முயல்கிறது. வழக்கமான சொற்களாலும் வசனங்கள் போன்ற நடையாலும் கவிதையின் பாணியில் நச் தன்மை குறைகிறது. வல்லது வாழ்வது நல்லதா, அல்லதா என்று எதை நிறுவ முயல்கிறார் கவிஞர் என்று புரியாமலும் போகிறது..<br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>நன்றி-விமர்சனம்-பாலபாரதி</em></span><hr /><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-33.html" target="new"><span style="font-size:85%;">கவிதை 33 படிக்க</span></a><br /><br />//முன்பும் இருந்தது ஆகாயம்இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்இனியும் இருக்கும் ஆகாயம் //<br /><br />மூன்றே வரிகளில் நல்ல கவிதை..<br /><br />இனியும் இருக்கும் ஆகாயம் என்னும் நம்பிக்கை கவிதை.<br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>நன்றி-விமர்சனம்-பாலபாரதி</em></span><hr /><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-32.html" target="new">கவிதை-32 படிக்க</a><br /><br />//அடிக் கண்மணி உன் பார்வையின் எல்லைக்கும் அப்பால்,பரந்து விரிந்து இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்" //<br /><br />தாய்-மகள் உறவைப் பற்றிய அருமையான கவிதை..மகளே உலகமாய் வாழும் தாய்..தாயே உலகமாய் நினைக்கும் மகள்..இன்னும் இருக்கிறது வானம் என்கிறாள் தாய்..உலகத்தை மகளுக்கு உணர்த்தி..<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">நன்றி-விமர்சனம்-பாலபாரதி</span></em><br /><br /><hr /><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-31.html" target="new"><span style="font-size:85%;">கவிதை-31 படிக்க</span></a>// மனம் கவர்ந்த மங்கையரைக் கண்ட மனிதனின் காதலை விவரிக்க வார்த்தையேது பலவாயிரம் உயிர் அணுக்களுடன் ஓட்டப் பந்தயத்தில் வென்றது அவளைக் காணவே //<br /><br />காதலை இன்னுமொரு விதமாகச் சொல்கிறது இந்தக் கவிதை..முதல் காதல் அழியாதது..மனதை விட்டு விலகாதது..தோல்வியடைந்த முதல் காதலைப் பற்றிய நினைவுகள்..<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">நன்றி-விமர்சனம்-பாலபாரதி</span></em><hr /><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-30.html" target="new"><span style="font-size:85%;">கவிதை-30 படிக்க</span></a><span style="font-size:85%;"></span>// இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் அவர்தம் வீட்டுக் கூரையாக //<br /><br />நச் கவிதை.. உலகுக்கெல்லாம் ஒரே துப்பட்டியான ஆகாயத்தை வீடிழந்து துன்பப் படும் நபர்களின் வாழ்க்கையுடன் ஒட்டிக் காட்டுகிறார் கவிஞர்<br /><br /><span style="font-size:85%;"><em>நன்றி-விமர்சனம்-பாலபாரதி</em></span>இதோ இந்தக் கவிதையில் பிச்சைக்காரி - வறியவர்கள் - நம்பிக்கை இழந்து பயணப்படுவோர்க்கெல்லாம் ஒரே ஆறுதலாக ஆகாயம் பரந்து விரிந்து காட்சியளிக்கிறது என்று எழுதியிருக்கின்றார் கவிஞர். இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் என்ற வரியோடு முடித்திருக்கலாம் ஆனால் அவர்தம் வீட்டுக் கூரையாக என்று நீட்டியிருக்கவேண்டாம். கவிஞர் இன்னும் கொஞ்சம் வார்த்தைகளையும் கருத்துக்களையும் மெருகேற்றியிருக்கலாம்.<br /><br /><em><span style="font-size:85%;">நன்றி-விமர்சனம்-நிலவு நண்பன்</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-116109587441711463?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1158571357599830852006-09-18T14:33:00.000+05:302006-10-06T13:00:32.760+05:30<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/3621/346/1600/sky.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3621/346/320/sky.jpg" border="0" alt="" /></a><br />முதலில் நன்றி உரை!<br />இப்படி ஒரு கவிதைப்போட்டியை நடத்துங்க என்று உறசாகப்படுத்திய <strong><a target=new href="http://gpost.blogspot.com/">GG</a></strong> அவர்களுக்கும், <br /><br />தலைப்புக்காக இரண்டு நாள் காத்துக்கொண்டிருக்கையில் அநாயசமாக ஒரு நொடியில் "இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்" என்ற தலைப்பை கொடுத்த <strong>"தேனி" கண்ணனுக்கும்</strong>, <br /><br />முதல் கட்ட தீர்ப்புகளை வழங்கிய <strong><a target=new href="http://balabharathi.blogspot.com">"இன்ஜினியர்" பாலபாரதிக்கும்</a></strong>(ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் ஒரு விமர்சனம் தந்தவருக்கு சங்கம் சிரம் தாழ்த்தி நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டு இருக்கிறது. நாளை அந்த விமர்சனங்களை ஒரு பதிவாகவே வெளியிடுகிறோம்), முத்துக்கள் மாதிரி ஒவ்வொரு கவிதைக்கும் ஒரு மதிப்பெண் அளித்து தரம் பிரித்து தந்த <strong><a target=new href="www.nilavunanban.blogspot.com">"நிலவு நண்பன்" ரசிகவ் ஞானி</a></strong>, அவர்களுக்கும் நன்றி! நன்றி! <br /><br />கடைசியாக போட்டியில் கலந்து கொண்ட அனைவருக்கு நன்றி! சங்கம் கேட்டுக் கொண்டதற்கிணங்க இவ்வளவு நாள் தங்கள் வலைப்பதிவுகளில் கவிதைகளை வெளியிடாமல் நாகரிகம் காத்ததற்கு மேலும் ஒரு நன்றி! <br /><br />பரிசுகளுடனும், தீர்ப்புடனும் உங்களை மீண்டும் சந்திக்கிறோம். அதுவரை உங்கள் கவிதைகளை பதிவுகளில் இட்டு இந்தப்போட்டியினை மேலும் சிறப்பளிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்!<br /><em><br />தாமாகவே முன் வந்து எங்களுக்கு உதவிய முத்தமிழாருக்கும்(மஞ்சூர் ராஜா) ராசுக்குட்டிக்கும் எங்கள் நன்றிகள் பல.</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115857135759983085?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157095418375570352006-09-01T12:48:00.000+05:302006-09-18T15:06:59.986+05:30நண்பர்களே! தமிழ்ச் சங்கம் அறிவித்த முதல் கவிதைப் போட்டியில் பங்கு பெற்று, இம்முயற்சிக்குத் தங்களுடைய ஆதரவை அளித்து சிறப்பித்து உள்ளீர்கள். முதற்கன் போட்டியில் பங்கு பெற்ற அனைத்து போட்டியாளர்களுக்கும் எங்கள் மனமார்ந்த நன்றிகளையும் பாராட்டுகளையும் உரித்தாக்குகிறோம். <br /><br />கவிதைப் போட்டிக்குத் தங்களுடைய படைப்புகளை அனுப்புவதற்கான கால வரையறை நேற்றிரவு(31.08.2006) 11.30 மணியுடன் நிறைவு பெற்றது. இதுவரை மின்னஞ்சலில் வந்த 34 படைப்புகளும், தமிழ்ச் சங்கத்தில் தனிப் பதிவுகளாக வெளியிடப் பட்டிருக்கின்றன. இம்முப்பத்தி நான்கு கவிதைகளும் "கவிதைப் போட்டி-1"இல் பங்குபெறப் போகும் கவிதைகள் ஆகும். இக்கவிதைகளினின்று 20 கவிதைகளைத் தெரிவு செய்து இறுதி தேர்வுக்காக, கவிஞர் மு.மேத்தா அவர்களிடத்து அனுப்ப உள்ளோம். முதற்கட்ட கவிதை தேர்வை நடத்தும் பொறுப்பை, சங்கம் சாராத இரு வலைப்பதிவர்களிடத்து அளித்துள்ளோம். அவர்களைப் பற்றிய விவரங்கள் பின்வரும் நாட்களில் வெளியிடப்படும். <br /><br />போட்டியில் பங்குபெறும் கவிதைகளைப் போட்டியாளர்கள் தங்கள் சொந்த வலைப்பதிவுகளில் பிரசுரிக்க வேண்டாம் என கேட்டுக் கொண்டிருந்தோம். அதற்கு மதிப்பளித்து வலைப்பதிவர்களும் போட்டியில் பங்குபெறும் தங்கள் கவிதைகளை இது வரை வலையேற்றவில்லை. போட்டியாளர்கள் கடைபிடித்த இந்த கட்டுப்பாட்டுக்கும் எங்களுடைய வணக்கங்கள். இருப்பினும் தன்னுடைய படைப்பைப் பற்றிய கருத்துகளை அடுத்தவர்களிடமிருந்து தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் ஒரு படைப்பாளிக்குத் கட்டாயம் இருக்கும் என்பதை நாங்களும் உணர்கிறோம். இதுவரை போட்டியாளர்கள், கடைபிடித்த கட்டுப்பாட்டை இன்னும் ஓரிரு நாட்களுக்குத் தொடர வேண்டுமாய் வேண்டுகிறோம். வரும் திங்கட்கிழமைக்குள் முதற்கட்டத் தேர்வுகள் முடிந்துவிடும் என நம்புகிறோம். அது முடிவடைந்ததும், சங்கத்தில் அது குறித்த ஒரு அறிவிப்பு வெளியிடப்படும். அதன் பின்னர் போட்டியாளர்கள் "இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்" என்னும் தலைப்பில் போட்டிக்கு அனுப்பிய கவிதைகளைத் தங்கள் சொந்த வலைப் பதிவுகளில் வலையேற்றிக் கொள்ளலாம். <br /><br />இதுவரை இப்போட்டிக்குத் தாங்கள் அளித்துள்ள ஆதரவுக்கு எங்களது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்.<br /><br />பி.கு: போட்டியில், பல்வேறு விதமான உணர்வுகளையும், கருத்துகளையும் வெளிப்படுத்தும் அருமையான கவிதைகள் பங்கேற்றுள்ளன என இச்சமயத்தில் தெரிவித்துக் கொள்ள கடமை பட்டிருக்கிறோம். அதே சமயம் போட்டியில் பங்குபெறாத மற்ற நண்பர்களும் இக்கவிதைகளைப் படித்து இன்புற வேண்டுகிறோம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115709541837557035?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>கைப்புள்ளnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157085508031790792006-09-01T10:05:00.000+05:302006-09-01T10:08:28.030+05:30மழை<br />பாதையோர படுக்கையறையில் பச்சிளம் குழந்தையுடன்<br />குளிரில் குடியிருக்கும் குடும்பம்<br /><br />சூறாவளி<br />சுற்றி வீசும் காற்று<br />சுழண்டு வீழும் உயிர்கள்<br />சுழற்றியடிக்கும் கட்டிடங்களையும்<br /><br />சுனாமி<br />மாண்டவர்களும் மீண்டவர்களும்<br />மீண்டும் வாழ மறுபடியும் மீண்ட உயிர்கள்<br /><br />குண்டு வெடிப்பு போரபாயம்<br />குமுறும் பெருநெருப்பு பூகம்பம்<br />வீழ்ந்தாலும் வாழ வைக்கும் உயிர் நம்பிக்கை<br /><br />வாழும் வேட்கையில்<br /><br />வீம்பாய் தலை தூக்கும் புல் பூண்டு<br />விழாது அசையும் நாணல்<br />நிலம் வாரா சாதகப்புள்<br />நிஜம் இவையே<br /><br /><br />இன்னும் இன்னும் வல்லது வாழ்வதற்காய்<br />புத்தம் புது புனர்ஜென்மமேக<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708550803179079?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157085322351837012006-09-01T10:03:00.000+05:302006-09-01T11:53:27.336+05:30முன்பும் இருந்தது ஆகாயம்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br />இனியும் இருக்கும் ஆகாயம்<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708532235183701?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157085183883500092006-09-01T10:01:00.000+05:302006-09-01T10:03:03.886+05:30இடியைத் தோற்கடிக்கும் வலியைக் கொடுத்து,<br />நிலத்தில் வீழ்ந்த என் பிஞ்சு விரல்களின் ஈரம் தொட்டு,<br />உன் வலிகளைத் துடைத்துக் கொண்டாய்.<br /><br />அடி மேல் அடி வைத்து நடை நான் பழக,<br />தவறிய அடிகளுக்கு வலி நீ சுமந்தாய்.<br /><br />பாடம் கேட்க பள்ளி நான் செல்ல,<br />இங்கு உழைத்து கரைந்தாய் நீ மெழுகாய்.<br />காலஓட்டத்தில் காதலுற்று நான் தவிக்க,<br />கசிந்துருகி மேன்வழி நீ காட்டினாய்.<br /><br />தாயாகி நீ செய்தவைக்கு நான் என் செய்ய?<br /> என்று நான் வினவ,<br />நீ புன்னகையுடன் பட்டியலிட்டாய்<br />எனக்கு செய்ய முடியாதவைகள் எவை என்று.<br /><br />உன் அன்பில் நான் திகைக்க,<br />பதில் கிடைத்தது என் வினாவிற்கு.<br /><br />அழியா ஆகாயம் போல்,<br />அழியா அன்பை வாரித் தெளித்த நீ சொன்னாய்,<br />"அடிக் கண்மணி உன் பார்வையின் எல்லைக்கும் அப்பால்,<br />பரந்து விரிந்து இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708518388350009?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157085053063080592006-09-01T09:58:00.000+05:302006-09-01T10:00:53.063+05:30மீசை அரும்பிய நாளில் அருகியது<br />மனதில் தணிக்க இயலாத தாகமொன்று<br /><br />பகலவன் ஈர்ப்பால் பூமி சுற்றுகிறது<br />கன்னியர் பால் கொண்ட ஈர்ப்பு<br />தாகம் தணிப்பதாய் மனதை சுற்றி<br />விட்டுதாகத்துக்கு நீருட்டி தாகம் வளர்த்தது<br /><br />மேகம் காணாத விளைப் பயிர்<br />கன்னி தலை சாய்க்காத தோள்<br />இவை இரண்டும் இருந்துதான் பயனென்ன<br /><br />பயனில்லா தோளும் அடங்கா தாகமும்<br />கொண்டு வாழ்க்கை சக்கரத்தில் சுழன்ற<br />சமயத்தில் தான் கண்டேன் கன்னியை<br /><br />மழை வாசத்தில் தோகை விரித்தாடும்<br />மயிலின் பரவசம் விவரிக்க வார்த்தையேது<br />மனம் கவர்ந்த மங்கையரைக் கண்ட<br />மனிதனின் காதலை விவரிக்க வார்த்தையேது<br /><br />பலவாயிரம் உயிர் அணுக்களுடன் ஒட்டப்<br />பந்தயத்தில் வென்றது அவளைக் காணவே<br /><br />இதயம் ஓய்வில்லாமல் துடித்து அன்றுவரை<br />பழுதில்லாமல் இயங்கியதும் அவளைக் காணவே<br /><br />கண்டேன் அவளை கண்டேன் அவளை<br />களிப்பில் காலம் உறைந்த சமயமது<br />அப்பொழுது அறியேன் காலம் உறைந்தால்<br />அதனை சமப்படுத்த விரைந்து ஓடுமென்று<br />ஓடியது வாழ்க்கை சக்கரத்தில் சுழற்றி<br /><br />மனிதனின் கண்களுக்கு தெரியும் நீலவானம்<br />ஒளிச் சிதறல்களால் ஏற்படும் மாயை<br />அறிந்தும் உணர்ந்து இருக்கிறான் மனிதன்<br />இருப்பினும் இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br />இருக்கும் மனிதன் உள்ளவரை மாயையாய்<br /><br />அவள் உயிரணு பந்தயத்தில் வெல்ல<br />உந்து சகதி நானல்ல என்றறிந்தேன்<br />தாகம் தணிக்காத கானல்நீர் என்றுணர்ந்தேன்<br />இருந்தாலும் இன்னும் இருக்கிறாள் மனதுக்குள்<br />இருப்பாள் வாழும்வரை ஒருதலை ராகமாய்<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708505306308059?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157084426059415642006-09-01T09:49:00.000+05:302006-09-01T12:09:30.433+05:30கைக்குழந்தையுடன் நாற்சந்தியில் கை ஏந்துபவளுக்கும்<br />குப்பைமேட்டில் களஞ்சியம் தேடுபவனுக்கும்<br />இரவின் வெளியில் சுற்றியலையும் சித்தனுக்கும்<br />சொத்திழந்தவனுக்கும் சுயபுத்தி பிறழ்ந்தவனுக்கும்<br />வீட்டைத் துறந்தவனுக்கும் துரத்திவிடப் பட்டவனுக்கும்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br />அவர்தம் வீட்டுக் கூரையாக!<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708442605941564?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157084236860557992006-09-01T09:46:00.000+05:302006-09-01T09:47:16.860+05:30ஆகாயம் அவிழ கண்டு<br />அலறி ஓடிய<br />எந்தன் மேல்<br />விழுந்து அதுவே<br />துகள் துகளாய் நொறுங்கிப் போனது!<br /><br />தொட்டது மரணம்<br />விட்டது உயிர்<br />எண்ணம் மூளைப் பரவிய கணம்<br />சுற்றிச் சூழ்ந்து என்னை<br />புணர்ந்துக் கொண்டது நிசப்தம்<br />உயிரில்லா ஓர் உயர்நிலை தொடர்ந்தது<br />சற்றைக்கெல்லாம்!<br /><br />மெல்லிய ஒளியொன்று கண்ணை தழுவ<br />காக்கைகளின் கரையல் சப்தம்<br />மூளையின் கரைகளை தொட<br />சட்டென விழிப்புக் கொண்டு<br />விழிகள் உருட்டி உருட்டி பார்க்க<br />அதன் அதன் இடத்தில் அப்படியே இருந்தன<br />பாதி படித்த புத்தகமும்<br />அதன் மேல் கவிந்த நிலையில் கண்கண்ணாடியும்<br />அறையின் மூலையில் என்றைகோ<br />வீசி விட்டெறிந்த அழுக்கு கைலியும்!<br /><br />இன்னும் நான் மரணிக்கலியா? என்ற<br />கலவரத்தோடு<br />எட்டி பார்க்கையில்<br />இன்னும் உடையாமல் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா... </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708423686055799?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157084173602416332006-09-01T09:45:00.000+05:302006-09-01T09:46:13.603+05:30மழை நின்ற<br />இரவில்<br />முறுக்கிய வேலி<br />கம்பிகளின் முடிச்சுகளில்<br />துளித்துளியாய் தொங்கியபடி<br />இன்னும் (மண்ணில்) கரையாமல்<br />இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா... </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708417360241633?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157083547588402312006-09-01T09:34:00.000+05:302006-09-01T09:35:47.590+05:30மழை பருகி<br /><br />நாளான பூமியில்<br /><br />வேர்வரை காய்ந்து நிற்கும்<br /><br />மரமொன்றின்<br /><br />உயிர் துளிர்க்கும்<br /><br />நம்பிக்கையில்<br /><br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br /><br /><em>#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா... </em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708354758840231?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157083164638285412006-09-01T09:27:00.000+05:302006-09-01T09:29:24.636+05:30தந்த<br /><br />ஒற்றை முத்த சுவைக்கே<br /><br />அசந்துப் போனால் எப்படி?<br /><br />தந்து - பெற<br /><br />இன்னும் மிச்சமிருக்குது<br /><br />ஆகாயம்!<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708316463828541?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1157082083996250922006-09-01T09:10:00.000+05:302006-09-01T11:08:53.200+05:30மரங்களைப் பெயர்த்து விட்டு<br />ஜடமாய் நிற்க வைத்த கட்டிடங்கள்<br /><br />பூமியை உறிஞ்சி உறிஞ்சி இப்போது<br />புழுதியை துப்பும் ஓய்ந்து போன பம்புகள்<br /><br />"விலங்காய்" செய்த விலங்கு வேட்டையில்<br />வெறும் படமாய் போன படைப்புகள்<br /><br />பல வாய் விட்ட புகையோடு தன் வாய்<br />புகை சேர்த்து நோய் சேர்க்கும் வாகனங்கள்<br /><br />ஒரு "புலன்" வேட்கைக்கு உணவாகி<br />ஒழிந்து போன உயிரினங்கள்<br /><br />மனிதா!!! <br /><br />சொல்லி மாளாது !<br />மண்ணை கெடுத்தாய்! மண்ணுக்குள் <br />தண் ணீரை அழித்தாய்!<br />காற்றை கெடுத்தாய்! நெருப்போடு<br />காட்டையும் அழித்தாய்!<br />உலகம் சுருக்கி, உன்னினம் பெருக்கி<br />ஒவ்வொன்றாய் அழித்தாய்!<br />எல்லாம் அழித்த பின்....<br />எங்கே உன் பார்வை.....<br />எனக்கு புரிகிறது.....<br />ஐம்பூதத்தில் மீதம் ஒன்று..<br />ஆஹா !!!<br /> "இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115708208399625092?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156999056700070582006-08-31T10:04:00.001+05:302006-08-31T10:07:36.700+05:30மீண்டும் ஒரு முறை<br />சீவி சிங்காரித்து<br />பொன்னகையும் புன்னகையுமாய்<br />ஒரு பெண் பார்க்கும் படலம்<br />மீண்டும் ஒரு முறை<br />போலியாய் புன்னகைத்து<br />ஊருக்கு போய் கடுதாசி போடுறோம்<br />எனும் "மா"ப்பிள்ளை வீட்டுக்காரர்கள்<br />எனைப் போலவெ<br />தேய்ந்தும் வளர்ந்தும்<br />காத்திருக்கிறாயோ நிலவு பெண்ணே<br /><br />ஆனால் உனக்காவது<br /><span style="font-weight:bold;"><br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்</span><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115699905670007058?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156998865566239892006-08-31T10:04:00.000+05:302006-08-31T10:04:25.566+05:30குடித்து மிச்சமிருந்து<br />புளித்துத் திரண்டிருந்த<br />அரைக் கோப்பை பால்<br />பாவித்தும் தூக்கியெறியப்படாத<br />நொய்ந்த ஆணுறை<br />படித்தும் படிக்காததுமாய்<br />பரப்பிக் கிடந்த பத்திரிகைகள்<br />உடைத்த பிஸ்கட் பக்கட்டுக்கள், சப்பாத சுவிங்கங்கள்<br />புதிதாய் பின்னப்பட்டிருந்த சிலந்தி வலைகள்<br />தண்ணீர் காணாத<br />ஒற்றை ரோஜா செடி - என்பனவாய்<br />வயதிற்கு வந்த நாள் முதல்<br />நான் சேமித்த பொறுமைகளை சோதிக்க<br />வீடு முழுக்க இறைந்து கிடந்தன<br />உன் ஆண்மையும் அகங்காரங்களும்<br />என் நோய்வாய்ப்பட்ட ஒரு வாரத்தில்.<br />பறவைகளுக்குத் தான் சிறகுகள்<br />வேலைக்கார பெண்டாட்டிகளுக்கு ஏது அவை?<br />ஆனாலும் - இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br />விரிந்து பரந்து என் ஆகாயம் மட்டும்.<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115699886556623989?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156998822110392042006-08-31T10:03:00.000+05:302006-08-31T10:03:42.120+05:30மண்ணுலக மாந்தர் வகைவகையாய் மாசுகளை<br />அன்றாடம் அன்பாய் வளர்க்கின்றார்- மன்தகையின்<br />இத்தகைய கோலங்கள் எண்ணற்ற வேதனைக்கே<br />வித்தூன்றும் என்றே விளம்பு.<br /><br />புகைமாசு இங்கே புவியை விழுங்கும்<br />பகைமாசு! ஐயகோ! பாவம்- குகைக்குள்ளே<br />மாட்டிய மானாகத் தானே தவிக்கின்றார்!<br />ஈட்டிமுனைச் சாவென்றே சொல்.<br /><br />ஒலிமாசு காதுகளில் உட்புகுந்து சென்று<br />உளிபோல குத்திக் குடையும்- வழியெல்லாம்<br />நாடிநரம்புகளை தூண்டி துடிக்க வைத்து<br />ஓடவைக்கும் என்றே உணர்.<br /><br />குளிர்சா தனப்பெட்டி குப்பைகள் கூளம்<br />தெளிக்கின்ற மாசுகளோ தேங்கி-அழிக்கின்ற<br />ஓலத்தை நாமோ உணராமல் வாழ்கின்றோம்!<br />காலந்தான் கண்ணருகில் காண்.<br /><br />இப்படித்தான் எண்ணற்ற மாசுகளோ விண்ணகத்தை<br />பற்றித்தான் ஒசோன் படலத்தை- வெற்றிடமாய்<br />மாற்றினாலும் இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br />வாட்டுகின்ற மாசகற்றி வாழ்!<br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115699882211039204?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156991446088400472006-08-31T07:58:00.000+05:302006-08-31T08:00:46.096+05:30அண்ணி உங்க<br />தங்க அட்டிகையை<br />வரவழியிலே தொலச்சுட்டேன்<br /><br />கண்ணைக் கசக்கிய நாத்தியிடம்<br />போனால் போகிறது<br />நீ பத்திரமாக வந்தாயே என்றேன்<br /><br />புழக்கடையில்<br />துணி துவைக்கையில்<br />சமையலறையில்<br />மாமியாரின் குரல்<br />அவர் மகனிடம்<br /><br />ஒரு ஆர்ப்பாட்டம், கூச்சல்<br />எதுவுமில்லை<br />பித்தளைக்கு மெருகு<br />போட்டு அவங்க வீட்டில<br />கொடுத்துட்டாங்களோ<br /><br />தலை மேலே<br />பறந்த குருவிகளை<br />அண்ணாந்து பார்த்தேன்<br /><br /><br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115699144608840047?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156962142576804842006-08-30T23:49:00.000+05:302006-09-01T12:01:15.870+05:30விண்ணிருந்து நட்சத்திரமொன்று உதிர்ந்த கணத்தில்<br />கண் மூடி நானுன்னை யாசித்தேன்<br /><br />மேகமிடித்து மழை பொழிந்த தினத்தில்<br />மின்னல் வெட்ட, உன்னை நான் சந்தித்தேன்<br /><br />மெரீனா... ஒண்ணு வாங்குங்க"<br />என் வாழ்வின் பௌர்ணமி அன்றுதான்<br /><br />கடலலை கால் தொட கதையளக்கையில்<br />என் வானெங்கும் நீந்திக் கொண்டிருந்தன<br />அன்னப் பட்சிகள்<br /><br />"என்னைப் பிடிச்சிருக்கா" நீ கேட்ட விநாடி<br />வானவில்லொன்று வெடித்துச் சிதறி<br />விண்ணெங்கும் ரங்கோலி!<br /><br />தயங்கியவாறே நானுன்னை தீண்ட<br />முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தன<br />வானும் கடலும், தூரத்தில்<br /><br />"அருந்ததி தெரியறதா பாருங்கோ"<br />உன் விரலழுத்தி சிரித்தேன், சிரித்தோம்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br />நமக்கான தேனிலவை சுமந்துகொண்டு!<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டது : நாமக்கல் சிபி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115696214257680484?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>நாமக்கல் சிபிnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156961948342388662006-08-30T23:44:00.000+05:302006-08-30T23:49:08.353+05:30இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br />இவை யாவும் பார்த்துக் கொண்டு<br />இன்னும்தான் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />சொந்த நாட்டில் சொந்த ஊரில்<br />சொந்த மொழியில் பேச நாணியே<br />நுனி நாக்கு மொழி பேசிடும்<br />உலுத்தரைப் பார்த்துக்கொண்டு<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br /><br />தமிழ் மறையாம் திருக்குறளை<br />தினம் ஒரு பத்து சொல்லி<br />"ஆடவா" எனும் அழைப்பினைப்<br />பார்த்தும் பாராதது போல் செல்லும்<br />நிலை கெட்ட மாந்தரைப் பார்த்துக்கொண்டு<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />தன் நடுவே "தான்" பெற்ற<br />தனதொரு குழந்தையினை [ப்ளூட்டோ]<br />இல்லையென்று தள்ளிவிட்டு<br />எள்ளி நகையாடும் அறிவிலிகளைக்<br />கண்டிங்கு சிரித்தபடி<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />யார் குடியை யார் கெடுக்க<br />ஏது நல்ல நேரமென்று<br />எண்ணங்களைக் கசக்கிப் பிழிந்து<br />இன்சொற்கள் நிரப்பி இட்டுவரும்<br />"பூக்களைப்" பார்த்து நொந்தபடி<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டவர் : நாமக்கல் சிபி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115696194834238866?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>நாமக்கல் சிபிnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156956263377865862006-08-30T22:09:00.001+05:302006-08-30T22:14:23.376+05:30விதை விதைத்து, களை புடுங்கி, உரமிட்டு, ஆடவரும் பெண்டிரும் <br />ஒன்றாய் உழைத்த பின்னும் - அமோக விளைச்சலின்போது<br />" மானம் தப்பாது மும்மாரி பொழிஞ்சு காப்பத்திட்டியே சாமி!"<br />-என்று வானத்தை நோக்கி கைக்கூப்பிய ஏழை குடியனவனின்<br />ஆனந்த கண்ணீரில் வானத்தின் பிம்பம் கண்டு உணர்ந்தேன் -<br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!"<br /><br />கதிரவனையே மறைக்கும் வானளாவிய கட்டிடங்களை கண்ட போதும்,<br />காற்றையே கிழித்துச் செல்லும் வானவூர்தியை கண்ட போதும்,<br />எண்ணற்ற அறிவியலின் சாகசங்களை கண்ட போதும் - ஏற்படாத மகிழ்ச்சி,<br />வர்ண ஜாலங்களின் தலைவி வானவில் -லை தொடும் தூரத்தில் கண்டு,<br />குதூகலமாய் கைக்கொட்டி சிரித்த குழந்தையின் புன்சிரிப்பில் மெய்சிலிர்த்து உணர்ந்தேன் -<br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!"<br /><br />முகம் தெரியாது, பெயர் தெரியாது, ஊர் தெரியாது, உறவு அறியாது <br />குற்றுயிரும் குலையுயிருமாய் இருந்த உயிரை காப்பாற்ற தன் இரத்தத்தை<br />தந்த என் நண்பனின் கரம்பிடித்து - "வானமும் வையகமும் உள்ளவரை , நீயும் உன் குடும்பமும் நல்லா இருக்கனும் தம்பி"<br />என்று நாதழுத்த அன்னையின் பாசத்தையே மிஞ்சிய மனிதநேயத்தை கண்டு உறைந்தேன் -<br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!"<br /><br />"வெள்ளையும் கருப்புமாகிய நிரந்தர நிறத்தை விடுத்து, வானமே - நீ நீலமானதேனோ?" - என்று நான் வினவ,<br />"ஆலகால விஷத்தையுண்டு உலகை காத்த சிவன் நீல்கண்டனானது போல<br />நாலுகாலமும் உயிரின் மேன்மைக்காக பாடுபடுமுன் முயற்ச்சியும்,நம்பிக்கையும் கண்டு<br />உவகையில் பூத்த உள்ளக்களிப்பே இந்த நீலம்" -என்று நீ கூற, திக்குமுக்காடி பிதற்றினேன் -<br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!!!"<br /><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115695626337786586?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156920440354957682006-08-30T12:16:00.000+05:302006-08-30T12:17:20.356+05:30அன்று நீ என்னை<br />அழைத்தபோது<br />வேறு ஏதோ கோபத்தால்<br />தொலைபேசியில்<br />உன்னிடம் எரிந்து விழுந்தார்<br />என் துணைவர்<br /><br />வீடு திரும்பி<br />இதை அறிந்துகொண்டபின்<br />உன் எண்ணை அழைத்தால்<br />பதிலில்லை<br />அதற்கு அடுத்து சில நாட்களும்<br />அப்படியே<br /><br />நிலையை விளக்கி<br />மின்மடல் கொடுத்தபோது<br />குழந்தைபோல் விளக்கமா<br />தவறாக புரிந்துகொண்டாய்<br />தொலைபேசி சரியில்லை<br />என்று உன் உடனடி மின்மடல்<br /><br />மேகங்கள் ஓடினாலும்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115692044035495768?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156920180962196962006-08-30T12:12:00.000+05:302006-09-01T12:12:33.326+05:30தனிமையைத் தவிர<br />தைரியம் வளர்க்கும் சாதனமில்லை<br />தனித்திரு...<br /><br />அதிகப் பசியோடு உண்ண ஆரம்பி<br />குறைவான பசியோடு உண்டு முடி<br />பசித்திரு...<br /><br />கனவுகளில்கூட<br />கதிரவனை வெல்லு<br />விழித்திரு...<br /><br />களத்தை தேர்ந்தெடுத்து<br />கத்தியை கூர்படுத்து<br />களத்தில் கத்தியையும் புத்தியையும்<br />கலந்து பயன்படுத்து<br /><br />பாலைவனத்தில்<br />தாவரமாயிருந்தாலும்<br />காற்றின் ஈரப்பதம் பருகு<br /><br />சுறுசுறுப்பில் தேனீயாயிரு<br />நிதானத்தில் ஞானியாயிரு<br /><br />வம்புகளைக் கண்டி<br />வெம்புவதை விடு<br />கச்சைகளின் மேலுள்ள<br />இச்சைகளை சுடு<br /><br />நிலவை குனிந்து பார்<br />நிழலை நிமிர்ந்து பார்<br />வாழ்வை வார்த்துப் பழகு<br /><br />செவிகளைச் செலவழி<br />வார்த்தைகளுக்கு வாய்ப்பளி<br />வரங்களுக்கு வாய்திற<br /><br />உலகம் அண்ணாந்து பார்க்கும் வண்ணம்<br />உயரக் கொண்டுவிடு எண்ணம்<br />எப்போதும் நினைவு தப்பாதிரு<br /><br />வாய்ப்பை வசப்படுத்து<br />வெற்றியை வசியப்படுத்து<br /><br />கர்வம் தலைக்கேறினால்<br />அண்ணாந்து பார் அமைதியாய்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்...<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115692018096219696?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156905718820410872006-08-30T08:08:00.000+05:302006-08-30T08:11:58.830+05:30சீறிச் சென்ற நதியும், ஓங்கி வளர்ந்த மலையும் - உயிர் தோன்றுவதற்காக மாறியது<br />தோன்றிய உயிர் - நீரிலிருந்து நிலத்திற்கு, ஊர்வனவாவும் பறப்பனவாவும் - பரிணாம வளர்ச்சிக்காக மாறியது,<br /><br />பரிணாம வளர்ச்சி குரங்கிலிருந்து மனிதனாய் - சிந்தனை தோன்றுவதற்காக மாறியது<br />தோன்றிய சிந்தனை - கல்லில் இருந்து கோட்டையாய், புல்லிலிருந்து பயிராய் - சமுதய வளர்ச்சிக்காக மாறியது,<br /><br />சமுதய வளர்ச்சி - எண்ணிலிருந்து எழுத்தையும், எழுத்திலிருந்து கல்வியையும் - வாழ்க்கை வளமாக தோன்றியது<br />தோன்றிய வாழ்க்கை - கோட்டையிலிருந்து வானூர்தி தொடுத்து, பயிரிலிருந்து மருந்து எடுத்து - மேன்மையாய் மாறியது,<br /><br />மேன்மையோ - <br />"மாறுமே இந்த பஞ்ச பூதமே, மாறாத நானே இங்கு வேதமே" - என்று<br />கொக்கரித்த மாற்றத்தையே,<br />காலமென்னும் கருவியால் மாற்றியது,<br /><br />உயிர் தோன்றிய அன்றும் இருந்தது ஆகாயம் , "மாற்றமே" மாறிய -<br />"இன்றும் இருக்கிறது ஆகாயம்!!"<br /><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115690571882041087?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156879776109848252006-08-30T00:56:00.000+05:302006-08-30T16:06:48.716+05:30நாட்காட்டியின் தாள்கள் ஒவ்வொன்றாய் கிழிந்தாலும்<br />நம்பிக்கை ஒளியேற்ற மறுக்காதே - நீ<br />நாளையென்று தள்ளிப் போடாதே...நாளை...!!<br />பூக்கள் வாடுவதால் பூக்காமல் இருப்பதில்லை<br />பூகம்பம் வந்தாலும் புவி சுழலாமல் இருப்பதில்லை!!<br /><br />இல்லாத ஒன்றை நினனப்பதைவிட<br />வாழ்வே இல்லாதவரை நினைத்துப்பார் - உனக்கு<br />வாழ்வின் பொருள் விளங்கும்!<br /><br />மெழுகின் உருகலில்தான் ஒளி பிறக்கும்..<br />வாழ்வில் மெழுகை உதாரணமாக்கு - உன்<br />வாழ்வும் ஒளிமயமாகும்...!<br /><br />உன் சிறு புன்னகையின் விளிம்பில்<br />இன்னொரு உயிரின் மகிழ்வை உணரத்துவங்கு!<br />உன் சிரிப்பின் கோடியில் ஆயிரம் இதயங்கள்...<br />புன்னகையுடன் எதிகொள் ஒவ்வொரு புயலையும்<br />புழுதியாய் மறைந்துவிடும் உன் புன்சிரிப்பால்...<br /><br />இசைத் தட்டுகளின் ஒலிக்குள்ளும்<br />இசை பாடும் தென்றலுக்குள்ளும்<br />இருக்கிறது வாழ்க்கை சத்தமின்றி!<br /><br />நம்பிக்கையினை நாடியாய் கொண்டுவிடு<br />வானம் உன் வசமாகும்<br />வாழ்க்கையும் சுகம் கொடுக்கும் - ஏனெனில்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்...<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டவர் : நாமக்கல் சிபி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115687977610984825?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156873733408747732006-08-29T23:14:00.000+05:302006-09-01T12:08:32.803+05:30மறுமொழிகளை மட்டுறுத்தலாம் என்றெண்ணி<br />பின்னூட்டப் பெட்டி திறந்தேன், ஒரு பின்னிரவில்!<br />வெறுமை வந்தென் முகத்தில் அறைந்தது<br />துணையற்ற நெடும்பயணம் போன்று<br /><br />கடை விரித்தேன் கொள்வாரில்லை...<br />முண்டாசுக் கவியின் வலி புரிந்ததெனக்கு!<br /><br />இலையுதிர் காலத்து சருகு போலே<br />பெயரற்று போய் விடும் உயர் நோக்கோடு<br />வந்து சென்றிருப்பர் பலர்<br />நான் சென்று வருவதைப் போன்றே<br /><br />எண்ணங்களை பதிவு செய்யாது<br />எண்ணிக்கைகளை மட்டுமே<br />கணக்கில்வைத்துக் கொள்ளும்<br />என் *'வருகை எண்ணி' , சொல்லிற்று...<br /><br />கவிதையொன்று வடித்து நிமிருகையில்<br />கடவுளானேனென கர்வம் வந்து செல்லும்<br />கண நேரமேயானாலும், அதுவும் சொல்லிற்று<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />கண்சிமிட்டும் நட்சத்திரங்களும்<br />தேய்ந்து வளரும் நிலவுமில்லாவிடினும்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்,<br />இளஞ்செங்கீற்றாய் விடியலுடன்! <br /><br /><br />போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டது : நாமக்கல் சிபி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115687373340874773?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156873386466662682006-08-29T23:10:00.000+05:302006-08-29T23:13:06.473+05:30எல்லாரும் நரகமா சொர்க்கமா என்று பயப்படும் நேரம்<br />நீ சொர்க்கத்தில் அனுமதி கேட்டு வாங்கி<br />அங்குள்ள ஆண்டவனை கலாய்ச்ச<br />சனி ஞாயிறு நரகத்திற்கு வருவாயென நினைக்கையில்<br />என் தலைக்கு மேல் இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்<br />என்று அலுத்துக்கொள்கிறேன்<br /><br />எனக்கு உன்னிடம் கேட்க நிறைய இருக்கிறது <br />புழு கடிக்கும் போது வலிக்காது தெரியும், ஆனால்<br />சிரிப்பாய் இருக்குமா - மண்ணுக்குள்?<br />உன்னோடு சேர்ந்து "உவ்வே" என்று உரக்கக் கூவி நகைக்க<br />என்னோடு வருவதற்கு முன், அவசரமாய் சென்றதேன்?<br />இன்னும் உன் இறப்பு என்னுள் இறங்காமல் போன மாயம்.<br /> <br />உன் அனுபவத்தைக் கொண்டு வளற நான் ஆசைப்படுகையில்<br />மரணம் மட்டுமே இனியதாய் நீ ஏற்கனவே சென்று பார்த்திருப்பதால்<br />இப்போது நான் வர மாட்டேன் நானாக<br />இன்னும் இருக்குதடி நான் படிக்கும் பாடம்<br />அன்றாடம் காண ஆயிரம் அற்புதங்கள்<br />அன்போடு விளையாட ஆயிரம் ஆனந்தம்<br />உன்னோட பேச ஆயிரம் இருக்கு மனக்காயம்<br />ஆனால் உனக்கும் எனக்கும் நடுவில் எரியாமல் என் காயம்<br /><br />போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டது : நாமக்கல் சிபி<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115687338646666268?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156849146747207612006-08-29T16:28:00.000+05:302006-09-01T12:27:46.570+05:30இழப்பின் வேதனைகளுக்கு<br />மரிப்பதா தீர்வு?<br /><br />சூரியன் சுட்டெரித்தாலும்<br />உடல் கிழித்து மின்னல்கள்<br />வெளிவந்தாலும்<br /><br />நட்சத்திர அணிகலன்கள்<br />உதிர்ந்தாலும்<br /><br />இடிகள் மிரட்டினாலும்<br /><br />அவ்வப்போது<br />மழையாய் அழுதாலும்<br /><br />வீழ்வதைப் பற்றி<br />சிந்திக்காமல்<br /><br />இன்னும் இருக்கிறது பார்<br />ஆகாயம்.<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115684914674720761?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156840944096178802006-08-29T14:11:00.000+05:302006-08-29T23:39:29.326+05:30இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br />இன்னும் என்ன இருக்கிறது?<br />காவிகட்டித் துறவு- எனினும் ஆயிரம் உறவு!<br />அங்கே துறவும் உறவும் - காணவில்லை<br /><br />படித்து அடித்துப் பிடித்துக் கல்வி-<br />கற்றும் வேலையில்லை, இருக்கும்<br />இடங்களுக்கு ஆளுமில்லை!<br /><br />ஆசிரியனுக்குள் ஆர்வமில்லை,<br />மாணவருக்குள் ஆக்கமில்லை!<br />கல்வி கலவி ஆனது-மேன்மை இல்லை!<br /><br />பெற்றவளுக்கு பால் தர நேரமில்லை<br />அப்பனுக்கு கதை சொல்ல நேரமில்லை<br />மகனுக்கோ திருமணத்துக்கு இருவரையும்<br /><br />எனினும்,<br /><br />அப்துல் கலாமெனும் மீனவ நண்பன்<br />அண்டம் துளைக்க விண்ணியல் படிக்க<br />இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்!<br /><br />கரிமல, எரிவகை மாசுகள் நிறைந்தும்<br />சிறுசி றுகருப்பொருள் நச்சென ஆயியும்<br />இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்<br /><br />கதை சொல்லி உணவூட்டும் காலம் இல்லை<br />நிலவுகண்டு கைகொட்டும் வானமில்லை<br />கட்டடங்கள் கண்மறைக்க வானமெங்கே<br />வானளக்க வளைந்து நிற்கும் வானவில்லெங்கே?<br />எனினும், இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்<br /><br />கனவுகள் தகர்க்க கிடைக்கா கல்வி,<br />கிடைத்தும் எட்டா வேலை<br />எட்டியும் பிடிக்கா சூழல் அத்தனையும்<br />விட்டு விடுதலையாக<br />இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்<br /><br />கற்பனை விரிய எல்லையை சொல்ல<br />பறந்தும் உயர எட்டா நிலையை<br />துறந்தும் ஒளியாய் அண்டம் அளந்து<br />பிறந்து மீண்டும் உயர்பறக் குருவி<br />அறிந்த பல் ரகசியம் அறிந்தும் அமைதியாய்<br />இன்னும் இருக்குது ஆகாயம்<br /><br />அளவில் பெரிது, பெரிதிலும் பெரிது<br />அத்தனை ஆக்கம் ஆட்டம் அழிவு கண்டும்<br />அமைதி காக்கும் விசுவரூபம்<br />இன்னுமிருக்குது ஆகாயம்<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டது தேவ்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115684094409617880?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தேவ் | Devnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156840835450388412006-08-29T14:08:00.000+05:302006-08-29T14:10:35.456+05:30கரிமல எரிவகை மாசுகள் நிறைந்தும்<br />சிறுசி றுகருப்பொருள் நச்சென ஆயியும்<br />கோளில் ஒன்று குறைந்ததென் றாகியும்<br />சூழல் நசிந்து ஊழல் பெறுகினும் - பாரில்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />தாய்காட்டி உணவூட்டும் நிலவு மெங்கே<br />கட்ட டங்கள்கண் மறைக்க வானமெங்கே<br />எட்டிப் பார்க்கும் வானவில்லின் ஜாலமெங்கே?<br />காலை மாலை கதிரவனின் வர்ணமுமெங்கே? - எனினும்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />கனவுகள் தகர்க்க கிடைக்கா கல்வி,<br />கிடைத்தும் மனதுக்கு எட்டா வேலை<br />எட்டியும் பிடிக்கா சூழல் எல்லாம்<br />விட்டு விடுதலையாகி பறக்கும் எல்லை - விதிக்க<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />கற்பனை விரிய எல்லையை விரிக்க<br />பறந்தும் உயர எட்டா நிலையை<br />எண்ணிய படியே எங்கும் பறக்க<br />விண்ணதின் உச்சம் கண்டிட விழைய - உயர்த்த<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />அப்துல் கலாமெனும் மீனவ நண்பன்<br />அண்டம் துளைக்க விண்ணியல் படிக்க<br />கற்பனை கனவுகள் நனவென வாக்க<br />கல்பனா சாவ்லா சாவிலும் வாழ்ந்திட - திறந்து<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br />தொடுதல் இன்றி எல்லை காட்டும்<br />விடுதல் வந்தால் விடுதலை நாட்டும்<br />ஆதாய மின்றி ஆதார மின்றி <br />அதுவே அதற்கு சாட்சியமாக - எங்கும்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!<br /><br /><em><strong>போட்டியாளர் சார்பில் பதிவிட்டது தேவ்</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115684083545038841?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தேவ் | Devnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156830806789752722006-08-29T11:10:00.000+05:302006-08-29T11:37:12.843+05:30<p><span style="font-size:130%;">தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக நடத்தப் பெறும் கவிதைப் போட்டியில் கலந்து கொண்டு வெற்றி பெறும் படைப்புகளை, <strong>கவிஞர் மு.மேத்தா </strong>அவர்கள் தேர்வு செய்து தர இசைந்துள்ளார்கள் என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.<br /></span></p><p><span style="font-size:130%;">இது குறித்த தகவல்கள் மீண்டும் ஒரு முறை தங்கள் நினைவிற்காக:</span></p><p><span style="font-size:130%;">* போட்டிக்கான தலைப்பு <strong>"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"</strong> </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">* படைப்புகளை அனுப்ப கடைசி நாள் 31-Aug-2006(நள்ளிரவு 23:30-IST) </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">* படைப்புகளை அனுப்ப - மின்னஞ்சல் முகவரி - </span><a href="mailto:kavithai.tsangam@gmail.com"><span style="font-size:130%;">kavithai.tsangam@gmail.com</span></a><span style="font-size:130%;"> </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;"><strong>விதிமுறைகள்:</strong> </span></p><p><span style="font-size:130%;">1. கவிதைகள் மட்டுமே. ஹைக்கூ, புதுக்கவிதை, மரபுக்கவிதை, எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம் </span></p><p><span style="font-size:130%;">2. 20 வரிகளுக்கு மிகாமல் இருக்கவேண்டும் </span></p><p><span style="font-size:130%;">3. ஆங்கில வார்த்தை கலவாமல் இருத்தல் நல்லது </span></p><p><span style="font-size:130%;">4. ஒருவர் எத்தனை படைப்புகளை வேண்டுமென்றாலும் அளிக்கலாம். </span></p><p><span style="font-size:130%;">5. படைப்புகளை எங்களுக்கு யுனிகோட் எழுத்துருவில் மின்னஞ்சல் மூலம் தனி மடலிடல் வேண்டும். </span></p><p><span style="font-size:130%;">6. தனி மடலில் உங்கள் வலைப்பதிவு முகவரி இருத்தல் அவசியம்.(ஆங்கிலத்தில் இருப்பினும் யுனிகோட்டில மாற்றிக்கொள்ள ஏதுவாக அனுப்பி வைக்கவும்) </span></p><p><span style="font-size:130%;">7. உங்கள் படைப்பு, தமிழ்ச் சங்கத்தில் தனிப்பதிவாக வெளியிடப்படும். </span></p><p><span style="font-size:130%;">8. ஜாதி, மத, சமய, தனி நபர் தாக்குதல் கொண்ட பதிவுகள் போட்டியில் சேர்க்கப்பட மாட்டாது. </span></p><p><br /><span style="font-size:130%;">இது வரை போட்டியில் பங்கு பெறுவதற்காக போட்டியாளர்களால் அனுப்பப் பட்ட கவிதைகளை வாசிக்க இங்கு சுட்டவும்.<br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-1.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-1</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-2.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-2</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-3_18.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-3</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-4.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-4</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-5_22.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-5</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-6.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-6</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-7.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-7</span></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="http://thamizsangam.blogspot.com/2006/08/1-8.html"><span style="font-size:130%;">சங்கம்- கவிதைப் போட்டி(1)-கவிதை-8</span></a><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br />கவிதை போட்டி தேர்வு விதிகளுக்கு உட்பட்டு, போட்டியாளர்களின் பெயர்கள் வெளியிடப் படவில்லை. இருப்பினும் கவிதையினை வாசிப்பவர்கள், கவிதைகளைப் பற்றிய தங்களது கருத்தினை வழங்கி படைப்பாளர்களை ஊக்குவிக்குமாறு வேண்டுகிறோம். </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115683080678975272?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>கைப்புள்ளnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156824537904593092006-08-29T09:38:00.000+05:302006-08-29T12:08:29.046+05:30மழையில் நனையும் கார்<br />நடுவீதியில் நின்றவுடன்<br />கூப்பிடாமலேயே ஓடிவந்து<br />தள்ளிவிடும் தெருவில் வசிக்கும் சிறுவர்கள்...<br />பிச்சைக்காரருக்கு<br />சூடான சாதம் போடும்<br />பக்கத்து வீட்டு பாட்டி...<br />வழி தெரியாமல் தவிக்கும் <br />வெளியூர் காரருக்கு<br />கூடவே வந்து பஸ் ஏற்றி<br />விடும் கடலை விற்பவர்...<br />கீழே தவற விட்ட பணத்தை<br />கூப்பிட்டு எடுத்துக் கொடுக்கும்<br />வழிப்போக்கர்...<br />இவர்களுக்காக<br /><strong>இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் !!!!</strong><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115682453790459309?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156767529393595292006-08-28T17:48:00.000+05:302006-08-28T17:48:49.396+05:30மேகத்தால் எங்கும் கருப்பு நிறமாகியும்<br />விமான இயந்திரங்களின் இரைச்சலால் செவிடாகியும்<br />நீதி கேட்போரின் நாக்கை அறுப்பதினால் ஊமையாகியும்<br />பட்டினி மரணங்களின் ரத்தக்கண்ணீரால் குருடனாகியும் <br /><br />எந்த ஜாதி என்றறியும் சோதனையில் <br />ஆண்மை பெண்மை இரண்டுமிழந்து திருநங்கையாகியும்<br /><br />கோபத்தால் தனது கை கால்களை தானே முறித்து ஊனமுற்றதென்றாகியும்<br /><br />பிஞ்சுகுழந்தைகளின் படுகொலைகள்!<br />எங்கும் நடக்கும் யுத்தங்கள்! மற்றும் மனிதத்தின் மரணங்கள்!<br />இவையெல்லாம் கண்டு கலங்கிய இதயம் <br />பொடிப்பொடியாய் உடைந்தும்<br /><br />கற்பழிக்கப்பட்ட ஏழைப்பெண்களின் பிரசவவலியால் துடித்தும்<br />எங்கும் எல்லா ஜீவராசிகளின் அழும் குரல்கள் கேட்டு தவித்தும்<br /><br />ஓசோனின் ஓட்டைவழியே சொல்ல முடியா வலிகளை சகித்தும்<br />சூரிய வெப்பத்தில் கடினமாய் உருகியும்<br />போராடிப் போரடி மிஞ்சியிருக்கும் கொஞ்சம் உயிருடன் <br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் !<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115676752939359529?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156739283847693122006-08-28T09:57:00.000+05:302006-09-01T19:24:51.086+05:30கவிதையாமா கவிதை<br />மடக்கி போட்டு<br />திருப்பிப் போட்டு<br />ரெண்டு ரெண்டா படிச்சுக் காட்டு<br />அதான் தம்பி கவிதை<br /><br />புரட்சியாமா புரட்சி<br />முக்கி முனகி<br />திக்கித் திணறி<br />கண்டதையும் பேசு<br />கைதட்டு வாங்கிட்டா<br />மறந்துடுடா ராசு<br />அதான் தம்பி புரட்சி<br /><br />ரவுசுக்குனே பேசுறவனும் உண்டு<br />எதையெதையோ புலம்புறவனும் உண்டு<br />அர்த்தம் கெட்ட பருத்திகொட்டைகள்<br />பேசத்தானே செய்யும்<br />பேசிப் பேசி செத்துப் போனா<br />உலகம் எப்படி உய்யும்?<br /><br />அறிவுரை சொல்லட்டுமா அய்யா?<br />தேவையில்லைன்னு சொல்லுறியா ங்கொய்யா!<br /><br />அது...<br />காசில்லாம கிடைக்கும்<br />ஓசின்னாலும் கிடைக்கும்<br />ரெண்டுமே ஒண்ணா?<br /><br />சீனு தம்பி சீனு<br />நீ கண்டுக்காத கண்ணு<br /><br />ஏண்டா தலைப்புக்கு எழுதுன்னா<br />என்னடா சலம்புற?<br /><br />இன்னாமே தலைப்பு?<br /><br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"<br /><br />எழுதிகின்னா போவுது...<br /><br />கிளம்புதுடா ராக்கெட்டு<br />குறிச்சுக்கடா மெனக்கெட்டு<br /><br />ராசா.... <br />மேலே மேலே போறேன் <br />அட நான் போயிகினே கீறேன்<br /><br />காணமடா ராசா<br />ஆகாயத்த காணோம்<br /><br /><br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"<br /><br />வெளங்குச்சு!!!<br /><br />பேண்ட் போட்ட யக்கா<br />அட மேல்த்தட்டு மக்கா<br />எங்கே எடுத்த சொக்கா?<br />சும்மா கீது சோக்கா<br /><br />எங்க இருக்கு டப்பு?<br />சாப்ட்வேரு யப்பு!<br />அம்புட்டுதானா வளர்ச்சி<br />இன்னும் இருக்கா கிளர்ச்சி?<br /><br />இல்லடா ராசு இல்ல<br /><br />சேர்த்துகினே போலாம்<br />சொத்து சேர்த்துகினே போலாம்<br />எம்புட்டு தூரம் போலாம்<br />கணக்கில்லாம போலாம் <br />அப்போ எழுதிக்க<br />"இன்னும் இருகிறது ஆகாயம்"<br /><br />வளருது நாடு<br />சூப்பரா <br />வளருது வீடு<br /><br />படிச்சா தம்பி பாரின்னு<br />குடிடா நீயும் செம "ஜின்னு"<br /><br />பில்டிங் மேல பில்டிங்கு<br />புளோரு மேல புளோரு<br /><br />முட்டாத வரைக்கும் வானம்<br />தலையில தட்டாத வரைக்கும் வேணும்<br />ஸோ...<br /><br /><br />"இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்"<br /><br />இப்படியே கிறுக்கினா<br />வெளுத்துடும்டா சாயம்<br />முடிச்சுக்குடா சகாயம்<br /><br />கடைசியா மட்டும்....<br /><br /><br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்<br /><br />அட போடா நீயும் வெங்காயம்.<br /><br /> - உட்டாலக்கடி பாட்டுக்காரன்<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115673928384769312?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156249665953586832006-08-22T17:56:00.001+05:302006-09-01T15:50:03.553+05:30மரணத்தின் வாசலுக்கு துணைக்கழைப்பது தெரியாமல்<br />குழந்தையின் கைப்பற்றி செல்லும் தாய்<br /><br />கண்களில் கனவோடும் கைகளில் வாழ்க்கையோடும்<br />பள்ளிக்கு செல்லும் பிள்ளைகள்<br /><br />காத்திருக்கும் குடும்பத்தின் கவலை தீர்க்க<br />பணிக்கு செல்லும் தலைவன்<br /><br />நழுவும் நிமிடங்களை பிடித்திழுத்து<br />நிரந்தரமாக்க துடிக்கும் அன்பு காதலர்கள்<br /><br />கண்மூடி திறக்கும் முன்<br />கனவுகள் சிதறின ரத்த துளிகளாய்<br /><br />காலங்கள் மாறினாலும்<br />தேசங்கள் மாறினாலும்<br />யுகங்கள் தாண்டி மீண்டும் மீண்டும் அந்த நிகழ்வு அரங்கேற<br /><br />ஒரே மெளன சாட்சியாய்<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்,<br /><br />என்றாவது யுத்தம் மறைந்து<br />மனிதம் தலைதூக்கும் என்ற நம்பிக்கையில்.<br /><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115624966595358683?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1156134226395943982006-08-21T09:53:00.000+05:302006-09-01T12:31:39.156+05:30மையிருட்டில் அமர்ந்து ஒரு முறை யோசித்தேன்,<br />இன்னும் என்ன மீதம் இருக்கிறது என் வாழ்வில்,<br />திறமைக்கேற்ற வேலை, <br />மனம் மகிழ கை நிறைய சம்பளம்,<br />சிறிதாய் இருந்தாலும் சிறப்பாய் ஒரு சொந்த வீடு,<br />ஆனாலும் அமைதியில்லை, <br />ஓரிடம் தங்காமல் அலைபாயுது மனது.<br /><br />ஜன்னல் வழி நோக்கினேன்,<br />என் ஜன்னலின் வழியே சரிந்து முகம் காட்டி சிரித்தது நிலவு,<br />நிலவின் பிம்பம் என் மேஜை மேலே,<br />புன்னகை காட்டி மின்னலென <br />மனதில் தோன்றியது அவள் முகம்.<br /><br />இன்னும் என் ஆகாயத்தில் நிலவு இல்லை?<br />பெளர்ணமி காண ஏங்குது என் காதல்.<br />சுறுசூறுப்பாய் அவளுக்கு எழுதி முடித்தேன் ஒரு காதல்(காவிய) கடிதம்,<br />கையெழுத்திட்டு நிமிர்ந்தேன்.<br /><br />அட இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்!!<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115613422639594398?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155893033095353242006-08-18T14:53:00.000+05:302006-08-29T11:45:39.650+05:30'ஆகாயம் ஒரு மாயை'<br />அறிவியல் சொல்லும் உண்மை.<br /><br />சூரிய ஒளி உடைபட்டு<br />நீலம் மட்டும் தெரிகிறது - அங்கே<br />தேவருமில்லை அசுரருமில்லை<br />சந்திரன் உண்டு<br />ஆனால்தெய்வமாயில்லை.<br /><br />பிதாவுமில்லை சுதனுமில்லை<br />ஆவி உண்டு<br />பரிசுத்த ஆவியில்லை.<br /><br />மரணப் பரிசாய் கன்னியருமில்லை<br />மதங்கள் சொல்லும்<br /> சுவர்க்கமுமில்லை.<br /><br />ஆகாயம் ஒரு மாயை.<br /><br />மடமை பூசிய மனங்களிலேயே<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்.<br /><br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115589303309535324?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155830291191668202006-08-17T21:26:00.000+05:302006-08-22T00:43:14.846+05:30உலகின் எல்லா மூலைகளிலும் பொதுவுடமை<br />மலிவாய் சுலபமாய் எடுக்கப் படுகிறது <br />மனிதவுயிர் சகஜமுமாகி விட்டது இந்நிகழ்வுகள்<br />இலங்கை பாலஸ்தீனம் லெபனான் மும்பை<br /><br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்.<br /><br />இறை தேடினான் மனிதன் அன்று<br />தெளிந்துணர்ந்த சிலரால் தானும் உணர்ந்தாய்<br />தனியார் மயமாக்கி இறையின் பெயரால்<br />இரை ஆகிறான் மனிதன் இன்று<br /> <br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்.<br /> <br />இறக்கின்றனர் பாலகர் பசியால் விவசாயி <br />வறுமையால் ஒருவேளை உணவுண்டு வாழ்கிறது <br />பெரும்பான்மை கோடி குவிக்கிறார்கள் அரிதாரிகள்<br />அவர்களுக்கே உயிர் என்கிறார்கள் மூளையில்லாதவர்கள்<br /> <br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்.<br /> <br />துவேஷங்களைப் பரப்பிகிறார் மனிதர்கள் பலர்<br />துவேஷங்களால் இறக்கிறார் பச்சிளம் பாலகர்<br />கண்டித்தால் அன்பைப் பாராட்டினால் கோபம் <br />குறையென்றால் கண்டிக்கிறது பெருங்கூட்டம் தமிழ்மணத்தில்<br /> <br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம்.<br /> <br />ஏ ஆகாயமே <br />மனிதனின் செயல்களால் கண்ணீர்தான் வடிப்பாயா?<br />விண்கல்லால் டைனோசர் இனமழித்தது போல் <br />என்றழிக்கப் போகிறாய் கேடுகெட்ட மனிதரை<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115583029119166820?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155799586463217052006-08-17T12:53:00.000+05:302006-08-17T21:52:52.556+05:30ஒரு சிறிய வட்டம்,<br />அதில் நான் மட்டுமே இருந்தேன் !<br /><br />வட்டத்தை கொஞ்சம் பெரிது படுத்தினேன்<br />என் குடும்பம் அதற்குள் வந்தனர் !<br /><br />வட்டத்தை மீண்டும் கொஞ்சம் பெரிது படுத்தினேன்,<br />எனது மொழிப் பேசுபவர்கள் அதற்குள் இருந்தனர் !<br /><br />வட்டத்தை மீண்டும் அதைவிட பெரிது படுத்தினேன்<br />எனது தேசத்தினர் அதற்குள் இருந்தனர் !<br /><br />வட்டத்தை மிகப் பெரியது ஆக்கினேன்,<br />நான் வாழும் பூமி அதற்குள் இருந்தது !<br /><br />அடுத்து என்ன செய்யலாம், எண்ணியே மேலே பார்த்தபோது,<br />'இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் என்றும்,<br />ஆகாய வட்டத்துக்குள் பிரபஞ்சத்தை இணைத்துவிடு' என்று<br />சுட்டெறித்துச் சொன்னது சூரியன் !<br />குறுகிய வட்டத்திற்குள் நான் மட்டுமே இருந்தேன் !<br />விரிந்த ஆகாய வட்டத்திற்குள் பிரபஞ்சமே இருந்தது !<br /><br />எல்லைக்குள் அடக்க முடிந்தவைகளை கூறுபோட்டபின்,<br />நாடுகளும், நாமும் கூறுபோட முடியாமல்,<br />எல்லையற்று இருப்பதால் என்றுமே ஒன்றாகவே<br />இன்னும் இருக்கிறது ஆகாயம் !<br /><br />#போட்டியாளர் சார்பாக பதிவிட்டது இளா<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115579958646321705?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155717744957035112006-08-16T14:09:00.000+05:302006-08-24T00:30:01.053+05:30படம் போட்டு, தெளிவுரை சொல்லி, பொதுஅறிவு கேள்வி கேட்டு பதில் சொல்லிவிட்டவர்களே. தமிழ் அறிஞர்கள் பலரையும் இடதுபுறம் படம் போட்டு காட்டியுள்ளோம், கண்டுபிடியுங்கள் பார்க்கலாம். இது உங்கள் தமிழ் அறிவுக்கு ஒரு சவால்....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115571774495703511?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>ILA(@)இளாhttp://www.blogger.com/profile/11813200960680603829noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155631139700696792006-08-15T14:00:00.000+05:302006-08-15T16:41:04.436+05:30சுதந்திரப் பயிர் தண்ணீர்விட் டோ வளர்த்தோம்? சர்வேசா!<br />இப்பயிரைக் கண்ணீராற் காத்தோம்; கருகத் திருவுளமோ?<br />எண்ணமெலாம் நெய்யாக எம்முயிரி னுள்வளர்ந்த<br />வண்ண விளக்கிஃது மடியத் திருவுளமோ?<br /><br />ஓராயிர வருடம் ஓய்ந்து கிடந்த பின்னர்<br />வாராது போலவந்த மாமணியைத் தோற்போமோ?<br />தர்மமே வெல்லுமேனும் சான்றோர்சொல் பொய்யாமோ?<br />கர்ம விளைவுகள் யாம் கண்டதெலாம் போதாதோ?<br /><br />மேலோர்கள் வெஞ்சிறையில் வீழ்ந்து கிடப்பதுவும்<br />நூலோர்கள் செக்கடியில் நோவதுவுங் காண்கிலையோ?<br />எண்ணற்ற நல்லோர் இதயம் புழுங்கியிரு கண்ணற்ற<br />சேய்போற் கலங்குவதுங் காண்கிலையோ?<br /><br />மாதரையும் மக்களையும் வன்கண்மை யாற்பிரிந்து<br />காத லிளைஞர் கருத்தழிதல் காணாயோ? எந்தாய்!<br />நீ தந்த இயற்பொருளெ லாமிழந்து நொந்தார்க்கு<br />நீயன்றி நோவழிப்பார் யாருளரோ?<br /><br />இன்பச் சுதந்திரம்நின் இன்னருளாற் பெற்றதன்றோ?<br />அன்பற்ற மாக்கள் அதைப்பறித்தாற் காவாயோ?<br />வான்மழை யில்லையென்றால் வாழ்வுண்டோ?<br />எந்தை சுயா தீனமெமக் கில்லை<br />யென்றால் தீனரெது செய்வோமே?<br /><br />நெஞ்சகத்தே பொய்யின்றி நேர்ந்ததெலாம் நீ தருவாய்<br />வஞ்சகமோ எங்கள் மனத்தூய்மை காணாயோ?<br />பொய்க்கோ உடலும் பொருளுயிரும் வாட்டுகிறோம்?<br />பொய்க்கோ தீராது புலம்பித் துடிப்பதுமே?<br /><br />நின்பொருட்டு நின்னருளால் நின்னுரிமையாம் கேட்டால்,<br />என்பொருட்டு நீதான் இரங்கா திருப்பதுவோ?<br />இன்று புதிதாய் இரக்கின்றோ மோ?<br />முன்னோர் அன்றுகொடு வாழ்ந்த அருமையெலாம் ஓராயோ?<br /><br />நீயும் அறமும் நிலத்திருத்தல் மெய்யானால்<br />ஓயுமுனர் எங்களுக்கிவ் ஓர்வரம் நீ நல்குதியே<br /><br /><em><strong>- பெற்ற சுதந்திரத்தைப் பேணும் வலிமையைத் தருவாய் இறைவா!</strong></em><br /><br /><strong>நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துகள்.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115563113970069679?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155464449454700842006-08-13T15:50:00.000+05:302006-08-16T01:50:37.013+05:30வரும் வியாழன் அன்று எதிர் பாருங்கள்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115546444945470084?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155448193920062872006-08-13T11:19:00.000+05:302006-08-13T20:46:34.253+05:30<strong>மணலில் பிறந்து<br />களிமண் தளத்தில் தவழ்ந்து<br />பனை ஓலையில் நடைபழகி<br />காகிதத்தில் வளர்ந்து<br />இன்று கணினி மூலம்<br />உலகமெங்கும் - <span style="color:#ff6600;">என் தமிழ்!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115544819392006287?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-32615732.post-1155391766882479122006-08-12T19:33:00.000+05:302006-08-17T22:12:38.580+05:30உலங்கெக்கும் இருக்கும் தமிழ்ர்களுக்காக. ஏற்கனவே வருத்தப்படாத வாலிபர்கள் சங்கமாக இருக்கும் எங்களின் அடுத்த முயற்சியே இந்த தமிழ்ச்சங்கம். <br />சிரிப்புச்சங்கத்தின் <br />முதல் வலைப்பதிவு வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம் <br />இரண்டாவது வலைப்பதிவே இந்தத்தமிழ்ச்சங்கம்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/32615732-115539176688247912?l=thamizsangam.blogspot.com' alt='' /></div>தமிழன்http://www.blogger.com/profile/14967613899636273862noreply@blogger.com8